Με μόνο έναν χρόνο δουλειάς χιλιάδες αλλοδαποί κατοχυρώνουν σύνταξη

Το πρόβλημα προκάλεσε την παρέμβαση της ΓΣΕΕ, ενώ το υπουργείο Απασχόλησης υπόσχεται πως θα λάβει μέτρα για να διαπιστωθεί σε ποιες περιπτώσεις τα ταμεία καταβάλλουν συντάξεις σε άτομα που δεν τις δικαιούνται.

«Το ΙΚΑ προχωρεί σε διασταυρώσεις στοιχείων μέσα από το ολοκληρωμένο πληροφοριακό του σύστημα», τόνισε η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά

Το... σύστημα λειτουργεί ως εξής: μετανάστες από κράτη της ανατολικής Ευρώπης (τα οποία υπάγονται στην Ευρωπαϊκή Ενωση) δουλεύουν 14 χρόνια στη χώρα καταγωγής τους και στη συνέχεια έρχονται στην Ελλάδα. Με βάση τη νομοθεσία και με έναν μόλις χρόνο δουλειάς μπορούν να πάρουν σύνταξη από το ΙΚΑ σε ηλικία 60 ετών οι γυναίκες και στα 65 οι άντρες.

Με τα χρόνια αυτά θα εισπράττουν από το ΙΚΑ το ποσό των 486 ευρώ τον μήνα, ενώ αν έπαιρναν σύνταξη στη χώρα τους θα περιορίζονταν περίπου στα 80 με 100 ευρώ. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως το μεγαλύτερο ταμείο της χώρα μας, έχοντας εισπράξει εισφορές μόνο για έναν χρόνο, καταβάλλει από 386 έως και 406 σε κάθε αλλοδαπό (τα υπόλοιπα 80 έως και 100 ευρώ δίνονται από τον φορέα της χώρας προέλευσης).

Προϋπόθεση
Αναγκαία προϋπόθεση για την καταβολή της σύνταξης είναι οι μετανάστες να έχουν ως τόπο κατοικίας την Ελλάδα, καθώς αν επιστρέψουν στη χώρα τους θα πάρουν από το ΙΚΑ μόλις 20 ευρώ (ποσό που αντιστοιχεί στις εισφορές τους).

Για τον σκοπό αυτό σημαντικός αριθμός αλλοδαπών δηλώνει ότι μένει στην Ελλάδα και παίρνει το σύνολο της σύνταξης, ενώ στην ουσία περνάει το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη χώρα του (το φαινόμενο είναι συνηθέστερο στους μετανάστες από τη Βουλγαρία που είναι και η πιο κοντινή χώρα).

Μάλιστα οι αλλοδαποί, που παίρνουν σύνταξη από τη χώρα μας, μπορούν στη συνέχεια να υποβάλουν τα χαρτιά τους και για το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Το επίδομα -για όσους πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια- μπορεί να φτάνει τα 230 ευρώ τον μήνα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως υπάρχουν μετανάστες που, έχοντας πληρώσει ελάχιστες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία της χώρα μας, παίρνουν κύρια σύνταξη και ΕΚΑΣ 716 ευρώ! Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν ήδη δικηγόροι που... αναλαμβάνουν ανάλογες υποθέσεις ζητώντας 120 ευρώ για να αρχίσει να «τρέχει» η διαδικασία.

Συνολικά εκτιμάται πως 7.000 έως 10.000 μετανάστες έχουν κατοχυρώσει σύνταξη στη χώρα μας, με πολύ λίγα χρόνια δουλειάς (χωρίς αυτό να σημαίνει πως όλοι έχουν δηλώσει ψευδή στοιχεία για τον τόπο κατοικίας τους).

Το κόστος
Οσο για το κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία υπολογίζεται πως κυμαίνεται από 30 έως 40 εκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν και μετανάστες που καταφέρνουν να πάρουν σύνταξη χωρίς να έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο στη χώρα μας. Συγκεκριμένα υπάγονται στις διατάξεις για τους ανασφάλιστους υπερήλικες και εφόσον το ατομικό τους εισόδημα δεν ξεπερνά τα 4.620 ευρώ, σε ηλικία 65 ετών παίρνουν την κατώτερη σύνταξη του ΟΓΑ (δηλαδή 330 ευρώ).

ΓΣΕΕ
«Δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα στη βιωσιμότητα των Ταμείων»

Για «βιομηχανία ομαδικών συνταξιοδοτήσεων από βαλκανικές χώρες και κυρίως τη Βουλγαρία» μιλά ο γραμματέας Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων της ΓΣΕΕ Στάθης Ανέστης.

Συνεχίζει τονίζοντας πως «κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι το νομικό κενό, διεκδικούν και κατοχυρώνουν την κατώτερη σύνταξη από το ΙΚΑ. Αυτό θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα βιωσιμότητας στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας».

Σύμφωνα με το συνδικαλιστικό κίνημα, «σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας δικαιούνται για κάθε χρόνο παραμονής και ασφάλισης το 1/44 της κατώτατης εθνικής σύνταξης». Επομένως και στη χώρα μας «πρέπει για όσο χρόνο ασφάλισης έχουν, να παίρνουν και το ανάλογο τμήμα της σύνταξης».

Το θέμα μελετά και η υπουργός Απασχόλησης Φάνη Πάλλη Πετραλιά, η οποία χθες σημείωσε πως «τα ταμεία κάνουν αυστηρότατους ελέγχους» και ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το ΙΚΑ «προχωρά σε διασταυρώσεις μέσα από το ολοκληρωμένο πληροφοριακό του σύστημα».

Αναφερόμενος στο θέμα ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ) Γιώργος Κουτρουμάνης σημειώνει πως «οι Ελληνες και οι αλλοδαποί εργαζόμενοι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα.

Ωστόσο οι οργανωτικές αδυναμίες του συστήματος και τα κενά που υπάρχουν στη λειτουργία διευκολύνουν τόσο τους Ελληνες όσο και τους αλλοδαπούς στο να εκμεταλλεύονται το σύστημα και πολλές φορές να το επιβαρύνουν».

Σε Τούρκους ελληνική υφαλοκρηπίδα από ολέθριο λάθος !!!!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΚΟΝΤΡΑ ΜΑΣ ΠΑΕΙ ΚΑΙ Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ!

Ο πρωθυπουργός έχει περιθώριο 10 ημερών να δράσει μετά τη νέα γκέλα της Ντόρας Μπακογιάννη.

Σε παταγώδη αποτυχία οδηγείται η ιδέα που είχε η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών να προκαλέσει διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της μεταξύ των δύο κρατών υφαλοκρηπίδας.
Αποτέλεσμα της δυσμενούς αυτής εξέλιξης είναι ο άμεσος, πλέον, κίνδυνος αντίστοιχης συμφωνίας Τουρκίας – Αιγύπτου που συνεπάγεται ουδετεροποίηση μεγάλου μέρους της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως του Καστελλορίζου και το πέρασμά της σε τριεθνή δικαιοδοσία.
Στην πράξη αυτό θα σημάνει την τουρκική παρουσία σε ελληνικές θαλάσσιες ζώνες με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση, όπως αποκαλύπτει σήμερα το «Π», όχι μόνον αρνείται ως βάση συζήτησης τη διεθνώς αποδεκτή θέση ότι το Καστελλόριζο, η Κάρπαθος και όλα τα νησάκια του Ν.Α. Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα και άρα αυτή πρέπει να συνυπολογιστεί στις διαπραγματεύσεις με οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη χώρα, αλλά προχώρησε σε μια ενέργεια που αντιβαίνει τα διεθνώς κρατούντα και υπονομεύει τη νομική βάση της διαπραγμάτευσης. Ενώ είχε προσδιοριστεί για τις 22 Ιουνίου ο πέμπτος κατά σειρά γύρος διαπραγματεύσεων με την ελληνική αντιπροσωπεία, ειδοποίησε την τουρκική κυβέρνηση και την προσκάλεσε για συνομιλίες στο Κάιρο δύο μέρες μετά, δηλαδή στις 24 του ίδιου μήνα.

Σχετική ειδοποίηση έλαβε η Αθήνα με άκρως απόρρητο τηλεγράφημα του πρέσβη μας στο Κάιρο Ι. Α. Ζέπου, ο οποίος αφού ενημερώνει ότι ο αιγύπτιος αναπληρωτής υπουργός του «διατύπωσε πρόταση όπως ο επόμενος γύρος διμερών διαβουλεύσεων για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών λάβει χώρα στο Κάιρο 22 Ιουνίου» εφιστά την προσοχή όλων καθώς ανώτατο στέλεχος του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών του εμπιστεύτηκε την πληροφορία ότι η κυβέρνησή του «έχει προτείνει στην τουρκική πλευρά να έλθει εδώ για αντίστοιχες διμερείς διαβουλεύσεις στις 24/6/09».

