"Είναι παράλογο να πληρώνει κανείς φόρους στην Ελλάδα - Η κατάσταση είναι εξωφρενική"

ΤΟ ΔΝΤ "ΑΠΕΛΠΙΣΤΗΚΕ" ΚΑΙ ΑΠΕΦΑΝΘΗ:

Το ΔΝΤ εξηγεί σε ειδική μελέτη του το πώς οι Έλληνες προτρέπονται από το φορολογικό σύστημα να φοροδιαφύγουν για να επιβιώσουν. Η έκθεση καταγράφει όλες τις διαδικασίες που κυριαρχούν στο φορολογικό σύστημα και δίνει ελαφρυντικά στους Έλληνες για την επιλογή τους να αποκρύπτουν σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους, στερώντας από το ελληνικό δημόσιο ταμείο σημαντικούς πόρους. Η έκθεση του Ταμείου, που έχει ολοκληρωθεί εδώ και καιρό αλλά δημοσιοποιήθηκε διακριτικά πρόσφατα, αφορά τη φορολογική διοίκηση, τη φορολογία και τη φοροδιαφυγή και ουσιαστικά εξηγείται με λεπτομέρειες γιατί το να πληρώνει κάποιος φόρους στην Ελλάδα είναι παράλογο!
Με βάση όσα αναλύονται στην έκθεση, η οποία έχει συνταχθεί από τετραμελή ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ, οι λόγοι που εντοπίζονται και για τους οποίους είναι παράλογο να πληρώσει κάποιος φόρους στην Ελλάδα είναι οι εξής:

1. Η μη πληρωμή φόρων είναι ένα μέσο για να παραμείνει μια επιχείρηση ή ένας ελεύθερος επαγγελματίας στην αγορά, δηλαδή να μη βάλει λουκέτο. Όπως περιγράφεται στην έκθεση, ο φορολογούμενος που είναι καθ΄ όλα τυπικός στις φορολογικές του υποχρεώσεις χρεώνει 23% ΦΠΑ στα προϊόντα και στις υπηρεσίες του, ασφαλίζει τους εργαζομένους του και καταβάλλει συνολικές εισφορές και φόρους ύψους 43% των ακαθάριστων αποδοχών τους και καταβάλλει φόρους κερδών και εισοδήματος δηλώνοντας όλα τα εισοδήματά του. Στο τέλος, επειδή αντιμετωπίζει αθέμιτο ανταγωνισμό από επιχειρήσεις και επαγγελματίες που δεν πληρώνουν όλα τα παραπάνω και φοροδιαφεύγουν, θα αναγκαστεί να βάλει «λουκέτο»! Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο φοροφυγάς, ο οποίος δεν χρεώνει ή «τσεπώνει» τον ΦΠΑ 23%, απασχολεί ανασφάλιστο προσωπικό και, παρά το γεγονός ότι δεν είναι τόσο παραγωγικός, καταφέρνει να μένει στην αγορά εκμεταλλευόμενος πολύ υψηλά περιθώρια κέρδους λόγω της μη πληρωμής φόρων και εισφορών.

2. Η πληρωμή των προστίμων για την απασχόληση ανασφάλιστων εργαζόμενων είναι πιο συμφέρουσα σε σχέση με την πληρωμή των εισφορών για τους εργαζομένους! Η επιχείρηση που είναι τυπική επιβαρύνεται με ένα συνολικό εργατικό κόστος για φόρους και εισφορές ύψους 43% των ακαθάριστων αποδοχών των εργαζόμενων. Αντίθετα, η επιχείρηση που απασχολεί ανασφάλιστους κατά μέσο όρο ελέγχεται από την Επιθεώρηση Εργασίας μία φορά κάθε 10 χρόνια και, εφόσον εντοπιστεί ανασφάλιστη εργασία, τότε της επιβάλλεται πρόστιμο 500 ευρώ για κάθε ανασφάλιστο εργαζόμενο. Δηλαδή το πρόστιμο είναι ο μισθός, οι εισφορές και οι φόροι για έναν μόνο μήνα ενός εργαζόμενου. Οι συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν ότι ο νόμος προβλέπει και την ποινή της διακοπής λειτουργίας, η οποία όμως επιβάλλεται σπανίως.
3. Η μη δήλωση του εισοδήματος επιφέρει μικρότερες κυρώσεις από τη δήλωσή του και τη μη πληρωμή των σχετικών φόρων στη συνέχεια. Ο φορολογούμενος ο οποίος δηλώνει όλο το εισόδημά του βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βεβαίωση του φόρου. Για να πληρώσει, μπορεί να δανειστεί από μια τράπεζα με τραπεζικό επιτόκιο. Αν δεν πληρώσει, θα χρεωθεί με μηνιαίο επιτόκιο 1% και θα αντιμετωπίσει τον κίνδυνο να διωχθεί και ποινικά. Ο φορολογούμενος που δεν θα δηλώσει το εισόδημά του είναι σχετικά απίθανο να εντοπιστεί από τις φορολογικές Αρχές. Ακόμα και αν εντοπιστεί, θα μπορέσει να συμβιβαστεί με την Εφορία για να πληρώσει πολύ λιγότερα από τα πρόστιμα που του επιβάλλονται, ενώ παύει και η ποινική του δίωξη. Μάλιστα, εφόσον πληρώσει και εφάπαξ τα πρόστιμα που θα του επιβληθούν, γλυτώνει και επιπλέον 5%.
4. Η αναμονή για την επόμενη ρύθμιση τμηματικής εξόφλησης οφειλών. Ο φορολογούμενος που είναι συνεπής στις φορολογικές του υποχρεώσεις πληρώνει στην ώρα τους όλους τους φόρους που του βεβαιώνονται. Ο φορολογούμενος που δεν είναι συνεπής περιμένει την επόμενη ευεργετική ρύθμιση. Εφόσον και πάλι δεν μπορεί να πληρώσει, τότε σταματά να πληρώνει και περιμένει την επόμενη ευεργετική ρύθμιση τμηματικής εξόφλησης που θα προσφέρει έκπτωση στις προσαυξήσεις.
5. Είναι πιο συμφέρον να προσφύγεις στα δικαστήρια, παρά να πληρώσεις τους φόρους που σου βεβαιώνονται μετά τη διενέργεια ενός φορολογικού ελέγχου. Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης του ΔΝΤ, ο φορολογούμενος που εντοπίζεται να φοροδιαφεύγει βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βεβαίωση πρόσθετων φόρων, προστίμων και προσαυξήσεων. Αυτούς τους πρόσθετους φόρους μπορεί να τους πληρώσει σε έως και 36 μηνιαίες δόσεις. Ωστόσο, λίγοι πληρώνουν. Συμφέρει να ακολουθήσουν μια διαφορετική οδό διαφυγής. Προσφεύγουν στη δικαιοσύνη, όπου η συζήτηση της υπόθεσής τους καθυστερεί έως και 10 χρόνια για να πραγματοποιηθεί. Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις οι αποφάσεις των δικαστηρίων δικαιώνουν τους φοροφυγάδες.
6. Χορηγούνται συνεχείς παρατάσεις στις προθεσμίες εκπλήρωσης των φορολογικών υποθέσεων. Οι φορολογούμενοι που είναι συνεπείς εκπληρώνουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις εγκαίρως και πληρώνουν και τους φόρους τους εγκαίρως. Αντίθετα, πολλοί περιμένουν τη χορήγηση παράτασης, η οποία συνήθως δίνεται, και καθυστερούν με αυτόν τον τρόπο και την πληρωμή των φόρων.
7. Οι φορολογούμενοι νιώθουν ότι οι φόροι τους δεν έχουν κάποια ανταποδοτικότητα. Καλούνται να πληρώσουν φόρους και την ίδια στιγμή ξοδεύουν αδρά για βασικές κρατικές υπηρεσίες, όπως είναι η παιδεία, η υγεία και οι μεταφορές. Στην παιδεία τα νοικοκυριά αιμορραγούν οικονομικά, λόγω της παραπαιδείας (φροντιστήρια κ.λπ.), ενώ στην υγεία αναγκάζονται να πληρώνουν ποσά κάτω από το τραπέζι, όπως είναι το γνωστό «φακελάκι». Στις μεταφορές αναγκάζονται να πληρώνουν πολύ ακριβά διόδια για τη χρήση αυτοκινητοδρόμων. Την ίδια στιγμή, οι υπηρεσίες που παρέχει το κράτος είναι στην καλύτερη περίπτωση χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους φόρους που καλούνται να πληρώσουν οι φορολογούμενοι.
[Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 21ης Ιουνίου - Πηγή capital.gr]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η Ελλάδα χωρίς ΕΡΤ είναι χαζή, ξανθιά και το επίθετό της είναι Μπόμπολας

Με εντολή Σαμαρά, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν έχει Δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Η απόφαση πάρθηκε με “πράξη νομοθετικού περιεχομένου”, γιατί πια δεν έχουμε βασιλιά για να υπογράφει βασιλικά διατάγματα και ο Παττακός είναι μεγάλος σε ηλικία για να υπουργοποιηθεί και να αναλάβει το δύσκολο έργο που (φευ) πρέπει να υλοποιήσει ο Σίμος Κεδίκογλου.
Με μια βιαστική και σύντομη δήλωση, ο αρμόδιος υπουργός ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ για να μην επιβαρύνει άλλο πια τον ελληνικό λαό και το άνοιγμα μιας νέας δημόσιας ραδιοτηλεόρασης όλο υγεία και χαρά.
Κατ’ αρχήν, ακόμη και αυτοί οι μουτζαχεντίν του φιλελευθερισμού, αυτοί οι οποίοι το μόνο Δημόσιο που θέλουν να απομείνει είναι τα χαρτόσημα του Δημοσίου για να πληρώνουμε φόρους, οφείλουν τώρα να καταδικάσουν αυτή την συνταγματική εκτροπή. Πριν πάμε στην ουσία για την “υπόθεση ΕΡΤ”, πρέπει όλοι να καταλάβουν πως η απόφαση Σαμαρά δεν έχει ούτε την κοινοβουλευτική, ούτε την κοινωνική πλειοψηφία. Ακόμη και τα κόμματα της συγκυβέρνησης δήλωσαν πως διαφωνούν. Ποιά λοιπόν είναι η νομιμοποίηση αυτής της απόφασης;
Από το μεσημέρι της Τρίτης, αυτοί που ακόμη και την κηδεία τους την θέλουν δημοσία δαπάνη, βγήκαν να κατηγορήσουν την ΕΡΤ και να τονίσουν την ανάγκη κατάργησής της, μαζί με όλο το Δημόσιο. Είναι εντυπωσιακό πως αυτοί οι οποίοι δημιούργησαν την κατάσταση που υπάρχει στο Δημόσιο και την ΕΡΤ, χρησιμοποιούν αυτήν την κατάσταση ως επιχείρημα για να καταργήσουν τα πάντα. Όχι για να τα φτιάξουν.
Η ΕΡΤ έχει μόλις μερικές ώρες στον αέρα χωρίς κυβερνητική παρέμβαση, και μετατράπηκε σε ένα ελεύθερο κανάλι που συνεπαίρνει τον κόσμο. Με την προσπάθεια να την κλείσουν, έδειξαν πώς μπορεί να είναι η ΕΡΤ και πώς θέλει ο κόσμος να είναι. Ακύρωσαν όλη την επιχειρηματολογία τους.
Ας πάμε τώρα στην ουσία του θέματος “ΕΡΤ”. Από την ΕΡΤ πέρασα για δύο σύντομες περιόδους προερχόμενος από τα ιδιωτικά κανάλια. Την πρώτη φορά με εκδίωξε η υπουργία Ρουσόπουλου και την δεύτερη ο συρφετός των Μουρουτοκαπνισμένων. Δεν υπήρξα ποτέ υπάλληλος της ΕΡΤ και οι περισσότερες εκπομπές μου έπαιξαν μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες λογοκρισίας ή παρεμπόδισης. Έπαιξαν όμως. Όσες δεν έπαιξαν, δημιούργησαν την εντύπωση στον κόσμο πως κάποιοι χρησιμοποιούν για κομματικούς λόγους ένα Δημόσιο βήμα που ανήκει σε όλους και πληρώνεται από όλους.
Αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλουν στην ΕΡΤ. Όχι την ανεξαρτησία της, αλλά την σκέψη που ξυπνά στον καθένα πως έχουμε το δικαίωμα για ανεξάρτητη ενημέρωση και αυτό έχει υποχρέωση να το παρέχει η Δημόσια Ραδιοφωνία και Τηλεόραση. Δεν θέλουν να υπάρχει αυτή η απαίτηση και πολύ περισσότερο δεν θέλουν κάποτε να συμβεί.
Η ΕΡΤ υπήρξε πάντα πεδίο κυβερνητικών παρεμβάσεων, ένας μπαξές που άνθιζαν τα κομματικά φυντάνια και έβρισκαν πραγματικά καταφύγιο άθλιοι του επαγγέλματος. Αλλά η ΕΡΤ δεν ήταν άθλια. Ήταν καλύτερη από τα ιδιωτικά κανάλια. Η απόδειξη πια είναι μπροστά μας. Μερικές ώρες λειτούργησαν ελεύθεροι οι δημοσιογράφοι και έδειξαν τι μπορούν και τι θέλουν να κάνουν.
Η ΕΡΤ δεν υπήρξε μόνο κομματικό θερμοκήπιο ρουσφετιού, αλλά και πεδίο κλεφτών. Οι περισσότερες διοικήσεις έκλεψαν μέσα από παραγωγές, έστηναν υπερτιμολογημένες παραγωγές με δικούς τους ανθρώπους, τσέπωσαν εκατομμύρια προωθώντας δήθεν ένα άλλο “εκσυγχρονισμένο” προφίλ με Εurovision και ποδόσφαιρα. Αυτές οι υποθέσεις είναι στη Δικαιοσύνη και μέλη παλιών διοικήσεων έχουν καταδικαστεί. Όλα αυτά όμως δεν τα έκαναν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αλλά οι Διοικήσεις και οι πολιτικοί προϊστάμενοι.
Τα έσοδα της ΕΡΤ προέρχονται από το πολυσυζητημένο τέλος και όχι από τη διαφήμιση.Τα media shop δεν δίνουν στην ΕΡΤ τη διαφήμιση που δικαιούται λόγω της τηλεθέασής της, κρατώντας αυτό το κονδύλι για τους φίλους των ιδιωτικών καναλιών. Αυτή την αδικία εναντίον της ΕΡΤ καμιά Διοίκηση δεν προσπάθησε να την ανατρέψει. Όταν μάλιστα στο παρελθόν υπήρξαν διώξεις κατά εταιρειών τηλεθέασης για ψεύτικες μετρήσεις που αδικούσαν την ΕΡΤ, η Διοίκηση της ΕΡΤ κατέθεσε στον εισαγγελέα υπέρ της εταιρείας τηλεμετρήσεων και την αθώωσε.
Έτσι λοιπόν τα μεγάλα έσοδα προέρχονται από το τέλος της ΔΕΗ. Αν δεν κάνω λάθος, είναι 50 ευρώ το χρόνο για κάθε πολίτη. Δίνεται έτσι η εντύπωση πως η ΕΡΤ είναι το μοναδκό κανάλι που πληρώνουμε. Η αλήθεια είναι πως πληρώνουμε όλα τα κανάλια. Όταν ένα προϊόν διαφημίζεται στην ιδιωτική τηλεόραση, έχει ένα κόστος. Αυτό το κόστος οι εταιρείες το μετακυλίουν στον πελάτη, δηλαδή στο θεατή. Όλα λοιπόν τα κανάλια τα πληρώνουμε εμείς είτε τα βλέπουμε, είτε όχι.
Την ίδια ώρα η ΕΡΤ χάνει έσοδα. Είναι το μοναδικό κανάλι που καλύπτει αποστολές στο εξωτερικό με μεγάλο κόστος και στη συνέχεια δίνει αυτά τα πλάνα στα ιδιωτικά κανάλια με ελάχιστο κόστος μετά από απόφαση των πολιτικών προισταμένων της για να εξυπηρετηθούν οι καναλάρχες. Ο κ. Σαμαράς και ο κάθε κ Σαμαράς, αναγκάζει την ΕΡΤ να ταξιδέψει μαζί του στο εξωτερικό, να καλύψει τις δραστηριότητές του και στη συνέχεια να δώσει τα πλάνα παντού τζάμπα, στα ιδιωτικά κανάλια δηλαδή, για να εξασφαλίσει την προώθησή του.
Η ΕΡΤ με κόστος αναμεταδοτών εκπέμπει σε όλη την ελληνική ύπαιθρο και το εξωτερικό. Εκεί όπου κανένας καναλάρχης δεν επενδύει γιατί δεν τον συμφέρει. Εκεί που ζουν οι ξεχασμένοι παππούδες μας. Οι κυβερνώντες αδυνατούν να καταλάβουν γιατί ο κόσμος που δεν βλέπει ΕΡΤ, εξεγέρεθηκε για να μην κλείσει η ΕΡΤ. Γιατί ο καθένας από μας γνωρίζει πως εκεί κρύβεται η ελπίδα για να αλλάξει κάτι σε αυτή την κατάντια των Μέσων Ενημέρωσης. Γιατί η ύπαρξη της ΕΡΤ θα δημιουργεί συνεχώς την απαίτηση για ανεξάρτητη και δημόσια και ποιοτική πληροφόρηση ακόμη και αν δεν την παρέχει όσο θα έπρεπε. Αν κλείσει η ΕΡΤ, η Ελλάδα παραδίνεται στα χέρια των καναλαρχών. Θα πιστέψει πως αποτελείται από Μανωλίδου, Πρετεντέρηδες και κουτσομπολιό.
Ακόμη και αυτή που χαζεύουν τα άθλια υποπροϊόντα της ιδιωτικής τηλεόρασης, μέσα τους ξέρουν πως η Δημόσια τηλεόραση μπορεί να γίνει η εναλλακτική και δική τους τηλεόραση.
Ναι, η ΕΡΤ δεν είναι όπως την θέλω, ούτε όπως την θέλουν οι Έλληνες. Αλλά μόνο εκεί μπορείς να δεις μια άλλη Ελλάδα. Τα ελληνικά χωριά, το τι γίνεται στον κόσμο, ή αυτό που δεν δείχνει η ιδιωτική τηλεόραση. Μόνο στην ΕΡΤ μπορείς να δεις Αυγερόπουλο, «Κουτί της Πανδώρας», εκπομπές που δείχνουν τι συμβαίνει σε αυτό τον πλανήτη. Αλλιώς κινδυνεύεις να πιστέψεις πως η Ελλάδα είναι ηλίθια, ξανθιά και το επίθετό της είναι Μπόμπολας.
Δίπλα σε όλα αυτά βεβαίως υπάρχει και η εμετική ιδεοληψία τους που γίνεται προδοσία. Δεν θέλουν τίποτα Δημόσιο. Οι επικοινωνίες, η ενέργεια, η ενημέρωση, οι πόροι, όλοι οι νευραλγικοί τομείς ιδιωτικοποιούνται από αυτούς που κατά τα άλλα εμφανίζονται πατριώτες. Και το επιχείρημά τους είναι πως το Δημόσιο, αυτό που έφτιαξαν, είναι ένα τέρας. Αλλά δεν θέλουν να το αλλάξουν. Ο πολύς κύριος Κεδίκογλου που ανακοίνωσε την νέα αξιοκρατική ΕΡΤ, προσέλαβε για υπεύθυνη επικοινωνίας της ΕΡΤ, μια κυρία με προϋπηρεσία στο ράδιο Αλιβέρι και σε ποδοσφαιρική ομάδα της Εύβοιας. Μαζί με αυτή μερικές δεκάδες συμβούλους και «ειδικούς» δημοσιογράφους. Αυτός που παραπονιέται σήμερα για τους υπεράριθμους.
Το ελληνικό Δημόσιο σε λίγο δεν θα έχει τίποτα. Τα σχολεία θα γίνουν ιδιωτικά. Τα νοσοκομεία επίσης γιατί τα Δημόσια τα αφήνουν να πεθάνουν. Οι συχνότητες της ΕΡΤ θα δοθούν στη νέα γενιά καναλαρχών που είναι φιλική προς το περιβάλλον τους, όπως και το αρχείο της ΕΡΤ που αξίζει δισεκατομμύρια.
Οι ίδιοι βεβαίως θα μπορούν να πανε στα ιδιωτικά νοσοκομεία, να στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία και να απολαμβάνουν την προώθησή τους, από τους καναλάρχες που εξυπηρέτησαν. Αν όλο αυτό είναι σύγχρονο κράτος και όχι βαρβάρων, τότε δώστε την ΕΡΤ στον Άδωνι να κάνει τις τηλεπωλήσεις του μην τρέχει σε ξένα μαγαζιά. Δέκα κιλά βιβλία 2 ευρώ. Τέτοια Ελλάδα θέλουν.
[Του Κώστα Βαξεβάνη από koutipandoras.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Μήνυμα για την Ελλάδα του 2013 μέσα από την Οδύσσεια!