Η ανθελληνική αυτή ενέργεια της Αιγύπτου έρχεται σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία:

1ον) Η ελληνική πλευρά έχει ανοίξει τα χαρτιά της και τα σχετικά επιχειρήματά της στο ελληνοαιγυπτιακό τραπέζι των διαπραγματεύσεων, σε μια ανεξήγητα απέλπιδα προσπάθεια να πείσει τους Αιγυπτίους όταν αυτοί δεν δείχνουν καμία διάθεση για συμφωνία.

2ον) Έχουν παρέλθει πάνω από 18 μήνες από την έναρξη των ελληνοαιγυπτιακών διαπραγματεύσεων και οι κυβερνητικοί παράγοντες του Καΐρου εφαρμόζουν στάση και πρακτική εντελώς διαφορετική από αυτήν που υιοθέτησαν πριν από περίπου τρία χρόνια σε ανάλογες διαπραγματεύσεις με την Κύπρο, με αποτέλεσμα αυτές να έχουν αίσιο τέλος.

3ον) Η κυπριακή κυβέρνηση έχει κάνει γνωστή στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ την πρόθεσή της να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ελλάδα. Κάτι αντίστοιχο η ελληνική κυβέρνηση, με εισήγηση προφανώς της υπουργού Εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη, αρνείται πεισματικά να πράξει, δημιουργώντας έντονη δυσαρέσκεια ακόμα και σε παραδοσιακά συντηρητικούς διπλωματικούς παράγοντες.

4ον) Η τουρκική κυβέρνηση υπονομεύει κάθε προσπάθεια της Ελλάδας να καθιερώσει ως βάση ανάλογων διαπραγματεύσεων την αυτονόητη αρχή ότι τα νησιά του Ν.Α. Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα.

ΠΗΓΗ

Μή Κυβερνητικές Οργανώσεις και ο πραγματικός ρόλος τους.

Είναι όμως άξιος μελέτης ο τρόπος επιβολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Χρησιμοποιούν "μη κυβερνητικές", "αντιρατσιστικές" οργανώσεις πού "αγωνίζονται" τάχα γιά ανθρώπινα δικαιώματα, ανεκτικότητα, ελευθερία.

Η Παγκοσμιοποίηση πού δολοφόνησε στήν Γιουγκοσλαβία, στό Ιράκ, στήν Κύπρο, στό Κουρδιστάν καί δολοφονεί τώρα στό Λίβανο, η Νέα Τάξη πού καταστρέφει τόν πλανήτη καί συγκεντρώνει τόν πλούτο στά χέρια των ολίγων, έχει φορέσει τή μάσκα του φιλάνθρωπου καί προσπαθεί νά επιβληθεί μιλώντας γιά τίς αξίες πού θέλει νά καταργήσει.


Ο Αντώνης Μποσνακούδης στό βιβλίο του γιά τούς "Μισθοφόρους της Νέας Τάξης" αναφέρει ότι η οργάνωση (made in USA) Scientology δρά στήν Ελλάδα ανενόχλητη αφού κατάφερε νά κλείσει τά τμήματα της ΚΥΠ καί της κρατικής ασφάλειας, πού ασχολούνταν μέ παραθρησκευτικές οργανώσεις. Ο εισαγγελέας, πού αποκάλυψε μετά από έφοδο στά γραφεία της καί μετά τήν κατάσχεση χιλιάδων εγγράφων, τίς σχέσεις της οργάνωσης μέ μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας καί των ΗΠΑ, μετατέθηκε.


Τήν οργάνωση αυτή κατά καιρούς τήν έχουν υπερασπισθεί τέως υπουργοί όπως Λοβέρδος, Ευθυμίου, Σταθόπουλος καί προξενεί ανατριχίλα η σκέψη ότι υπάρχει περίπτωση υπουργοί νά ανήκουν σέ οργανώσεις πού μάχονται τήν ακεραιότητα της πατρίδος μας. Γιά νά πάρουμε μία ιδέα γιά τούς σκοπούς καί τήν δύναμη αυτής της οργάνωσης παραθέτουμε τμήματα εγγράφων της, από τό βιβλίο του Αντώνη Μποσνακούδη:"... έγγραφο 1977 του Γραφείου Ειδικών Υποθέσεων .. η μεγάλη ιδέα είναι ότι πρέπει νά σπρώξουμε τήν γραμμή του χωρισμού εντελώς της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τήν πολιτεία καί αυτό περιλαμβάνει αλλαγή του Συντάγματος στή χώρα αυτή.... ...1992 Εκκλησία της Σαηεντολογίας..... Η Σαηεντολογία μπορεί νά δημιουργήσει ευφυείς ηγέτες.....μιλώντας γιά κυβερνητικές επαφές στήν Αλβανία, τώρα έχουμε σημαντικούς υπουργούς στήν Αλβανική Κυβέρνηση .... ....1994 Ευρωπαϊκό Γραφείο Ειδικών Υποθέσεων....


Προσκληθήκαμε σέ θρησκευτική τελετή Βόσνιων μουσουλμάνων... τούς είπαμε νά έρθουν στά Αρχηγεία μας. Εγινε επαφή μέ τόν Αρχηγό του Ισλαμικού Ιδρύματος Βοηθείας στίς ΗΠΑ, οργανώνει μεγάλες πορείες, τόν βρήκαμε καί τόν ενημερώσαμε καί είπε "ας ενωθούμε", έχει τό ίδιο σχέδιο παιχνιδιού όπως εμείς.... ο σερβικός στρατός απότελείται από μέλη κάθε ξένης λεγεώνας καί ομάδες δολοφόνων αυτού του πλανήτη. 1994.... οι σχέσεις μεταξύ του Κράτους καί της Εκκλησίας θά χειροτερέψουν, ανοίγοντας τό μεγάλο θέμα του ολικού διαχωρισμού της Εκκλησίας από τό κράτος, ώστε καμμία θρησκεία νά μήν απολαμβάνει ειδικά προνόμια, όπως συμβαίνει μέ τήν Ορθόδοξη Εκκλησία. ... the greek government is doing the job for us working on the direction of putting ethics to this organisation.... the vice minister of foreign affairs [Τσουδερού] is pushing the matter on the ID CARDS [ταυτότητες]. The prime minister [Μητσοτάκης] told her to close the matter against the wishes of the Orthodox Church. Office of Special Affairs Europe, 1995. Recently our cooperation has given a good product since it was announced that the special office of the Greek intelligence agency (ΚΥΠ) dealing with sects was officialy closed down. Our ally had a contact with the head of the Greek intelligence agency (ΚΥΠ) prior to this and will have a new contact this week to verify this office will remain closed. "


Η οργάνωση αυτή φαίνεται από τά έγγραφα πού κατασχέθηκαν νά αναμιγνύεται στή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, στήν αλλοίωση θεσμών του Ελληνικού κράτους αλλά καί άλλων βαλκανικών κρατών, ενώ φέρονται νά συνεργάζονται "έλληνες" δημοσιογράφοι κυρίως της Ελευθεροτυπίας καί πολιτικοί κυρίως του Συνασπισμού. Στήν οργάνωση αυτή πού λειτουργεί, σύμφωνα μέ τήν αναφορά του εισαγγελέα Αγγελή, σάν μυστική υπηρεσία μέ στόχο τήν συλλογή πληροφοριών, χρήσιμων σέ κέντρα του εξωτερικού, φέρεται νά τήν ευνοούν τέως υπουργοί καί "αγωνιστές" γιά τά ανθρώπινα δικαιώματα.

Παρατίθεται τμήμα της απόφασης (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών γιά αυτή τήν οργάνωση:«... απεδείχθη με πληρότητα, ότι το καθού και εκκαλούν είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, πού στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα όποια στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα όποια έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησης τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις «αλήθειες», πού εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν.


Ενόψει αυτών, το εκκαλούν σε καμμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται να επικαλείται παραβίαση των δικαιωμάτων τόσο της θρησκευτικής ελευθερίας... ». Παρατίθεται άρθρο από τό περιοδικό "Αρδην" όσο αφορά τίς "μή κυβερνητικές οργανώσεις" πού σιωπούν στή σφαγή των παιδιών του Λιβάνου από τούς σιωνιστές πού τυγχάνουν καί προστάτες αυτών των οργανώσεων. "Από τον Φόρντ στον ΣόροςΤο ανά χείρας αφιέρωμα του Αρδην, ως συνέχεια της έρευνάς μας για το «Ίδρυμα Φορντ» στη διάρκεια της δικτατορίας, επικεντρώνεται στη δράση των λεγόμενων «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων», κατ' εξοχήν στην Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και ευρύτερα στα Βαλκάνια και τον κόσμο. Παράλληλα, επισημαίνεται ο ρόλος των διανοουμένων του συστήματος ως βασικών μοχλών της επέκτασης και σταθεροποίησης της Νέας Τάξης. Όντως, πολύ νερό κύλησε από τη στιγμή που το ίδρυμα Φορντ εγκαινίασε τη στρατηγική της υποστήριξης των διαφωνούντων και των αντιπάλων των δικτατορικών καθεστώτων στην Ελλάδα και τη Χιλή.


Από τότε το φαινόμενο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων κυρίευσε τον πλανήτη, ενώ το σύστημα της Νέας Τάξης κυρίευσε τις «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», μεταβάλλοντας ένα μεγάλο μέρος τους σε βασικό στοιχείο της πολιτικής του, για να μπορεί να ελέγχει την κοινή γνώμη και την «κοινωνία των πολιτών». Η Νέα Τάξη μέσα από πληθώρα χρηματοδοτήσεων π.χ. τα ευρωπαϊκά προγράμματα στην Ελλάδα, οι υποτροφίες του ΝΑΤΟ, του Σόρος και άλλων «Ιδρυμάτων», κατόρθωσε να μεταβάλει, κατά ένα μεγάλο μέρος, μετά την αμπώτιδα των κοινωνικών κινημάτων, στη δεκαετία του 1980, τους διαφωνούντες οικολόγους, αριστερούς, συνδικαλιστές, αμφισβητίες, σε «αντιπολίτευση της αυτής μεγαλειότητας» και να τους εντάξει στη στρατηγική της συναίνεσης στα σχέδια της.


Έτσι, πριν από την εισβολή στη Γιουγκοσλαβία, θα προηγηθεί μια συστηματική εκστρατεία «οικολόγων», «φεμινιστριών», οργανώσεων για τα «ανθρώπινα δικαιώματα», υπερασπιστών των Tσιγγάνων, εναντίον της Σερβίας, για γεγονότα που, ακόμα και αν ορισμένα είχαν πραγματική βάση, διογκώνονταν και χρησιμοποιούνταν με τρόπο μονόπλευρο, αποσιωπώντας τα εγκλήματα των Κροατών, του UCK κ.λπ. Έτσι οι εισβολές στη Γιουγκοσλαβία απέκτησαν την απαραίτητη συναίνεση στην κοινή γνώμη της Ευρώπης, διότι οι καταγγελίες προέρχονταν από «αγωνιστές» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.


Αποφασιστικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική έπαιξε το Ίδρυμα Σόρος και το σιωνιστικό λόμπι. Η δράση του από τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία υπήρξε αποφασιστικής σημασίας, ιδιαίτερα για την περιοχή μας. Ο Σόρος, μια ιδιοφυΐα της ενσωμάτωσης, της παραπληροφόρησης και της χρήσης των ΜΜΕ, έστησε με τα δισεκατομμύρια που ελέγχει, ληστεύοντας τα χρηματιστήρια και τους λαούς, ένα τεράστιο δίκτυο οργανώσεων που είτε ελέγχει άμεσα, όπως το Ίδρυμα για την Ανοικτή Κοινωνία, είτε χρηματοδοτεί, όπως την πλειοψηφία των μεγάλων ΜΚΟ στην Αμερική, αλλά και στην Ελλάδα και την Κύπρο. Στην Ελλάδα, η στρατηγική του Σόρος και των ευεργετούμενων από αυτόν, αποσκοπεί στο να αποδιαρθρώσει τη συνοχή της χώρας, και να την εντάξει, μαζί με όλα τα Βαλκάνια, στο σχέδιο της υποταγής στον περιφερειακό πυλώνα της Νέας Τάξης, την νεο-οθωμανική Τουρκία."

Παρατηρούμε μία επιστημονική πλύση εγκεφάλου των μαζών καί μία υποταγή των συνειδήσεων. Πλέον σέ συζητήσεις πού κάνω μέ μορφωμένους ανθρώπους προβάλουν ως απόλυτα φυσιολογικό νά συνεκμεταλευθούμε μέ τήν Τουρκία τό Αιγαίο, νά ονομαστούν τά Σκόπια "Μακεδονία", νά μήν ασκήσουμε βέτο γιά τήν ένταξη της Τουρκίας στήν Ευρωπαϊκή Ενωση πρίν λυθεί τό Κυπριακό, πράγματα αδιανόητα νά τά υποστηρίξει κάποιος πρίν από δύο δεκαετίες.

Ο συμβιβασμός μέ τόν ισχυρό είναι θεμιτό έστω καί αν αυτός είναι βάρβαρος, έστω καί αν αυτός είναι κατακτητής. Γιά ποιό λόγο τότε κατακρίνουμε τούς δοσίλογους της κατοχής καί τους τότε συνεργάτες των Γερμανών; Η διαρκής πλύση εγκεφάλου από τίς εφημερίδες, τήν τηλεόραση, τίς μή κυβερνητικές οργανώσεις, τά συνδικάτα καί τά κόμματα της διαφθοράς έφερε τό προσδοκόμμενο αποτέλεσμα.


Παραθέτω άρθρο του Γιώργου Καραμπελιά, "Κινήματα» ή φυτά εσωτερικού χώρου":"Μια συνήθης και εύλογη απορία πολλών καλοπροαίρετων ανθρώπων είναι γιατί στην Ελλάδα όλα τα λεγόμενα «κοινωνικά κινήματα», το εργατικό, το οικολογικό το νεολαιίστικο, εμφανίζονται τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια τόσο αναιμικά, ώστε να μοιάζουν μάλλον με φυτά εσωτερικού χώρου! Σ' αυτό το ζήτημα δίνονται πολλές απαντήσεις: Η κρίση των ιδεολογιών και των συλλογικών οραμάτων, η κατάρρευση της σοσιαλιστικής προοπτικής, η παγκοσμιοποίηση και η απρόσκοπτη κυριαρχία του νεο-φιλελευθερισμού, η επικράτηση της ατομικοποίησης και της λογικής του καναπέ, η διάλυση του ελληνικού εργατικού κινήματος μέσα από την είσοδο και την υπερεκμετάλλευση εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών, οι οποίοι χρειάζονται τουλάχιστον δύο δεκαετίες για να αρχίσουν να συμμετέχουν στο εγχώριο εργατικό κίνημα, ο άκρατος καταναλωτισμός των Νεοελλήνων. Όλα αυτά μαζί και πολλά άλλα ίσως.


Ωστόσο, το σημαντικότερο παραμένει το αποφασιστικό γεγονός της εθελούσιας υποταγής μας, σαν έθνος και λαός, στα κελεύσματα ξένων δυνάμεων, η απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας, η διοχέτευση από τις ελίτ της χώρας σε όλο το λαϊκό σώμα μιας ψυχολογίας και συνείδησης προσκυνημένων. Είναι γεγονός πανθομολογούμενο πως, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, μαζί με τις άλλες αλλαγές, η Ελλάδα απώλεσε ένα μεγάλο μέρος της ανεξαρτησίας και της αυτονομίας της και μετεβλήθη και πάλι σε μια χώρα εξαρτημένη από τους Αμερικανούς, και φιλανδοποιημένη έναντι του επιθετικού της γείτονα, της Τουρκίας.

Και τι δεν συνέβη αυτά τα δεκαπέντε χρόνια:

Αποδεχθήκαμε την διάλυση του μοναδικού ζωτικού μας χώρου, των Βαλκανίων, από τους Αμερικανο-γερμανούς, ανεχθήκαμε και αφήσαμε να αφορμίσει το Σκοπιανό, υποστήκαμε μια συμβολική αλλά αποφασιστική ήττα στα Ύμια, παραδώσαμε τον Οτσαλάν και μεταβληθήκαμε σε ατζέντηδες των Τούρκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και το χειρότερο είναι πως σταδιακώς η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών κομμάτων εντάσσεται σε αυτή τη λογική. Το ΠΑΣΟΚ της «εθνικής ανεξαρτησίας» του Ανδρέα Παπανδρέου μεταβλήθηκε στο ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη, που θεωρεί «εθνικιστικό» το δημοψήφισμα για το Σκοπιανό. Η Νέα Δημοκρατία με υπερηχητικές ταχύτητες ευθυγραμμίστηκε με τη λογική της γενικευμένης παράδοσης – ευτυχώς που με το Σχέδιο Ανάν είχαν μόλις δύο εβδομάδες στην Κυβέρνηση. Από το ΚΚεσωτερικού που στη μεταπολίτευση επέμενε στο έμβλημά της να τοποθετεί δίπλα στην κόκκινη και την ελληνική σημαία, περάσαμε σε ένα κόμμα όπως ο Συνασπισμός που θεωρεί εθνικισμό την εμφάνιση της ελληνικής σημαίας σε εκδήλωσή του.