 

Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.

 

ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους “μνηστήρες”.

 

Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.

 

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα. Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.

 

Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ. Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.

 

Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.

 

Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!

 

Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!

 

Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!

 

Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.

 

Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.

 

ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

 

Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα.

 

Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.

 

Γι’ αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.

 

Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων!

 

alexiptoto

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΟΙ 7 ΜΥΘΟΙ (ΨΕΜΑΤΑ), ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ!!!

1ος ΜΥΘΟΣ: “Η κρίση είναι (λένε…) παγκόσμια!”

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Η κρίση είναι των ισχυρών “αποθεματικών νομισμάτων”, κυρίως της Ευρωπαϊκής Ενωσης,Αγγλιας και Η.Π.Α. και οφείλεται στην απληστία του χρηματοτραπεζικού συστήματος.

-Ιαπωνία, Κίνα, Αυστραλία, Καναδάς, Ρωσία και άλλες 150 χώρες του πλανήτη έχουν...
διαρκείς αναπτυξιακούς ρυθμούς, για όσο χρόνο τα νομίσματά τους ΔΕΝ αποτελούν στόχο των κερδοσκόπων. Ειδικά η Κίνα “υποτιμά” διαρκώς το δικό της νόμισμα – το γουάν – ώστε να αποφεύγει … δυσάρεστες καταστάσεις.

”Στόχος” γίνονται όσα κράτη έχουν ως νόμισμα το ευρώ και το δολάριο, αφού αυτά τα νομίσματα χαρακτηρίζονται “διεθνή” και προσφέρονται για κερδοσκοπία !

-2ος ΜΥΘΟΣ : “Οσα κράτη έχουν δυνατό παραγωγικό ιστό, βιομηχανία και τουρισμό ΔΕΝ κινδυνεύουν “.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και η Αγγλία (με την ισχυρή λίρα) αποτελούν 4 από τις πιό “παραγωγικές” χώρες του πλανήτη, με αυτοκινητοβιομηχανίες, τουρισμό και πλήρη αυτάρκεια σε ΟΛΑ τα προϊόντα (κάνουν και εξαγωγές !) .

-Και όμως : Η … “κρίση ” έχει χτυπήσει και αυτά τα κράτη αφού τα “διεθνή” νομίσματα που κατέχουν “μεταναστεύουν ” εύκολα προς τρίτες χώρες (Ελβετία κλπ. ) από κερδοσκόπους και οικονομικούς μετανάστες.

-Απλά σκεφτείτε : Γιατί δεν έχει “κρίση” η Τουρκία , η Τυνησία, η Αίγυπτος, η Βραζιλία, η Βουλγαρία, η Κροατία ;(και τόσοι άλλοι…)

-Απλό είναι : ΔΕΝ έχουν ισχυρά νομίσματα ώστε να πέσουν θύματα των κερδοσκόπων. Και επίσης μπορούν να έχουν τον έλεγχο των νομισμάτων τους, αφού το εκτυπώνουν οι ίδιες. Ενώ το ευρώ τυπώνεται μόνον από ΜΙΑ χώρα, τη Γερμανία ! (η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βρίσκεται στη Φρανκφούρτη).

- 3oς ΜΥΘΟΣ : “Αν φύγουμε απ’ την Ε.Ε. και απ’ το ευρώ θα… καταστραφούμε!”

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Η Ε.Ε. δεσμεύει τα κράτη – μέλη της με τις “υποχρεωτικές κοινοτικές οδηγίες” , εμποδίζοντας τις παραγωγικές δραστηριότητες τους – με τις …”ποσοστώσεις”- καταργώντας στην ουσία την εθνική τους κυριαρχία.

- Το ευρώ λειτουργεί ως”εργαλείο χρεωκοπίας” στα χέρια των κερδοσκόπων (κάθε λογής !) -βλέπε Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία κλπ.

-Η αποδεσμεύσή μας από την Ε.Ε. και η επιστροφή μας στη δραχμή, θα φέρει την αληθινή ανάπτυξη, αφού θα έχουμε το δικαίωμα στην εκτύπωση του δικού μας νομίσματος, θα θέσουμε πλαφόν στις τιμές, (κάτι που δεν επιτρέπει η “ελεύθερη” οικονομία…), γεγονός που θα αποκαταστήσει τη χαμένη μας εθνική κυριαρχία, αξιοπρέπεια και (συγχρόνως) θα μπορούμε να έχουμε ανεξάρτητη πολιτική -και οικονομικη αναπτυξη- έξω απ’ τις “τανάλιες” των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

-Πρέπει -βέβαια- οι απατεώνες που κυβερνούν τη χώρα επί δεκαετίες , να τιμωρηθούν παραδειγματικά ώστε να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις κατάχρησης εξουσίας και συσσώρευσης χρημάτων σε λίγα πρόσωπα, όλα μισητά από το λαό !

- 4ος ΜΥΘΟΣ : ” Αν φέρουμε πίσω τη δραχμή θα χάσουμε το … ισχυρό ευρώ και θα έχουμε ένα υποτιμημένο νόμισμα”.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Το ευρώ μπορεί (προσωρινά) να φαίνεται ισχυρό, όμως η αγοραστική του δύναμη σύντομα μπορει να καταρρεύσει, αν ένα -ή περισσότερα -μέλη της ευρωζώνης αποχωρήσουν.

-Εκείνοι που θα ζημιωθούν από την επιστροφή στη δραχμή είναι όσοι έχουν τεράστιες καταθέσεις σε ευρώ- αφού το ευρωνόμισμα ΘΑ ΧΑΣΕΙ μεγάλο μέρος της αγοραστικής του δύναμης. Ομως οι απλοί – μη προνομιούχοι -πολίτες θα ωφεληθούν ΑΜΕΣΑ -και αυτό έχει σημασία !

-Οσο για την ισοτιμία της δραχμής, αυτό είναι πάντα ζήτημα δικάς μας “παρεμβατικής” πολιτικής :

-Εάν έχουμε το δικό μας νόμισμα, είμαστε σε θέση να ελέγχουμε τα φαινόμενα αισχροκέρδειας και να παρεμβαίνουμε στις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών. Σκεφτείτε απλά, πως η Ελλάδα είχε παραγωγική ανάπτυξη εδω και 180 χρόνια ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ τη ΔΡΑΧΜΗ, ενώ όταν απέκτησε…ευρώ – απο την 1/1/2002 – οδηγήθηκε στην εξαθλίωση αφού το “ευρωσυνάλλαγμα” οδηγήθηκε από τους “διαπλεκόμενους” απατεώνες του πολιτικοοικονομικού συστήματος εκτός της χώρας μας -στο εξωτερικό – αφήνοντας τους Ελληνες με τα … κέρματα.