Ακόμα και ο νέος ηγέτης του ο Αλέκος Αλαβάνος, που τόσες προσδοκίες είχε δημιουργήσει, έφθασε μόλις προχθές να αποδέχεται την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία και να ζητάει «κοινές συνεδριάσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ελληνικής Βουλής με την αντίστοιχη τουρκική» (ΑΠΕ) ενώ συνιστά «ψυχραιμία» για το Σκοπιανό! Όσο για το ΚΚΕ που κρατάει μια καλύτερη στάση, και εκεί τα εθνικά θέματα μοιάζουν να υποβαθμίζονται μπροστά στους «ταξικούς αγώνες» και η Παπαρρήγα και η Κανέλλη φαντάζουν πολύ μοναχικές απέναντι στις απόψεις που υποστηρίζουν πως η Ελλάδα είναι «ιμπεριαλιστική» γιατί αναπτύσσονται οι οικονομικές σχέσεις με τα Βαλκάνια. Γι' αυτό ούτε αυτό το κόμμα έκανε κάποια κινητοποίηση για την ένταξη της Τουρκίας. Ο δε Καρατζαφέρης έκανε μια «κινητοποίηση» για το θεαθήναι, με ελάχιστο κόσμο στο Σύνταγμα, χωρίς ουσιαστική κινητοποίηση των δυνάμεών του. Και το τραγικότερο είναι πως ακόμα και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά στηρίζει -πλειοψηφικά- την ίδια γραμμή. Τα Εξάρχεια έχουν γεμίσει συνθήματα όχι εναντίον των Αμερικανών, αλλά εναντίον του «αντι-αμερικανισμού» που αποτελεί «δούρειο ίππο» της αστικής τάξης! Στον «εθνικό χώρο» κυκλοφορούν έντυπα που υποστηρίζουν την συμπόρευσή μας με τους Αμερικανούς, «για να μας προστατεύσουν από την Τουρκία», την ίδια στιγμή που εμφανίζεται η νέα πρόταση Νίμιτς για το Σκοπιανό. Και όμως την ίδια στιγμή κόμματα, κοινωνικές οργανώσεις, διανοούμενοι, συνδικαλιστές, οικολόγοι, συνεχίζουν να μιλούν για την ανάπτυξη των «κοινωνικών κινημάτων»!


Είδαμε ποτέ στην ιστορία ραγιάδες, που έχουν αποδεχθεί την απώλεια της ανεξαρτησίας τους, να πραγματοποιούν μεγάλους κοινωνικούς αγώνες; Αυτά θυμίζουν ορισμένες ομαδούλες στην Κατοχή που υποστήριζαν πως το κίνημα έπρεπε να ασχολείται με τους «ταξικούς αγώνες» και όχι με τους Γερμανούς! Το κεντρικό ζήτημα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα είναι η εξάρτηση και η υποταγή της. Όταν δεν τολμάς να παλέψεις για την ελευθερία σου θα παλέψεις για την οικολογία και τη διαχείριση των αποβλήτων; Όχι, θα βρίσκεσαι σε μια γενικευμένη νιρβάνα και στην καλύτερη περίπτωση θα ξενυχτάς για να παρακολουθείς τους εξωγήϊνους στην τηλεόραση. Και θα ξεσπάς την καταπιεσμένη ανάγκη της ελευθερίας μόνο όταν κερδίζει η εθνική ποδοσφαίρου ή μπάσκετ, ή χαντμπολ ή μπάμινγκτον. Δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ, ο Συνασπισμός, το «Κοινωνικό Φόρουμ», το Σύριζα, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, οι οικολόγοι, να μιλάνε, και πολύ σωστά, για την ανάγκη δημοψηφισμάτων, ώστε να πάρουν οι πολίτες τις τύχες στα χέρια τους, και όταν εμφανίζεται το αίτημα να γίνει δημοψήφισμα για τα Σκόπια ή την Ένταξη της Τουρκίας, να σφυρίζουν αδιάφορα, να συνιστούν «ψυχραιμία» ή να τα θεωρούν και «εθνικιστικά». Γιατί άραγε θα θέλατε να γίνει δημοψήφισμα, για την caretta-caretta; Η άμεση δημοκρατία ισχύει μόνο όταν μάς συμφέρει; Μόνο εάν διεκδικήσουμε δημοψήφισμα για τα μεγάλα εθνικά ζητήματα θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε και για τα μεγάλα κοινωνικά, όπως π.χ. το ασφαλιστικό. Το είπε ο Βαρβιτσιώτης και ο Μητσοτάκης. Δεν κάνεις δημοψηφίσματα, όταν ξέρεις ότι ο λαός θα ψηφίσει αντίθετα με τις επιθυμίες σου!



Γι' αυτό και το σύστημα δεν προβλέπει δημοψηφίσματα, γι' αυτό απέκλεισε και το δημοψήφισμα για τις ταυτότητες, παρά τα εκατομμύρια των υπογραφών. Τα λεγόμενα «κοινωνικά κινήματα» λοιπόν είναι τόσο αναιμικά, γιατί μοιάζουν με φυτά εσωτερικού χώρου, που αναπτύσσονται μόνο εκεί και όταν μας το επιτρέπουν τα αφεντικά, οι Αμερικανοί, οι Τούρκοι, οι Εγγλέζοι. Κάντε όσες «κινητοποιήσεις» θέλετε αρκεί να μη θίγετε το σύστημα. Αλλά αν όντως θες να αμφισβητήσεις τον… καπιταλισμό στην Ελλάδα, πρέπει να αμφισβητήσεις πριν από όλα το σύστημα εξάρτησης, γιατί εκεί στηρίζεται αποφασιστικά. Η μόνη μεγάλη αμφισβήτηση των τελευταίων χρόνων ήταν η απόρριψη του σχεδίου Ανάν και αυτό το γνωρίζουν όλοι, αυτό έδωσε κουράγιο και υπερηφάνεια σε όλους μας.


Δημοψήφισμα λοιπόν για τα Σκόπια και κυρίως για την ένταξη της Τουρκίας, για να αποφασίζουν οι πολίτες, για να βγούμε έξω από τους προστατευμένους χώρους των ραγιάδων, στους ανοικτούς ορίζοντες όπου αποφασίζεται η μοίρα των λαών." Γιά νά φανεί ο τρόπος πού γίνεται πλύση εγκεφάλου μέ αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας διαβάζουμε από τόν Στάθη της Ελευθεροτυπίας, τά σχόλια του γιά ένα άρθρο του Independent πού έκριναν ωφέλιμο νά αναδημοσιεύσουν τά ΝΕΑ του μεγιστάνα Λαμπράκη: "«Τι έχουν δώσει οι Τούρκοι στην Ευρώπη». Εκεί ευσύνοπτα, σε 120 λέξεις η σοβαρή εφημερίδα γράφει: α) «Πολυπολιτισμός. (σ.σ.: να το πάλι το ραδίκι). Αν και οι ηγέτες της (σ.σ.: της Τουρκίας) έγιναν μουσουλμάνοι (sic) η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε πετύχει πολλούς αιώνες πριν εφευρεθεί (sic) ο πολυπολιτισμός την ειρηνική συνύπαρξη χριστιανών, Εβραίων και βουδιστών (;!) με μουσουλμάνους, απ' την Ανατολία μέχρι την Αλγερία» (σ.σ.: εννοεί απ' τον Δούναβη ώς την Αλγερία, αλλά αυτό είναι το λιγώτερο). Και συνεχίζει: «Κανείς άλλος εταίρος δεν προσφέρει στη Δύση μια καλύτερη γέφυρα με το Ισλάμ». Αυτά είναι μπούρδες. Η αλήθεια είναι ότι η οθωμανική κοινωνία ήταν αυστηρά ιεραρχημένη και χωρισμένη σε πιστούς και ραγιάδες, χωρισμένους επίσης σε εσωτερικές τάξεις. Τα στεγανά μεταξύ εθνών και τάξεων στερεοποιούσε η πλήρης ανομία, δηλαδή η ερμηνεία των «κανούν» απ' τους καδήδες κατά το δοκούν.