- Απλά παραδείγματα :

Μια ημέρα πριν η Ελλάδα μπεί στο ευρώ (31/12/2001)

- Τιμή φραντζόλας ψωμιού 80 δρχ .
-Τιμή εισιτηρίου λεωφορείου 150 δρχ.
-Μπαταρίες (από υπαίθρια αγορά) 100 δρχ.
-Τιμή εφημερίδας 100 δρχ.
-Τιμή κρασιού χύμα (1,5 li.) 300 δρχ.
-Μέσος μισθός 150.000 δρχ.

ΣΗΜΕΡΑ : (Δεκέμβριος 2011)
-Φραντζόλα ψωμιού 0.70 ευρώ = 238 δρχ.
-Εισιτήριο λεωφορείου 1.40 ευρώ = 477 δρχ.
-Μπαταρίες (από υπαίθρια αγορά) 1 ευρώ = 341 δρχ.
-Τιμή εφημεριδας 1-1.30 ευρώ = 341-443 δρχ.
-Τιμή κρασιού χύμα (1,5 lt) 3ευρώ = 1022 δρχ.
-Μέσος σημερινός μισθός 800 ευρώ = 272.000 δρχ.

Αυτονόητο γενικό Συμπέρασμα :

-ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΕ η τιμή προϊόντων και υπηρεσιών ενώ ο μέσος μισθός (ούτε κάν) διπλασιάστηκε. Δηλ. η αγοραστική δύναμη των πολιτών έπεσε κατά 33% -35% ! Ας σκεφτούμε-επίσης- τις νέες μειώσεις μισθών – συντάξεων και τις αυξήσεις τιμών και υπηρεσιών (ΔΕΗ , εισιτήρια κλπ.) που έρχονται. Χωρίς να υπολογίσουμε τη ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας τροφίμων και υπηρεσιών που πληρώνουν οι πολίτες .

-Υπ’ όψιν ότι σε Γερμανία , Βέλγιο, Γαλλία κλπ. ο πρώτος μισθός είναι 1.500-2.000 ευρώ, ενω οι τιμές πολλών προϊόντων και υπηρεσιών βρίσκονται στα 2/3 των τιμών της χώρας μας! (ειδικά στα SUPER MARKETS).

-Οσο για τη βοήθεια σε “τρόφιμα” που προσφέρει στους φτωχούς η Ε.Ε. (μικρά κιβώτια που περιέχουν κυρίως ζυμαρικά) κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για την ποιότητά τους ή για τυχόν “επιστημονική επεξεργασία” -κάθε μορφής- και ο …νοών νοήτω!

- 5oς ΜΥΘΟΣ : ” Αν κηρύξουμε στάση πληρωμών ως προς το εξωτερικό χρέος θα είμαστε … αφερέγγυοι προς τους δανειστές”.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού ελληνικού “χρέους” είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ είτε γιατί έχει ήδη πληρωθεί (λόγω τοκοχρεωλυσίων) είτε γιατί όσοι μας δάνειζαν ΓΝΩΡΙΖΑΝ από πριν, ότι ήταν ΑΔΥΝΑΤΟΝ να πάρουν πίσω τα χρήματά τους.

-Οπότε “κάπου αλλού ” απέβλεπαν, έχοντας – βέβαια- ως συνεργάτες τους και ντόπιους πολιτικούς…που πρέπει να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά !

-Πρέπει να γίνει λογιστικός έλεγχος του “χρέους” (ποιές υπογραφές φέρουν τα ομόλογα, τι ημερομηνία έχουν, που πήγαν τα χρήματα και σε ποιούς λογαριασμούς κλπ.) . Φυσικά και πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε όσους καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη και τον εθνικό πλούτο- υποτιμώντας παράλληλα την νοημοσύνη των Ελλήνων. Φυσικά δεν θα είναι ειδικά δικαστήρια (τύπου Βουλής)- όπου…. “κόρακας μάτι κοράκου δεν βγάζει”, αλλά λαϊκά με έντιμους-δημοκρατικούς δικαστές.

-6ος ΜΥΘΟΣ : “Η Ε.Ε. προστατεύει τα σύνορά μας”.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Κάθε μέρα εισέρχονται στο έδαφός της Ελλάδας τουλάχιστον 1.000 λαθρομετανάστες από διάφορες χώρες (οι περισσότεροι παραμένουν εδώ…).

-Οσο για το αν θα βοηθήσουν οι Ευρωπαίοι σε περίπτωση -πχ. κατάληψης κάποιου νησιού – από τους εξ’ Ανατολών γείτονες , αυτό ανάγεται προφανώς στη σφαίρα της …θεωρητικής προσέγγισης. (Φανταστείτε Γάλλους, Ισπανούς, Γερμανούς κλπ. να πολεμούν Τούρκους στο…Αιγαίο. Μάλλον έχετε μεγάλη φαντασία !).

-7ος ΜΥΘΟΣ : Ο “γερμανογαλλικός άξονας” μοιάζει με τον “γερμανοϊταλικό άξονα” του Χίτλερ και του Μουσολίνι τις δεκαετίες του ’30-’40.

-Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Ισχύει – αλλά μόνο σε γενικές γραμμές. Ωστόσο, τότε ήξερες “ποιοί ήταν οι αντίπαλοι”: Σήμερα οι αντίπαλοι είναι απλά “αχυράνθρωποι” ενός άπληστου -σχεδον “αόρατου”- χρηματοτραπεζικού συστήματος που επιδιώκει τον πλήρη έλεγχο και την απόλυτη εξουσία επάνω στα κρατη και στους λαούς…

Αναρτήθηκε από Voliotaki

Τα πάντα προς διευκόλυνση των "στρατηγικών επενδυτών"

ΕΤΣΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

Με στόχο την απλοποίηση των διαδικασιών για τη διευκόλυνση ξένων επενδυτών το υπουργείο Εσωτερικών καθόρισε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη χορήγηση και ανανέωση της άδειας παραμονής στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι κάνουν «στρατηγικού χαρακτήρα» επενδύσεις, αλλά και για στελέχη για τα οποία η έκδοση άδειας διαμονής θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη πραγματοποίηση του εν λόγω επενδυτικού σχεδίου.
Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ το ίδιο θα ισχύει και όσους πολίτες από χώρες εκτός της ΕΕ θα αγοράσουν ακίνητα αξίας άνω των 250.000 ευρώ ή υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι θα κάνουν χρήση της χρονομίσθωσης ακινήτου τουλάχιστον για 10 χρόνια.
Συγκεκριμένα το υπουργείο Εσωτερικών προχώρησε στην τροποποίηση της υπ' αριθ. 933/16.1.2009 απόφασης του περί «Καθορισμού απαιτούμενων δικαιολογητικών για τη χορήγηση και ανανέωση της άδειας διαμονής», με το οποίο καθορίζονται τα δικαιολογητικά που θα χρειασθούν για την απόκτηση και ανανέωση άδειας διαμονής όσοι ανήκουν στις εξής περιπτώσεις:

• πολίτης τρίτης χώρας νόμιμος εκπρόσωπος του φορέα της στρατηγικής επένδυσης
• πολίτες τρίτων χωρών που έχουν κριθεί απαραίτητοι για την εύρυθμη λειτουργία της στρατηγικής επένδυσης
• μέλη οικογένειας του νόμιμου εκπροσώπου και των στελεχών που έχουν κριθεί απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία της στρατηγικής επένδυσης
• πολίτες τρίτων χωρών βοηθητικό προσωπικό.

Τα δικαιολογητικά για απόκτηση άδειας διαμονής που χρειάζονται πολίτες τρίτων χωρών ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ελλάδα αξίας 250.000 ευρώ τουλάχιστον. Έχουν κατηγοριοποιηθεί στις εξής περιπτώσεις:

• Πολίτες τρίτων χωρών, ιδιοκτήτες, κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, εξ ολοκλήρου ή εξ αδιαιρέτου, ακινήτων στην Ελλάδα. Γι' αυτούς απαιτείται: Αντίγραφο συμβολαίου αγοράς ακινήτου ή ακινήτων αξίας 250.000 ευρώ τουλάχιστον. Βεβαίωση του συμβολαιογράφου ότι το συμβόλαιο αγοράς καλύπτει τις προϋποθέσεις που θέτει ο νέος αναπτυξιακός νόμος. Αποδεικτικό μεταγραφής από το αρμόδιο υποθηκοφυλακείο. Βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα για την κάλυψη εξόδων νοσηλείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
• Πολίτες τρίτων χωρών που διαθέτουν ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα μέσω νομικού προσώπου, του οποίου οι μετοχές ή τα εταιρικά μερίδια τους ανήκουν εξ ολοκλήρου.
• Πολίτες τρίτων χωρών που έχουν συνάψει τουλάχιστον δεκαετούς διάρκειας μίσθωση ξενοδοχειακών καταλυμάτων ή τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών σε σύνθετα τουριστικά καταλύματα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

διαβαστε!!!!! Ιστορικα στοιχεια χρεους της Ελλαδας

Οι σκέψεις μου αιχμάλωτες της ιστορίας !

            Μέσα στην τραγική κατάσταση που ζω και την ανατροπή πραγμάτων που έχει πάρει μορφή καταιγίδας έκανα μια αναζήτηση.  Προέκυψαν ιστορικά στοιχεία που θεωρώ πως είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέροντα.  Το παραπάνω ενισχύεται και από την διαπίστωση πως αυτά τα στοιχεία έχουν  τεθεί σε ένα περιθώριο, παρά του ότι βοηθούν να γίνουν αντιληπτές αιτίες που αποτελούν πηγή των όσων βιώνει σήμερα ο κόσμος και ιδιαίτερα η Ελλάδα.  Εντυπωσιασμένος από τα ιστορικά ευρήματα  προσπάθησα να τα στοιχειοθετήσω.  Αυτό έγινε από την ανάγκη μου να έχω μια περιληπτική καταγραφή αλληλοσυνδεόμενων γεγονότων που διαδοχικά ξετυλίγουν το νήμα του χρόνου. 

            Πιστεύω πως η πνευματική ιδιοκτησία δεν πρέπει να υφίσταται.  Η παραγωγή γνώσης πρέπει ελεύθερα να διαχέεται στην ανθρωπότητα ώστε να την βοηθά να εξελίσσεται και να προχωρά.  Τα στοιχεία που συγκέντρωσα προέρχονται από ανθρώπους που δούλεψαν απείρως  περισσότερο από μένα, γι' αυτό και φροντίζω να τους αναφέρω. 

            Σε όποιον λοιπόν ενδιαφέρεται να μαθαίνει καινούργια πράγματα, χαρίζω τις παρακάτω γραμμές με την ελπίδα να τις αναλύσει, να τις κρίνει αλλά και να με κρίνει βοηθώντας την αλήθεια.  Η σύνδεση παλαιότερων γεγονότων με βάση την λογική και η κρητική τους, με ένα καθαρό μυαλό από δογματισμούς, νομίζω πως είναι ο μόνος δρόμος για να προχωρήσει ένας άνθρωπος τη ζωή του βελτιώνοντας και όχι επαναλαμβάνοντας.

1893

            Όταν η Ελλάδα πτώχευσε, το Παλάτι της εποχής και οι μεγάλοι χρηματιστές δεν επέτρεψαν ούτε καν μια έντιμη διαπραγμάτευση με τους ξένους ομολογιούχους του ελληνικού χρέους.  Έτσι μαζί με τους πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων  (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία)  έστησαν τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

             Είχε προηγηθεί η πτώση του Χ.Τρικούπη ο οποίος συγκρούστηκε με το παλάτι σχετικά με τους όρους ενός νέου δανείου για τη στήριξη της χώρας (έχει αναφερθεί ότι ο Τρικούπης επιχείρησε να αποφύγει επαχθείς όρους του δανείου), καθώς και  μία μεγάλη διεθνής οικονομική κρίση υπερσυσσώρευσης χρηματιστικών κεφαλαίων (ξεκίνησε από την Αμερική όταν οι Τράπεζες βρέθηκαν με χρεόγραφα, υπερδανεισμός, εκφρασμένα σε αποθέματα χρυσού που δεν υπήρχαν!).  Από το 1879 εώς το 1893 η Ελλάδα δανειζόταν με την μέθοδο "υπό το άρτιο" , δηλ. έπαιρνε το 80% του δανείου αλλά χρεωνόταν το 100% του ποσού!  Παράλληλα η δραχμή ήταν σκληρό νόμισμα κλειδωμένη με το χρυσό φράγκο της Λατινικής Ένωσης (ιδρύθηκε από την Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ελβετία το 1865, ενώ η Ελλάδα προσχώρησε το 1868) .

            Ο πόλεμος λοιπόν του 1897  χαρακτηρίστηκε οπερέτα από τον στρατιωτικό σύμβουλο του Σουλτάνου, στρατηγό Φον ντερ Γκολτς.  Ο Ελληνικός στρατός είχε διακριθεί για την ταχύτητα της οπισθοχώρησής του!  Ο βουλευτής Γεώργιος  Φιλάρετος (δημοκρατικός) έλεγε "εικονικός ψευδοπόλεμος, την εκτέλεσιν του οποίου η διπλωματία ενεπιστεύθη εις στο στέμμα".  Ενώ ο καθηγητής Ανδρέας  Ανδρεάδης είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι "η πραγματική αιτία του ελληνοτουρκικού πολέμου ήταν το ελληνικό δημόσιο χρέος".  Οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν όταν ένοπλοι της "Εθνικής εταιρείας", ομάδας εθνικιστών που υποστηριζόταν από το παλάτι και κατά εντολή του, με την βοήθεια ενός Ιταλικού λόχου  (2000 συνολικά) επιτέθηκαν σε τουρκικά (οθωμανικά) τμήματα στη μεθόριο (τότε τα σύνορα ήταν στην Θεσσαλία, η Μακεδονία και η Θράκη ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία).  Το γεγονός αυτό σήκωσε Διεθνή κατακραυγή και αναγνώρισε στους Οθωμανούς το δικαίωμα της άμυνας!

            Ο πόλεμος έληξε μέσα σε 30 ημέρες! Μετά το τέλος, την υπογραφή της συνθήκης τερματισμού των εχθροπραξιών ανέλαβαν για λογαριασμό της  Ελλάδας και χωρίς την παρουσία της, οι μεγάλες δυνάμεις.  Η Ελλάδα υποχρεώθηκε σε πολεμική αποζημίωση του Σουλτάνου και στην επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.  Φυσικά δανείστηκε από τις μεγάλες δυνάμεις (αυξάνοντας ακόμη περισσότερο το χρέος και με όρους επαχθείς)  αλλά τα χρήματα δεν τα είδε ποτέ.  Ούτε όμως και ο Σουλτάνος, γιατί συμψηφίστηκαν με παλαιότερα δάνειά του.  Για να μην προκληθούν αντιδράσεις στην Ελλάδα ο οικονομικός έλεγχος μετονομάστηκε σε Διεθνή Οικονομική Επιτροπή παρά του υπουργού οικονομικών!  Όπως ήταν φυσικό επιβλήθηκε αυστηρή δημοσιονομική πολιτική.

            Τα παραπάνω έχουν καταγραφεί και σε ένα τετράτομο έργο γάλλου επιτετραμμένου που το 1919 ανέλαβε να στοιχειοθετήσει τα αρχεία του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδας.  Η μελέτη αυτή  έχει εκδοθεί μόνο στη γαλλική γλώσσα και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ γιατί σε κάποιο σημείο έγινε ανάκληση του παραπάνω κυρίου!  Κανένας εκδοτικός οίκος στην Ελλάδα δεν έχει μεταφέρει στα Ελληνικά τη μελέτη.

1912 - 1913, Βαλκανικοί πόλεμοι.

            Η Ελλάδα απελευθερώνει με την ευλογία των μεγάλων δυνάμεων τα εδάφη που κατείχε η Οθωμανική αυτοκρατορία, της οποίας την διάλυση πλέον επιθυμούσαν.  Τα χρέη όμως του Σουλτάνου που αφορούν τα εδάφη αυτά τα αναλαμβάνει μετά την υπογραφή των συνθηκών (μετά το τέλος και της μικρασιατικής καταστροφής) η Ελλάδα!  Αυτό έγινε για να επιτρέψουν οι μεγάλες δυνάμεις την προσάρτησή τους και επιπλέον χρεώθηκαν και τα χρέη της Μικράς Ασίας.  Το παραπάνω για να  δικαιολογηθεί νομικά  βασίστηκε στην παραδοχή, ότι η Ελλάδα δεν έκανε απελευθερωτικό πόλεμο αλλά ιμπεριαλιστικό!! Επομένως ως κατακτητής θα έπρεπε να αναλάβει τις οικονομικές υποχρεώσεις αυτών των εδαφών.  Την συμφωνία υπογράφει ο Ε.Βενιζέλος (Συνδιάσκεψη των Παρισίων, 1919) ώστε να τύχει της συνέχισης υποστήριξής του από  τις μεγάλες δυνάμεις.  Έχει προηγηθεί η πραγματοποίηση της στήριξης αυτής με την συμμετοχή των δυνάμεων της Αντάντ στο κίνημα Εθνικής Αμύνης το 1915.  Εδώ όμως πρέπει να σημειωθεί πως καμία άλλη βαλκανική χώρα δεν δέχθηκε το βάρος αυτό (Σερβία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο) των εδαφών που απελευθέρωσε, όμως ούτε και ο Κεμάλ κατά την ίδρυση του νέου έθνους της Τουρκίας,  στηριζόμενος στο πλέον αυτονόητο ότι η νέα κρατική οντότητα δεν έχει καμία σχέση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία!

1915,  Ά παγκόσμιος πόλεμος

            Κατά την διάρκεια του Ά παγκόσμιου πολέμου οι δυνάμεις της Αντάντ (Ιταλία, Γαλλία, Βρετανία) αποβιβάζουν στρατεύματα στην Θεσσαλονίκη (με την συναίνεση του Ε. Βενιζέλου και παρακάμπτοντας την βουλή)  , καταλαμβάνοντάς την (Σεπτέμβριος 1915).  Με τη συμμετοχή και του κινήματος Εθνικής  Αμύνης υποστηρίζουν τον Βενιζέλο ενώ ζητούν την είσοδο της χώρας στον πόλεμο.  Οι μεγάλες δυνάμεις ανοίγουν έναν πιστωτικό λογαριασμό 800 εκατομμυρίων χρυσών φράγκων ως δωρεάν βοήθεια για το πολεμικό υλικό του ελληνικού στρατού.  Η κυβέρνηση Βενιζέλου πραγματοποιεί την απαίτηση και η Ελλάδα εισέρχεται στον πόλεμο.  Μετά το τέλος του πολέμου έχουν δοθεί μόνο τα 265 εκ.   Ενώ άλλα 260 εκ. ως αποζημίωση πολεμική, που είχαν υποσχεθεί, ποτέ δεν δόθηκαν. (Νικόλαος Πολίτης, υπουργός εξωτερικών, ομιλία στη Ζυρίχη 1923).