Αν ο «Independent» εννοεί πολυπολιτισμική μια κοινωνία που οι πιστοί έχουνδικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω στους ραγιάδες, οι πασάδες πάνω στους αγάδες και τα τσακάλια πάνω στους ποντικούς, έχει δίκιο. Επίσης δίκιο έχει, όταν λέει για «γέφυρα με το Ισλάμ». Πράγματι, πιο μισημένη, μισητή και μισούμενη χώρα απ' την Τουρκία, δεν υπάρχει στον Αραβικό κόσμο (πλην ίσως των ΗΠΑ). β) Γράφει ο «Independent»: «Εμπόριο. Καθώς βρισκόταν στα πιο στρατηγικά σταυροδρόμια της Ασίας, οι Οθωμανοί δίδαξαν (sic) τη Δύση όλα (sic) όσα έμαθε για το εμπόριο, πριν οι Δυτικοί αρχίσουν τα ταξίδια τους (sic) στους ωκεανούς». Εδώ η μπούρδα δεν έχει τέλος. Συνέβη το αντίθετο. Οι Οθωμανοί μαράζωσαν το εμπόριο και εξ αυτού ακριβώς, αφ' ενός μεν μαράζωσε η αυτοκρατορία τους, αφ' ετέρου δε χειραφετήθηκαν οι ραγιάδες. Επ' αυτών συμπληρώνει η εφημερίδα: «Σήμερα προσφέρει (σ.σ.: η Τουρκία) μια τεράστια αγορά και προσβάσεις στους πόρους της Κασπίας και της Μέσης Ανατολής». Σ' αυτό έχει δίκιο ο «Independent». Η τερατώδης φτώχεια στην Τουρκία κι ο ακόμα πιο τερατώδης στρατός της είναι ό,τι πρέπει για να γίνει της μουρλής απ' την ...Ανατολία (οϊντάάά) ώς το Αλγέρι. γ) Μπούρδα τρίτη, αλλά όχι τελευταία! Γράφει σ' αυτό το αγλάισμα δημοσιογραφίας (ευσύνοπτα είναι η αλήθεια) ο Ind.κ.τ.λ.: «Νομάδες που ήθελαν δικό τους κράτος απ' τις στέπες της Κεντρικής Ασίας έφθασαν στις πύλες της Βιέννης. Πρωτοπόροι (!) στον τομέα της πειθαρχημένης γραφειοκρατίας (;!!) - (ε;) και εφευρέτες (sic) ενός αξιόμαχου στρατού, τρόμαξαν τους εχθρούς τους (σ.σ. αναλυσάρα) και προσείλκυσαν τους χριστιανούς αγρότες (!!!)». Εδώ, το τι θέλει να πει ο ποιητής μπορεί να μείνει ασχολίαστο, για να μη βάλουμε τα κλάματα... Ομως η επόμενη μπούρδα είναι μνημειακών διαστάσεων: δ) Τέχνη. Η Τουρκία μάς έχει χαρίσει μερικά απ' τα κομψότερα έργα τέχνης (σ.σ.: ποια;), απ' την καλλιγραφία (σ.σ. ως γνωστόν αραβική η καταγωγή της), τη μεταλλοτεχνία (σ.σ.: προφανώς άγνωστη ώς τα 1350 μ.Χ.) μέχρι χειρόγραφα (σ.σ.: ωρ' τι μου λες! έγραφαν με τα χέρια;!) και γυαλί». Σώώώπα. Και μιας και περί άλλων τεχνών, απορία ψάλτου βηξ, συνεχίζει απτόητος ο Indepκ.τ.λ. να παρουσιάζει επιτεύγματα άλλων εθνών «κινέζικη αγγειοπλαστική, περσικά χαλιά και βενετσιάνικη ζωγραφική (;;!!)» να «ανθίζουν (!) στην αυτοκρατορική αυλή της Τουρκίας». Δηλαδή οι Τούρκοι παρουσίαζαν μιαν έφεση στον πολιτισμό όλων των άλλων (όπως στην Εφεσο). Μ' έναν λόγο ο Σουλτάνος ψόφαγε για Τζοκόντα κι αν δεν έβλεπε αποβραδίς Μποτιτσέλι έκοβε τα μισά κεφάλια των υπηκόων του. Μνημειώδεις τρίχες. Κι όμως γράφονται. Μάλλον για να γραφτεί το τελευταίο: «Η σημερινή Τουρκία παρέχει αξιοπιστία στην ευρωπαϊκή αμυντική δύναμη». Πράγματι. Θα την κρατήσει Αμερικανική. Πες το, χρυσόστομε να ησυχάσουμε και μη μας ταλανίζεις με κουλτούρες για δράκους. Τι να πει κανείς! Σε 120 λέξεις ο «Independent» είπε τόσα ψέματα όσες αλήθειες λένε 120 τόμοι Ιστορίας. Μπράβο του! Επίτευγμα! Προοδεύει η δημοσιογραφία κατά παραγγελίαν της εξουσίας." Από τό Αντίβαρο διαβάζουμε δηλώσεις του δημοσιογράφου Γιάννη Διακογιάννη σχετικά μέ τίς μή Κυβερνητικές Οργανώσεις- οι οποίες κατά τήν δική μου γνώμη δουλεύουν γιά μία κυβέρνηση πού είναι η αμερικανική:«Εχει έρθει - τον Απρίλιο του 1999, στο βομβαρδιζόμενο από το ΝΑΤΟ Βελιγράδι- απεσταλμένος από την Ελλάδα που χειρίζεται προγράμματα μη Κυβερνητικών Οργανώσεων(Μ.Κ.Ο.) καί σκορπούσε αφειδώς χρήματα σε οργανώσεις κατά του καθεστώτος Μιλόσεβιτς. Χρηματοδοτούσε παράλληλα εφημερίδες και ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και εξαγόραζε δημοσιογράφους που προπαγάνδιζαν δήθεν για τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Ουσιαστικά προωθούσαν την περαιτέρω διάλυση της Γιουγκοσλαβίας».


«Την άνοιξη του 2003 βρέθηκα και πάλι ως απεσταλμένος της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» - στη βομβαρδιζόμενη Βαγδάτη. Θυμάμαι ελάχιστες Μ.Κ.Ο. στη διάρκεια των βομβαρδισμών - να είναι εκεί και να επιχειρούν να βοηθήσουν τον άμαχο πληθυσμό. Λίγες μέρες αργότερα, στις 9 Απριλίου, όταν τα αμερικανοβρετανικά στρατεύματα κατοχής εισέβαλαν και κατέβαλαν την Βαγδάτη, θυμάμαι ότι μαζί με τους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους που έφεραν μαζί τους, βοήθησαν και ορισμένες Μ.Κ.Ο. για να έλθουν στην πόλη και να αναλάβουν σε συνεργασία με τον ΟΗΕ έναν ρόλο «για την ανοικοδόμηση της δημοκρατίας», όπως έλεγαν». «Ερωτήματα ασφαλώς υπάρχουν και για μία σειρά από άλλα ζητήματα που φέρουν την σφραγίδα Μ.Κ.Ο. οι οποίες συνεργάζονται με τον ΟΗΕ. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς πόσο αντικαπιταλιστικό όπως διακηρύσσει είναι το «Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ».

Αληθεύει ότι η Σύνοδος του Πόρτο Αλέγκρε χρηματοδοτήθηκε από τους διοργανωτές της μόνον κατά το ποσοστό 6,4% του συνολικού πακέτου εξόδων της που ανήλθαν σε 39 εκ. δολάρια; Αληθεύει ότι το υπόλοιπο 93,6% καλύφθηκε από δωρεές (296.000 δολάρια από το Ίδρυμα Φόρντ, 356.000 δολάρια από το Ίδρυμα Ροκφέλερ, περίπου 2,5 εκατ. δολάρια από καθολικές και προτεσταντικές Μ.Κ.Ο., 8 εκατ. δολάρια από την κυβέρνηση Λούλα της Βραζιλίας κλπ.)»

Πηγή

Ψυχολογικός πόλεμος κατά της Ελλάδας

Πηγή

Παρουσίασαν τους Μινωίτες ως… Εβραίους!

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσε στην Κρήτη η τοποθέτηση δύο αρχαιολόγων στο Επιμελητήριο Ηρακλείου, εκ των οποίων η μία διευθύντρια του Εθνικού Αρχείου Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού, επ' ονόματι Μεταξία Τσιποπούλου.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, αμφισβήτησαν την ελληνικότητα των Κρητών, εμφανίζοντάς τους ως... απογόνους των Εβραίων!Όλα αυτά τα πρωτοφανή και προκλητικά εκτυλίχθηκαν στην παρουσίαση της έκδοσης «Κρητών Επιχειρείν», όπου καταγράφεται διαχρονικά η σχέση των Κρητών με το εμπόριο, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Μάλιστα, όταν αντέδρασε το ακροατήριο, η Τσιποπούλου ζήτησε τη γνώμη για την καταγωγή των Μινωιτών, του επιμελητή της έκδοσης, αρχαιολόγου Κωστή Χριστάκη, ο οποίος ήταν στο πάνελ και δήλωσε ότι «είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε κάποιους οι Μινωίτες ήταν σημιτικό φύλο», είπε με κατηγορηματικό τρόπο και ο δεύτερος ομιλητής.