1917-1918      

            Πραγματοποιείται η κατάληψη του Πειραιά και της διώρυγας Κορίνθου από τις δυνάμεις της Αντάντ.  Ο διάδοχος Κωνσταντίνος διώκεται ως φιλογερμανός (1917)  και τη θέση του αναλαμβάνει ο γιος του Αλέξανδρος ο οποίος συνεργάζεται πλήρως με την κυβέρνηση Βενιζέλου.

            Τη χρονιά αυτή έχει γίνει και η επανάσταση των Μπολσεβίκων (1917-1920).  Το ενδιαφέρον είναι ότι οι τελευταίοι μετά την εγκαθίδρυση της λαϊκής δημοκρατίας έκαναν μονομερώς διαγραφή των χρεών των Τσάρων των οποίων ο κύριος όγκος ανήκαν στην Γαλλία και η αποτίμησή τους ήταν σε  χρυσά φράγκα.  Η Γαλλία για να μετριάσει την ζημιά μετέτρεψε τα χρέη των τότε προτεκτοράτων της σε χρυσό δολάριο το οποίο ήταν ισχυρότερο.  Η Ελλάδα "φυσικά" αποδέχθηκε την μετατροπή! ( Πραγματικά καταπληκτικό το γεγονός πώς  οι αποφάσεις και κινήσεις ενός λαού επιδρούν ακούσια στο μέλλον ενός άλλου).

            Προκειμένου την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων,  ο Ελληνικός στρατός αποβιβάζεται στη Σμύρνη (1918).  Στην Ελλάδα όμως οι αντιδράσεις για το κόστος του πολέμου σε ζωές και υλικό είναι πολύ μεγάλες.  Η αρχή της μεγάλης Εθνικής καταστροφής έχει ήδη ξεκινήσει!

1920  

            Ο βασιλιάς Αλέξανδρος πεθαίνει (σηψαιμία από δάγκωμα του οικόσιτου πιθήκου της βασιλικής οικογένειας!).  Ορίζεται Αντιβασιλέας ο Ναύαρχος Κουντουριώτης.  Γίνονται εκλογές στο μέσο ενός μεγάλου εθνικού διχασμού.  Το κόμμα του Βενιζέλου συντρίβεται και επικρατεί η Ενωμένη αντιπολίτευση, ενώ ο ίδιος δεν εξελέγεται ούτε βουλευτής.  Αμέσως μετά το αποτέλεσμα αυτό οι μεγάλες δυνάμεις (δυσαρεστημένες από το γεγονός της ήττας του πολιτικού που στηρίζουν) μετατρέπουν τις πολεμικές πιστώσεις και την βοήθεια, σε χρέος!  Η χώρα βρίσκεται με επιπλέον 860 εκ. χρυσά φράγκα δημόσιο χρέος ενώ ποτέ δεν είχε λάβει αυτό το ποσό!  Η μόνη δύναμη που μεσολάβησε για να μην γίνει αυτό ήταν οι ΗΠΑ διότι τότε δεν είχαν ακόμη ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή ενώ η κοινή γνώμη της χώρας ήταν πολύ θετική προς την Ελλάδα.

1922

            Μετά την μικρασιατική καταστροφή η Ελλάδα αναλαμβάνει τα χρέη και της Μικράς Ασίας καθώς και τα χρέη των απελευθερωμένων εδαφών από τους βαλκανικούς πολέμους.  Της επιβάλλεται Διεθνής οικονομικός έλεγχος και τα χρέη της που ήταν 600 εκ. χρυσές δραχμές  και 2 εκ. χάρτινες γίνονται αντίστοιχα 1700 εκ. χρυσές και 7 δις χάρτινες.    Σε αντάλλαγμα τις "προσάρτησης !" των εδαφών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αναλαμβάνει τα χρέη της τελευταίας (προς Βρετανία και Γαλλία)  που φτάνουν τα 20 εκ. χρυσές λίρες Αγγλίας. (Νικόλαος Πολίτης, υπουργός εξωτερικών, ομιλία στη Ζυρίχη 1923)

            Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι για την μεταφορά των προσφύγων από τη Μικρά Ασία η Ελλάδα πλήρωσε στους έλληνες εφοπλιστές το ποσό των 200 εκ. δραχμών (Οι πατριώτες  Έλληνες εφοπλιστές προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο Έθνος!).  Οι μεγάλες δυνάμεις δεν θέλησαν να συμμετέχουν στη μεταφορά.  Μόνη θετική προσφορά ήταν αυτή της κομμουνιστικής πλέον Ρωσίας που έστειλε καράβια, αφιλοκερδώς, για να μεταφέρουν τους Έλληνες πόντιους και να τους γλυτώσουν από τη σφαγή που γινόταν παράλληλα στα παράλια και την ενδοχώρα του πόντου.  Οι ΗΠΑ επίσης  είχαν δώσει διαταγή στην πρεσβεία τους στη Σμύρνη να δέχεται πρόσφυγες και τα αμερικανικά στρατιωτικά αγήματα στην πόλη να συνοδεύουν τους πρόσφυγες.   Όσον αφορά τη Ρωσία βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι είχε δώσει πολεμικό υλικό στον Κεμάλ διότι η Ελλάδα ήταν απειλή για αυτήν καθότι σύμμαχος των δυτικών δυνάμεων.  Δεν ήθελε η νίκη των Ελλήνων να φέρει τους Βρετανούς και τους Γάλλους στο μαλακό υπογάστριο της νέας τότε Σοβιετικής Ένωσης.

1932

            Μετά από μια δεκαετία επιτροπείας και  αλλεπάλληλων δανείων η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας ακόμη τεράστιας διεθνούς κρίσεως υπερσυσσώρευσης χρηματιστικών κεφαλαίων (ξεκίνησε με το μεγάλο χρηματιστηριακό κράχ του 1929 στην Αμερική).  Για ακόμη μία φορά η δραχμή είναι σκληρό νόμισμα συνδεδεμένο με την Χρυσή λίρα Αγγλίας.  Παρά τις επίμονες προτροπές του τότε υποδιοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Κυριάκου Βαρβαρέσου προς τον Βενιζέλο να εγκαταλειφθεί  η παραπάνω οικονομική τακτική αυτό δεν γίνεται.  Ακολουθεί η χρεωκοπία του 1932.  Η χώρα τίθεται και πάλι υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο (επιτροπεία) και εφαρμόζεται για ακόμη μια φορά αυστηρή δημοσιονομική πολιτική.  Οι κυβερνήσεις διαδέχονται η μία την άλλη σε καταιγιστικούς ρυθμούς και έρχεται η δικτατορία του Μεταξά.

            Ο Αλέξανδρος Διομήδης, ιδρυτής και πρώτος διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, προσπαθώντας να αντλήσει συμπεράσματα από την τραγωδία της επίσημης χρεοκοπίας του 1932 τόνιζε την ανάγκη οικονομικής αυτονομίας αναγνωρίζοντας την ως μόνη λύση, παρ' ότι   δεν ήταν οπαδός αυτού το δόγματος,  λέγοντας: "Η Ελλάς πρέπει απαραιτήτως να φροντίση πώς θα ζη, θα τρέφεται, θα κινήται, θα εργάζεται, με ίδια κατά το πλείστον εφόδια.  Πώς θ' ασφαλίση με δυνάμεις αντλουμένας  εκ του ιδίου αυτής τόπου, σχετικήν τουλάχιστον ισορροπίαν και μείζονα ή κατά το παρελθόν οικονομικήν αυτοτέλειαν.  Αι προσπάθειαί της πρέπει προς αυτό το αποτέλεσμα να τείνουν".

1950

            Μετά τον καταστροφικό εμφύλιο που διαδέχθηκε τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάδα προσπαθεί να αναπτυχθεί. Δημιουργείται ένα πανελλήνιο επιστημονικό μέτωπο με την επωνυμία Επιστήμη Ανασυγκρότηση.  Όλη η επιστημονική κοινότητα της χώρας εκδίδει μελέτες και πονήματα σχετικά με τον τρόπο που η Ελλάδα πρέπει να αναπτυχθεί.  Σοβαρότατο κομμάτι αποτελεί η ερευνητική εργασία του Δ.Μπάτση (ο οποίος ήταν αριστερός και εκτελέστηκε μαζί με τους καταδικασθέντες στη δίκη Μπελογιάννη) σχετικά με την βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα.  Η συγκεκριμένη μελέτη διδάσκεται ακόμη και σήμερα στην Οξφόρδη ως πρότυπο μάθημα.  Την ευθύνη του προγράμματος αναλαμβάνει μετά από "προτροπή" της Αμερικής ο νέος οικονομολόγος και καθηγητής του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ  Α. Παπανδρέου.  Το πρόγραμμα ποτέ δεν υλοποιείται.

1964

            Ο υπουργός οικονομικών Κ. Μητσοτάκης  της  κυβέρνησης του "μεγάλου" γέρου της δημοκρατίας  Γ. Παπανδρέου, μετά από 2 δεκαετίες που οι πιστωτές κυνηγούν σε διάφορα δικαστήρια τη χώρα,  υπογράφει την αναγνώριση όλων των προπολεμικών χρεών της χώρας στο Άρτιο.  Όχι μόνο λοιπόν αναγνωρίζει χρέη από το 1898 ενώ είχαν μεσολαβήσει δύο επίσημες πτωχεύσεις, άρα και παραγραφή, αλλά αναγνωρίζει και ότι δεν είχε δοθεί καμία δόση!!!  Παράλληλα η συμφωνία παρέχει την αναγνώριση τόκων υπερημερίας αλλά και προμήθεια (Bonus) που ανέρχεται στο 70% των τόκων υπερημερίας με την αιτιολογία της κάλυψης του πιστωτικού κινδύνου, (αρκετά επίκαιρο γεγονός αν αντιπαραβληθεί με τα σημερινά δεδομένα). Τα παραπάνω  οδηγούν στον διπλασιασμό των εξωτερικών απαιτήσεων της επίμαχης περιόδου!  Ουσιαστικά μπαίνουν οι  ρίζες του χρέους της μεταπολίτευσης.  Βεβαίως η παραπάνω υπογραφή αποτελεί δώρο στο παλάτι, που έχει στα χέρια του χρεόγραφα της εποχής εκείνης, καθώς και σε κάποιες πλούσιες οικογένειες εντός της χώρας.  Το σύνολο αυτών των χρεογράφων υπολογίζονται στο 30% του συνολικού χρέους!

1980

            Η Ελλάδα εισέρχεται στην ΕΟΚ.  Από την δεκαετία του 1950 μέχρι και τώρα μεγάλοι οικονομολόγοι όπως ο Αγγελόπουλος, ο Ζολώτας κ.α.  επισημαίνουν τον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα να μετατραπεί σε απλό αγοραστή των μεγάλων οικονομιών της Ευρώπης.   Η άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίου και στις εισαγωγές κρίνεται ως Δούρειος Ίππος για να αλωθεί η Ελληνική οικονομία.   Άνθρωποι της οικονομίας θεωρούν και προειδοποιούν πως δεν πρόκειται η ανεπτυγμένη Ευρώπη να επιτρέψει και να βοηθήσει την χώρα, όπως και κάθε άλλη υπό ανάπτυξη χώρα της Ευρώπης, να αναπτύξει την βιομηχανική παραγωγή της καθόσον έτσι η Ελλάδα δεν θα αποτελεί πελάτη των προϊόντων των πλούσιων χωρών.

            Παρ' όλα αυτά οι πολιτικοί της εποχής μιλούν για το μεγαλείο της ενωμένης Ευρώπης.  Στα τριάντα χρόνια που ακολουθούν καταργούνται (σταδιακά) παντελώς οι έλεγχοι εισόδου και εξόδου κεφαλαίων από την χώρα και οι δασμοί εισαγωγής ακόμη και από χώρες εκτός ένωσης.  Αποτέλεσμα, τα Ελληνικά προϊόντα να γίνουν ακριβότερα από τα εισαγωγής και κατά συνέπεια η Ελληνική βιομηχανία και αγροτική παραγωγή να συρρικνωθούν σε τεράστιο βαθμό παρ΄ ότι οι μισθοί της χώρας είναι από τους χαμηλότερους της Ευρώπης.  Είναι όμως δυνατόν να ανταγωνιστούμε σε τιμή προϊόντα χωρών με εργατικό κόστος στα επίπεδα του 1900 χωρίς δασμούς;  Είναι δυνατόν η βιομηχανία μας να ανταγωνιστεί τις βιομηχανίες της βόρειας Ευρώπης που έχουν την υψηλή τεχνολογία στο χέρι τους και το εργατικό κόστος χαμηλό, ιδίως της Γερμανίας, που έχει  μειωθεί από την εποχή του Σρέντερ με ειδική μισθολογική πολιτική;  Παράλληλα, τα   κεφάλαια που υπήρχαν στη χώρα φεύγουν σε επενδύσεις χρηματιστηριακές στο εξωτερικό χωρίς κανέναν έλεγχο ενώ τα ξένα μπαίνουν κερδοσκοπώντας στο Ελληνικό χρηματιστήριο και φεύγουν με τα κέρδη για άλλα χρηματιστήρια και καταθέσεις του εξωτερικού.  Ανοίγεται ένα νέο πεδίο κερδοσκοπίας, αυτό των χρηματιστηρίων.  Πλέον δεν υπάρχει λόγος να γίνονται παραγωγικές επενδύσεις που έχουν μεγάλους επενδυτικούς κινδύνους (υλικό, εργασία, μακροπρόθεσμη απόδοση).  Τα χρηματιστήρια παρέχουν τεράστιες αποδόσεις σε αυτούς που ξέρουν τους κανόνες του παιχνιδιού.

2001

            Η Ελλάδα εισέρχεται στην ευρωζώνη εγκαταλείποντας το νόμισμά της και παραδίνοντας τον εθνικό νομισματικό και πιστωτικό της έλεγχο στην Ε.Ε . Τη δεκαετία που ακολουθεί τα ισοζύγια πληρωμών της χώρας επιδεινώνονται ραγδαία.  Το εξωτερικό χρέος εκτινάσσεται σε επίπεδα καταστροφικά.  Η άνευ ελέγχου κίνηση κεφαλαίων απογειώνεται.  Τα κερδοσκοπικά παιχνίδια στο χρηματιστήριο και η εκροή κεφαλαίων στο εξωτερικό είναι τεράστια.  Οι όποιες επενδύσεις που γίνονται στη χώρα αφορούν κυρίως εξαγορές και ρευστοποιήσεις επιχειρήσεων καθώς και συγχωνεύσεις.  Οι παραγωγικές επενδύσεις αποτελούν πλέον παρελθόν και οι λίγες που πραγματοποιούνται αφορούν παροχή υπηρεσιών που θα μπορούσε κάλλιστα να ελέγχει το κράτος , όπως τα λιμάνια.  Ακόμη και οι εξαγωγές αφορούν κυρίως μεταπρατικές δραστηριότητες όπως αυτή τον διυλιστηρίων (ανήκουν πλέον στη μεγάλη οικογένεια του καρτέλ καυσίμων της Ευρώπης), καθώς και την εισαγωγή και επανεξαγωγή προϊόντων από τις μεγάλες πολυεθνικές αλυσίδες τροφίμων που επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τις διαφορές τιμών.  Το ΑΕΠ της χώρας παρουσιάζει αυξήσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική οικονομία.

            Έχουν γραφεί πολλά σχετικά με την αναγκαιότητα της εισόδου της χώρας στην Ευρωζώνη, ενδιαφέρον όμως έχει η άποψη ενός σημαντικού πολιτικού του 19ου αιώνα σε αντιπαραβολή με τα λεγόμενα του πατριάρχη της οικογένειας των Rothschild, της μεγαλύτερης ίσως δυναστείας τραπεζιτών του κόσμου (Barclays, Goldman Shacks, JP.Morgan κ.α.):

" Άπαξ ένα έθνος εκχωρήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της πίστωσης, δεν έχει σημασία ποιος θεσπίζει τους νόμους του κράτους.  Η τοκογλυφία, άπαξ και επικρατήσει, θα συντρίψει οποιοδήποτε έθνος.  Μέχρι να επανέλθει ο έλεγχος της έκδοσης του χαρτονομίσματος και της πίστωσης στην κυβέρνηση και αναγνωριστεί ως η πιο περίοπτη και ιερή ευθύνη, όλες οι συζητήσεις για εθνική κυριαρχία του Κοινοβουλίου και της δημοκρατίας είναι ανώφελες και μάταιες."                                                  

                                                                        (Mackenzie King, 10ος πρωθυπουργός του Καναδά)

            "Δώστε μου το δικαίωμα να κόβω χρήμα και σας χαρίζω το δικαίωμα να φτιάχνετε νόμους."