Τους πληρώνουμε για να υπονομεύουν!«Τέτοιες καινοφανείς απόψεις μπορούν να καταστούν επικίνδυνες, καθώς συνειρμικά μας παραπέμπουν στην πολύ παλιά σιωνιστική προπαγάνδα ότι δήθεν η αρχαία Κρήτη ήταν εβραϊκή.

Επίσης ρίχνουν νερό στον μύλο των σκοτεινών εκείνων κύκλων που κατά καιρούς εμφανίζονται και ομιλούν για δήθεν ανεξαρτησία της Κρήτης από την Ελλάδα», τονίζει σε ανακοίνωσή του, σύμφωνα με το «Έθνος», ο πρώην βουλευτής Δημήτρης Σαρρής και προσθέτει: «Λυπούμαι για τη δημοσιοποίηση τέτοιων θέσεων και απόψεων. Όταν μιλάμε για την Ιστορία θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, και ιδιαίτερα όταν κάποιος είναι ανώτερος κρατικός υπάλληλος».

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πολεμική Τεχνολογία στην Αρχαία Ελλάδα

Από τις δύο μεγάλες σχολές μηχανικών της Αρχαίας Ελλάδας, της Σικελικής του Αρχύτα του Ταραντίνου και της Αλεξανδρινής του Διάδη του Πελαίου, έμελλε να προκύψει η γένεση του πρώτου πυροβόλου όπλου. Η πολύχρονη χρήση των βλητικών μηχανών στην μακεδονική εκστρατεία της Ασίας, εξάντλησε κάθε πειραματικό στάδιο μηχανικών εφαρμογών και έδωσε την δυνατότητα να αναζητηθούν νέες μορφές όπλων με ακόμα καλύτερη κατασκευή και αυξημένο βεληνεκές.

Στις ραψωδίες Δ και Φ της Οδύσσειας, ο Όμηρος, αναφερόμενος στον περίφημο τοξότη Πάνδαρο και στο ισχυρότατο τόξο του με το οποίο τραυμάτισε το Μενέλαο, καθώς και στο εξίσου ισχυρότατο τόξο του Οδυσσέα με το οποίο σκοτώθηκαν οι μνηστήρες από το μοναδικό αξιόλογο χειριστή του, παρουσιάζει τις αρχαιότερες αρχές της βλητικής. Στα δύο παραπάνω τόξα διαφαίνεται η ανάγκη της αύξησης του βεληνεκούς και η ανάλογη ανάγκη της αύξησης της ισχύος του. Τόσο οι τοξότες, οι ιπποτοξότες ή εφιπποτοξότες (Ηρόδοτος 9,49) όσο και οι ακοντιστές (Θουκυδίδης 3,97 και Ηρόδοτος 8,90), υπήρξαν αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης από τους αρχαιότερους μηχανικούς. Το βεληνεκές και η ισχύς του βλήματος αφενός και τα όρια φυσικής αντοχής του χειριστή αφετέρου, διαπιστώθηκε ότι βρίσκονταν σε μια αλληλοεξάρ-τηση αναλογιών. Με τις εμπειρίες της γνώσης αυτής, η βλητική πέρασε στο δεύτερο στάδιο του διάμεσου (δηλαδή της χρήσης αντικειμένου με την παρεμβολή κάποιου μέσου). Στο στάδιο αυτό, μετά τη χρήση των τόξων καθιερώνονται και οι σφενδόνες.

Μάλιστα τα ομηρικά κείμενα αναφέρονται σε ένα εκλεκτό τύπο πολεμιστή για τον οποίο δεν υπάρχει θέση στη σύγχρονη πολεμική διαδικασία. Πρόκειται για τον αμφιδέξιο πολεμιστή. Στην κατηγορία αυτή ανήκε, για παράδειγμα, ο Αστερόπαιος, ο οποίος «εξεσφενδόνιζε ταυτόχρονα δύο δόρατα, αφού ήταν μοναδικό στο να χρησιμοποιεί και τα δύο του χέρια με τον ίδιο τρόπο» (Ιλιάδα Φ162-163). Αυτό δείχνει ότι οι δεξιόχειρες και αριστερόχειρες τοξότες και σφενδονίτες δεν αντιστοιχούσαν σε δύο σύνολα στρατιωτών, αλλά σε ένα με τις ειδικότητες χειριστού τόξου και χειριστού σφενδόνης.

Σύμφωνα με το Στράβωνα, οι σφενδόνες επινοήθηκαν από τους Αιτωλούς στην περίοδο των πολέμων τους εναντίον των Επειών. Στην αρχική κατασκευή τους περιγράφονται σαν κοινοί ιμάντες πλατύτεροι στο μέσον, ή σαν τεμάχια δέρματος με προέκταση ιμάντων, ταινιών, σχοινιών ή αλυσίδων (κώλων) στα άκρα τους. Ο όρος «βελοσφενδόνη» που συναντάται στον Πλούταρχο (Σύλλας, 18), αναφέρεται στην εξέλιξη του όπλου αυτού, όπως και η κεστροσφενδόνη (βλέπε Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 2). Η τελειότερη μορφή της εξέλιξης αυτής ήταν η χειροβαλλίστρα, φορητή χειροσφενδόνη με μεγάλη βλητική δύναμη λόγω της χρήσης μεταλλικών ελατηρίων. Η χρήση του όπλου αυτού στα πεδία των μαχών ήταν αρκετά αποτελεσματική, και ακριβώς για το λόγο αυτό συναντάμε τη συμμετοχή σώματος σφενδονιτών στο στρατό του Δημήτριου του Πολιορκητή, στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Η μηχανοποίηση της τοξοβολίας, όπως φαίνεται από τις μετέπειτα κατασκευές, χωρίστηκε σε δύο σχολές έρευνας και εφαρμογής.

Στις έρευνες των σχολών αυτών το αντικείμενο επικεντρώθηκε στο βεληνεκές, στην αποτελεσματικότητα, στην πρακτική εφαρμογή, στην οικονομία στρατιωτικών δυναμικού και, οπωσδήποτε, στην ενέργεια που απαιτούσε σφαιρικές και πολυποίκιλες γνώσεις. Για το λόγο αυτό διαπιστώνουμε πως οι εφαρμογές πρωτότυπων θεωριών, όπως αυτή των συνδυασμών, αναγνωρίστηκαν και διερευνήθηκαν πρώτα με τη διαίσθηση και ύστερα με την πρακτική χρήση. Μάλιστα, αν μεταφερθούμε στο πεδίο δοκιμών του νεογέννητου πυροβολικού του 4ου π.Χ. αιώνα, θα δούμε τη θεωρία των συνδυασμών σε πλήρη εφαρμογή. Χειριστές, σημειωτές, γεωμέτρες, τοπογράφοι και εκτιμητές συμβάλλουν στην ανεύρεση του σωστού βεληνεκούς, όπου το βλήμα θα μεταφέρει και θα αυξήσει στην πορεία του την ορμή και τη δύναμη της αρχικής του ενέργειας. Ο συνδυασμός για τη λύση τέτοιων προβλημάτων, με ανομοιογενή υλικά βλητικής (πέτρες, βέλη, ακόντια, μολύβδινα βλήματα, πυρφόρα υλικά και άλλα) είχε σαν αποτέλεσμα την αυξομείωση του μεγέθους των τηλεβόλων. Η μία σχολή προσανατολίστηκε προς τη σμίκρυνση και η άλλη προς τη μεγέθυνση των μηχανών. Τα αντίστοιχα κατασκευάσματα τους διακρίνονται στις λιθοβόλες σφενδόνες και τις χειροβαλλίστρες αφενός, και στις βαλλιστρίδες και τους τριταλινυαίους καταπέλτες αφετέρου. Ωστόσο, η ιστορία των βλητικών αυτών μηχανών αριθμεί τουλάχιστον δύο χιλιετίες.

«ETODOMO», ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΙ ΟΠΛΟΠΟΙΟΙ

Η προπαρασκευή για πόλεμο, η οποία και δημιούργησε τις αρχαιότερες συντεχνίες κατασκευαστών όπλων, ήταν άμεσα εξαρτημένη από τους σιδεράδες, χαλκουργούς ή ορειχαλκουργούς, που στα συλλαβικά κείμενα της μυκηναϊκής εποχής τους συναντάμε με το γενικό όρο «ΚΑΚΕWΈ». Μια ενδιαφέρουσα προφορά του όρου αυτού, που προτείνεται από τον καθηγητή Πολ Φορ, η «ΚΗΑLΚΕWΕS» ανταποκρίνεται στο ετυμολογικό φάσμα που συνδέει τις αρχαιότερες μορφές του ελληνικού αλφάβητου (κυπριακό και κρητομυκηναϊκό) με σημερινά τοπωνύμια (Χαλκίδα, Χαλκιδική και άλλα) και, πάνω απ' όλα, μας δίνει την ουσιαστική ερμηνεία του παρακάτω χωρίου του ιστορικού Διόδωρου του Σικελιώτη: «Οι δε Τύριοι χαλκείς έχοντες τεχνίτας και μηχανοποιούς κατασκεύασαν φιλότεχνα βοηθήματα». (Ιστορική βιβλιοθήκη 12, 43) Τα φιλότεχνα βοηθήματα, διάφορες βλητικές και άλλες αμυντικές μηχανές (βλέπε Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 3), όπως βλέπουμε, ήταν κατασκευασμένα από τους «χαλκείς» (ορειχαλκουργούς) που αναφέρει ο Διόδωρος, δηλαδή τους «ΚΗΑLΚΕWΕS». Σε αυτούς λοιπόν αναφέρονται οι Μυκηναίοι άρχοντες, όταν χρειάστηκε να γίνει αναγκαστική εκποίηση μετάλλων για την κατασκευή όπλων, όπως αναφέρεται σχετικά:

Οι επίτροποι και οι επιστάτες, οι έπαρχοι, οι κλειδούχοι, οι ελεγκτές των καρπών και των συγκομιδών θα παραδώσουν τον ορείχαλκο των ιερών για να κατασκευαστούν αιχμές ακοντίων και λάμες σπαθιών στις παρακάτω αναλογίες: Ο επίτροπος της Πίσας δύο κιλά, ο έπαρχος 750 γραμμάρια. (Πινακίδα ΡΥ, Jn 829).

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την παράδοση αυτή κατασκευάστηκαν 34.000 αιχμές βελών. Οι ενεπίγραφες πινακίδες της Κνωσού, της Πύλου και των Μυκηνών που αναφέρονται στους ορειχαλκουργούς ξεπερνούν τις εκατό. Αν σε αυτές προσθέσουμε και άλλες συναφείς που αναφέρονται στους οπλοποιούς (ETOMODO), στα μέταλλα των ναών (KAKO NAWIYO) ή στους τοξότες (KEKIDE), θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η οπλοποιία στήριξε το δόγμα της προπαρασκευής για πόλεμο και δημιούργησε τις βασικές προϋποθέσεις για την εξέλιξη της μηχανικής. Η αλληλένδετη σχέση της οπλοποιίας με τη μηχανική στηρίχθηκε από το απώτατο παρελθόν στις πλουσιοπάροχες στρατιωτικές χορηγίες. Μετά την Αθήνα και τις Συρακούσες, όπου γεννήθηκε το αρχαιότερο πυροβολικό, η Αλεξάνδρεια και η Ρόδος παρουσίασαν με τη σειρά τους αξιόλογες σχολές. Η οικονομική ευμάρεια, η ίδρυση της γνωστής Βιβλιοθήκης και η συγκέντρωση της γνώσης στην Αλεξάνδρεια, δημιούργησαν το αρχαιότερο πολυτεχνείο της ιστορίας. Σε διάστημα τριών αιώνων στη σχολή αυτή διερευνήθηκε το ευρύτερο φάσμα των θετικών επιστημών.

Οι χορηγίες των Πτολεμαίων, μεταξύ άλλων, έδωσαν τη δυνατότητα στους ερευνητές να στραφούν στη μελέτη της τελειοποίησης των μακεδονικών πολεμικών μηχανημάτων και στη λύση των προβλημάτων που παρουσίαζε η χρήση τους.

Τα έργα των μηχανικών, Αρχιμήδη (Περί των μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένην έφοδος), Φίλωνα Βυζαντίου (Μηχανική Σύνταξις) Αθηναίου (Περί Μηχανημάτων), Κτησιβίου (Υπομνήματα Μηχανικά), Βίτωνα (Κατασκευαία Πολεμικών Οργάνων) και Ήρωνα του Αλεξανδρέα (Χειροβαλλίστρας Κατασκευής και Συμμετρία), θεωρούνται ο πυρήνας πάνω στον οποία διαμορφώθηκε η επιστήμη της βλητικής. Στη συνέχεια δίνουμε τις περιγραφές δύο τηλεβόλων της Αλεξανδρινής εποχής, όπως παρουσιάστηκαν αυτές στα πρακτικά της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου στις αρχές του αιώνα μας. Πρόκειται για διασωθέντα αποσπάσματα από τη Μηχανική Σύνταξη του Φίλωνα και τα Βερολοποιϊκάτου Ήρωνα Κτησίβιου. Ο πλήρης τίτλος του δεύτερου έργου Ήρωνος Κτησίβιου Βελοποιϊκά δεν έχει εξακριβωθεί σε ποιον συγγραφέα ανήκει. Σημειώνουμε όμως πως στις κατασκευές του Κτησίβιου, οι περιγραφές των οποίων διασώθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς, αναφέρονται τριών ειδών τηλεβόλα με τα οποία μπορούσε να εκτελεστεί βολή βαρέων λίθων σε μεγάλη απόσταση. Στις δύο κατασκευές η βολή γινόταν με πεπιεσμένο αέρα (αερότονα τηλεβόλα), ενώ στην τρίτη με τη χρήση ελατηρίων ή τεντωμένων χορδών.

ΤΟ ΤΗΛΕΒΟΛΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Ο πατέρας της Αναγέννησης Φραγκίσκος Πετράρχης (1304-1374) ενθάρρυνε τους φίλους του να τον βοηθούν στην αναζήτηση χαμένων χειρογράφων της ελληνικής και της λατινικής λογοτεχνίας και στην αντιγραφή αρχαίων επιγραφών, γιατί, όπως έγραψε ο ίδιος, τα κλασικά κείμενα αποτελούσαν ιστορικά ντοκουμέντα και «ήταν το πολυτιμότερο εμπόρευμα από όσα πωλούσαν οι Κινέζοι και οι ’ραβες» («EPISTOLAE VARIAE» 29). Πράγματι, σαν κυνηγός χειρογράφων, αντέγραψε ιδιοχείρως όσα δεν μπορούσε να αγοράσει και ταυτόχρονα είχε μισθωμένους αντιγραφείς. Αν και αντίθετος του εκκλησιαστικού κατεστημένου, σε ηλικία 42 χρόνων βρέθηκε προϊστάμενος της εκκλησίας της Πίζας.

Σε μια εκκλησιαστική βιβλιοθήκη της Βερόνας ανακάλυψε ένα χαμένο χειρόγραφο του Κικέρωνα, ενώ στη Λιέγη βρήκε το λόγο «PROARCHIA» του ίδιου συγγραφέα. Ο μεγάλος αυτός σοφός λοιπόν, που το πάθος του για την αρχαιότητα του έκανε να ντύνεται με την τήβεννο των αρχαίων συγκλητικών, είναι ο μόνος συγγραφέας που αναφέρεται σχετικά στο τηλεβόλο του Αρχιμήδη. Στο έργο του «DE REMEDIIS URTIUSQUE FORTUNAE» (Περί θεραπευτικών μέσων εκατέρας των τυχών) διαβάζουμε:

Έχω αναρίθμητες μηχανές και βλητικά (βαλλιστικά) μηχανήματα. Τον μη επιδεκτικόν μίμησης κεραυνό κατόρθωσε να τον μιμηθεί η ανθρώπινη μανία καταστροφικότητας. Οι εξακοντιζόμενοι από τις νεφέλες του ουρανού κεραυνοί, εξεσφενδονίζονται τώρα από ένα φονικό μηχάνημα (όργανο), η κάνη του οποίου είναι κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο. Μερικοί πιστεύουν ότι το μηχάνημα αυτό εφευρέθηκε από τον Αρχιμήδη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών από τα στρατεύματα του στρατηγού των Ρωμαίων Μάρκελλου. Αλλά, όμως, εκείνος (ο Αρχιμήδης) εφεύρε αυτό, στην προσπάθεια του να διαφυλάξει την ελευθερία των συμπολιτών του και να αποτρέψει την καταστροφή της πατρίδας του.

Ωστόσο δε θέλησε να προχωρήσει στην τεχνική περιγραφή του όπλου αυτού. Το μυστικό διατηρήθηκε έναν ολόκληρο αιώνα μετά το θάνατο του Πετράρχη και παρουσιάστηκε από έναν άλλο συλλέκτη αρχαίων χειρογράφων, ο οποίος μάλιστα την ιδιοποιήθηκε. Πρόκειται για το διάσημο Ιταλό ζωγράφο και μηχανικό Λεονάρντο Ντα Βίντσι (1452-1519) που στην πραγματεία του με τίτλο Architronio παρουσίασε το παραπάνω τηλεβόλο.

Τα σχέδια και οι σημειώσεις του αναφέρονται στο μηχάνημα για το οποίο μας πληροφορεί ο Πετράρχης. Πρόκειται για ένα τηλεβόλο με κάνη δύο μέτρων μήκους και διάμετρο μερικά εκατοστά. Στο άκρο της κάνης που ο χειριστής τοποθετούσε το σφαιρικό βλήμα, ήταν προσαρμοσμένο μέσα σε ένα δοχείο το οποίο ήταν κλεισμένο αεροστεγώς. Το δοχείο αυτό θερμαινόταν μέχρι το σημείο της διαπύρωσης. Από άλλο δοχείο, το οποίο βρισκόταν λίγο ψηλότερα, μεταφερόταν απότομα με τη χρήση ειδικής στρόφιγγας νερό στο διάπυρο δοχείο. Η ενέργεια που δημιουργούσε η αστραπιαία μετατροπή του νερού σε ατμό, εξεσφενδόνιζε το βλήμα. Ο καθηγητής Ευάγγελος Σταμάτης που ασχολήθηκε διεξοδικά με τα έργα του Αρχιμήδη, υποστηρίζει ότι το σφαιρικό βλήμα του τηλεβόλου ήταν λίθινο ή μεταλλικό, βάρους 36 κιλών και κάλυπτε ένα βεληνεκές έξι σταδίων, περίπου 1200 μέτρα. Αν και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι δεν αναφέρει την πηγή των πληροφοριών του για την κατασκευή του τηλεβόλου, σήμερα είναι επίσημα παραδεκτό ότι πρόκειται για το μηχανικό επίτευγμα του Αρχιμήδη. Σε μια συλλογική εργασία αφιερωμένη στους κώδικες και τα σχέδια του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, η οποία παρουσιάστηκε σε ειδικό ένθετο του περιοδικού Europeo tο 1982, γίνεται μία πλήρης παρουσίαση του έργου, συμπεριλαμβανομένων και των κωδίκων της Μαδρίτης που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, το 1967, καθώς επίσης και ενός άλλου χειρογράφου που βρέθηκε στη Φλωρεντία και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1975 από τον Cadro Pedretti. Στην εργασία αυτή, από την οποία προέρχεται και το πρωτότυπο σχέδιο του τηλεβόλου του Λεονάρντο, οι παραπάνω ερευνητές αναφέρονται «στο κανόνι θερμικής ενέργειας του Αρχιμήδη, το οποίο παρουσίασε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι σε ένα χειρόγραφο της περιόδου 1487-1490». Μάλιστα οι ίδιοι συμπεραίνουν ότι ο Λεονάρντο χρησιμοποίησε τις πληροφορίες του Πετράρχη ή άλλες πηγές που ακόμα παραμένουν απροσδιόριστες (σημειώνοντας το όνομα του ιστορικού Gugliemo Di Pastregno). Στο ίδιο κείμενο επίσης διαπιστώνεται και το συμπέρασμα πως η χρήση θερμικής ενέργειας στο όπλο του Λεονάρντο προέρχεται από τις «περί ατομικίνηοης» θεωρίες του Ήρωνα της Αλεξάνδρειας.

Η καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας αποτέλεσε την τροχοπέδη της καλπάζουοας τεχνολογικής έρευνας, η οποία κυοφορούσε ήδη την επιστήμη της ρομποτικής (αυτοματοποιητικής) με τις γνωστές κατασκευές του Ήρωνα και των άλλων μηχανικών. Το αποτέλεσμα της διασποράς των επιστημόνων και των έργων που διασώθηκαν θεωρείται σαν μια από τις μεγαλύτερες απώλειες του ελληνισμού. Τα δευτερεύοντα πνευματικά κέντρα της εποχής (Αθήνα, Ρόδος, Πέργαμος, Κόρινθος, Αντιόχεια) δε στάθηκαν ικανά να προσελκύσουν τη διανόηση της Αλεξάνδρειας. Οι επερχόμενες δυνάμεις των Ρωμαίων, του χριστιανισμού, των Βυζαντινών και της αραβικής διανόησης, επωφελούμενες από τη διασπορά αυτή, επιδόθηκαν στην αφομοίωση των όσων απέμειναν. Το τέλος της Αλεξανδρινής σχολής, επίσης, συνδέεται και με τους συλλέκτες των παλιών χειρογράφων. Από τις πληροφορίες του Σενέκα αλλά και τη θωράκιση των Αράβων με πολλά βλητικά μηχανήματα, φαίνεται ότι, η δεύτερη μεγάλη διασπορά της διανόησης των ελληνιστικών κέντρων της Ανατολής, που έγινε μεταξύ 6ου και 7ου μ.Χ. αιώνα, ωφέλησε ιδιαίτερα τους ’ραβες. Έτσι εξηγούνται και τα χιλιάδες ακαταχώρητα αραβικά χειρόγραφα της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου της Ινδικής πόλης Aligarth.

Συνδετικοί κρίκοι της αλεξανδρινής εποχής με την Αναγέννηση είναι, ο νεοπλατωνικός πανεπιστήμονας Πρόκλος, ο αρχιτέκτονας-μηχανικός Καλλίνικος ο Ηλιουπολίτης, ο Μάρκος ο Γραικός, ο Ηρών ο Βυζάντιος και άλλοι σοφοί τους οποίους θα δούμε στη συνέχεια της έρευνας για τους σχεδιαστές όπλων του Βυζαντίου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Αριστοτέλης, Φυσικής Ακροάσεως Α,Β, Γεωργιάδης Αθήνα 1970.

Ερμηνευτικό Λεξικό Αρχαιοελληνικών Στρατιωτικών Όρων, Διεύθυνση Εκδόσεων Αρχηγείου Στρατού, Αθήνα 1890.

Ουίλσον, Σμιθ. Λεξικό Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, Αθήνα 1890.

Σταμάτης, Ευάγγελος. ’παντα του Αρχιμήδη, Έκδοση Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, 1964

Στεφανίδης, Μιχαήλ. Εισαγωγή στην Ιστορία των Φυσικών Επιστημών, Αθήνα 1938.

"Το συνεχές κύμα και το ασυνεχές βλήμα στην προσωκρατική περίοδο" Γενική Ιστορία των Επιστημών, τόμος 1ος. Δ. Βογιατζής Αθήνα 1957.

Χαραλαμπόπουλος, Γιώργος. "Η τεχνολογία της Μακεδονικής Στρατιά" Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 2, 1992.

"Περί πολιορκητικών μηχανών" Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 3, 1992.

"Capire Leonardo" Europeo, 23, 1982.

Diels, H & E. Schram. "Ήρωνος Κτηοίβιου Βελοποιικα", Ανακοίνωση αριθμός 2 του 1917 στην Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου (πρακτικά), Βερολίνο 1917.

"Εκ των Φίλωνος Βελοποιϊκών Λόγος 8", Ανακοίνωση 16 του 1919 στην Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου (πρακτικά). Βερολίνο 1919.

Gordon, Cyrus. Ugaritic Manual, Ρώμη 1958.

Whitcomb, M. "Epistolaw Variae" στο Literary Source Book of the Italian Renaissance, Philadelphia, 1900.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΩΝ ΜΑΗΔΩΝ - ΜΑΚΡΗΝΙΤΣΑ

Το έθιμο των Μάηδων είναι ένα λαογραφικό 'χορευτικομιμητικό' έθιμο, το μοναδικό της Μακρινίτσας. Συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης και της ζωής την άνοιξη. Σύμφωνα με το μύθο, πρωταγωνιστής είναι ένας νέος που δολοφονείται από έναν κακοποιό. Ο νέος θάβεται κρατώντας ένα χλωρό κλαρί ή ένα λουλούδι. Τελικά, ανασταίνεται χάρη στους χορούς και τα τραγούδια των φίλων του. Το έθιμο έχει ρίζες στη διονυσιακή λατρεία και στη λατρεία της φύσης. Αναβιώνει κάθε καλοκαίρι στην κεντρική πλατεία της Μακρινίτσας με πρωταγωνιστές τους νέους του χωριού. Τη διοργάνωση αναλαμβάνει ο Προοδευτικός Σύλλογος Μακρινίτσας