                                                                                                (Amschel Mayer Rothschild, 1773-1855)

            Τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν ληφθεί υπ' όψη η δομή του Ευρώ.  Το Ευρώ δεν είναι εθνικό νόμισμα.  Κανένα κράτος δεν έχει το δικαίωμα να κόψει Ευρώ.  Είναι ένα τραπεζικό νόμισμα  που έγινε για να διευκολύνει τις τραπεζικές συναλλαγές της Ε.Ε (εύκολος και ανέξοδος διατραπεζικός δανεισμός).  Η κυκλοφορία του νομίσματος βάσει των συνθηκών που υπογράφηκαν είναι σταθερή (προκειμένου χαμηλό πληθωρισμό) και η ισοτιμία του πρέπει να είναι υψηλή σε σχέση με το Δολάριο και τα άλλα νομίσματα ώστε να αποτελεί ελκυστικό αποθεματικό μέσο καθώς παρέχει την δυνατότητα σε επενδυτές να έχουν υψηλές και ασφαλείς, λόγω της σταθερότητάς του,  αποδόσεις  χρηματιστικών τίτλων.  Τον απόλυτο έλεγχο για την κυκλοφορία του έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) η οποία δεν πρόκειται να επιτρέψει ποτέ υποτίμηση του νομίσματος (κοπή νέου ή διολίσθηση)  προκειμένου οι εξαγωγές να γίνουν ελκυστικές (ιδιαίτερα για ελλειμματικές χώρες όπως η Ελλάδα κ.α).  Το νομικό πλαίσιο  λειτουργίας της ΕΚΤ, που απορρέει από τις συνθήκες που υπογράφηκαν, δεν επιτρέπει καμία παρέμβαση στην πιστωτική πολιτική της από οποιοδήποτε κράτος της Ε.Ε.!  Με βάση λοιπόν τις βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας η μόνη εναλλακτική που υπάρχει είναι αυτή της υποτίμησης της εργασίας (εσωτερική υποτίμηση).  Αν ένα κράτος της Ε.Ε. έχει ανάγκες χρηματικές ο μόνος τρόπος που του μένει είναι ο δανεισμός από τις "αγορές" μέσω ομολόγων.  Αυτό συμβαίνει διότι η νομοθεσία απαγορεύει η ΕΚΤ να δανείσει απευθείας μία χώρα.  Μπορεί να δανείσει μόνο της Τράπεζες της Ένωσης με το ιδιαίτερα χαμηλό επιτόκιό της (1 % - 0%) δεχόμενη ως εγγύηση κρατικά χρεόγραφα που αυτές έχουν αγοράσει.  Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο!  Αναγκάζονται οι χώρες να γίνουν βορά των περίφημων "αγορών" πουλώντας ομόλογα με υψηλά επιτόκια.  Στη συνέχεια οι αγοραστές (κυρίως τράπεζες, που έχουν τεράστιο συμφέρον να προκαλούν αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων μέσω τον οίκων αξιολόγησης που τους ανήκουν) καταθέτουν τα ομόλογα στην ΕΚΤ ως εγγύηση (την εκπλήρωσή τους  εγγυώνται τα κράτη) και παίρνουν εξαιρετικά χαμηλότοκα δάνεια που χρησιμοποιούν για να ξαναγοράσουν ομόλογα ή να χορηγήσουν υψηλότοκα καταναλωτικά δάνεια.  Εισπράττουν έτσι τεράστιες προμήθειες χωρίς κανένα πιστωτικό κίνδυνο δημιουργώντας παράλληλα το περίφημο χρήμα "φούσκα".  Το Ευρώ επομένως από τη φύση του είναι ένας μηχανισμός παραγωγής χρέους! (Σπύρος Λαβδιώτης, ΕΥΡΩ- Η θηλιά στο λαιμό της Ελληνικής οικονομίας, Έσοπτρον, 2012).   Απ' ότι φαίνεται το όνειρο των Rothschild, και κάθε τραπεζίτη, αποτελεί πλέον πραγματικότητα!

" Το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα παράγει χρήμα από το τίποτα.  Η διαδικασία είναι ίσως η πιο εξέχουσα μορφή ταχυδακτυλουργίας που έχει εφευρεθεί.  Το τραπεζικό σύστημα επινοήθηκε μέσα στην ανισότητα και μέσα στην αμαρτία...Πάρτε αυτή τη δύναμη από πάνω του και όλες οι μεγάλες περιουσίες, όπως η δική μου, θα εξαφανιστούν, και τότε αυτό θα μπορούσε να επιφέρει έναν καλύτερο και πιο ευτυχισμένο κόσμο να ζήσουμε.  Αλλά αν εσείς επιθυμείτε να είσθε σκλάβοι των τραπεζιτών και να πληρώνετε το κόστος της σκλαβιάς σας, τότε αφήστε τους τραπεζίτες να δημιουργούν χρήμα και να ελέγχουν την πίστωση."

(Sir, Joseph Stamp (1880-1941), δημόσιος υπάλληλος, οικονομολόγος, βιομήχανος, τραπεζίτης και συγγραφέας.  Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Αγγλίας και ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Αγγλίας, ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Τέξας το 1927)

"Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα.  Η δημιουργία παραγωγής χρήματος αποτελείται από μια λογιστική εγγραφή σε ένα βιβλίο.   Αυτό είναι όλο.  Κάθε φορά που η τράπεζα χορηγεί ένα νέο δάνειο, νέα τραπεζική πίστωση δημιουργείται, εντελώς καινούργιο χρήμα."

(Graham Towers, (1897-1975) 1ος  Κυβερνήτης της Bank of Canada (1934-1955), κατάθεση ενώπιον της Επιτροπής Τραπεζικών Υποθέσεων και Εμπορίου του Καναδά.  Δημοσιεύθηκε στο άρθρο του, Towers, Monetary Reform Online, 1996, Victoria Times Colonist.)

"Η τράπεζα δημιουργεί μια εγγραφή: καταχωρεί στο παθητικό της την πίστωση του οφειλέτη με το ποσό του δανείου που χορηγεί, το οποίο μετονομάζει "κατάθεση", και ισοσκελίζει την εγγραφή με το αντίστοιχο ποσό του δανείου στο ενεργητικό της, ως περιουσιακό στοιχείο, διότι της προσπορίζει εισόδημα υπό μορφή περιοδικών πληρωμών τόκων...Μια απλή λογιστική εγγραφή, δημιούργησε νέο χρήμα ως δια μαγείας - και το καταπληκτικό, τη χρεώνει με τόκο!"

(Σπύρος Λαβδιώτης, ΕΥΡΩ - Η θηλιά στο λαιμό της Ελληνικής οικονομίας, Έσοπτρον, 2012 (οικονομολόγος, καθ. πανεπιστημίου του Τορόντο), σελ.84.)

2010  

            Η Ελλάδα είναι για τρίτη φορά επίσημα  πτωχευμένη.  Βρίσκεται και πάλι στη δίνη μιας τεράστιας κρίσης υπερσυσώρρευσης χρηματιστικών κεφαλαίων που ξεκίνησε  από τις ΗΠΑ (κρίση ακινήτων 2008).  Για μια ακόμη φορά κατά διαβολική σύμπτωση έχει σκληρό νόμισμα.  Επίσης κατά διαβολική σύμπτωση αντί της άμεσης αναδιάρθρωσης και μιας περιόδου χαριστικής παύσης πληρωμών ώστε να δοθεί χρόνος ανάκαμψης, τουλάχιστον,  τις παρέχονται  νέα δάνεια ώστε το χρέος να αυξηθεί.  Άραγε έχουν στα χέρια τους οι μεγάλες πολιτικές οικογένειες και πλούσιοι της χώρας ομόλογα των οποίων η αξία δεν πρέπει να απομειωθεί;  Της επιβάλλεται και πάλι "συμπτωματικά"  Διεθνή  επιτροπεία παρά του υπουργού οικονομικών (1897), ενώ της ζητείται να υποθηκεύσει την εθνική περιουσία μέσω μιας δανειακής σύμβασης που αναφέρεται σε ξένο δίκαιο (Αγγλικό, που έχει τις ρίζες του στην αποικιοκρατία) και υπογράφει την "άνευ όρων και αμετάκλητα παραίτησή της από οποιοδήποτε δικαίωμα άσκησης εθνικής κυριαρχίας" που παρέχεται από το διεθνές δίκαιο.   Επιβάλλεται και πάλι δημοσιονομική πειθαρχία και εξορκίζονται οι δημόσιοι υπάλληλοι (χιλιάδες απολύσεις το 1897 και 1932).  Οι Έλληνες κατηγορούνται ως φοροφυγάδες, ρουσφετολόγοι, ανάξιοι.  Κατηγορούνται οι επαγγελματικές ομάδες μεταξύ τους και αναπτύσσεται μια διεθνείς κατακραυγή για τα Ελληνικά στατιστικά. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος που έφτιαξε τα στατιστικά αυτά μαζί με τον τότε πρωθυπουργό "τιμωρήθηκε" τόσο αυστηρά από τους εταίρους μας που τον έκαναν αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της οποίας τα στελέχη απολαμβάνουν την δια βίου νομική ασυλία με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία,  και αργότερα χάρηκαν που έγινε πρωθυπουργός.  Ίσως είναι αλληλεγγύη από τους άλλους εταίρους μιας και οι καημένοι Τρισέ, Μπαρόζο, Στρος Καν ενεπλάκησαν σε οικονομικά σκάνδαλα και στις δικές τους χώρες.

            Μόνο που ο ίδιος αυτός ανάξιος λαός το 1980 (εκτός και αν έγινε κάποια "επείγουσα" γενετική μετάλλαξη!) είχε τα ναυπηγεία του να δουλεύουν δυναμικά, ήταν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς χαρτιού στην Ευρώπη,  ήταν ο πρώτος παραγωγός ηλιακών συστημάτων στην Ευρώπη, είχε βιομηχανίες τσιμέντων και χάλυβα δυναμικές, και το κυριότερο, όχι μόνο αυτάρκεια γεωργικών προϊόντων αλλά έκανε και εξαγωγές.  Κατά έναν "περίεργο" όμως τρόπο 30 χρόνια μετά η βιομηχανία του είναι για κλάματα, εισάγει το 70% των αγροτικών προϊόντων και στα ναυπηγεία του κάνουν οι γλάροι φωλιές.

            Άραγε γιατί να μην πάμε καλά αφού με τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (Μ.Ο.Π) ,της δεκαετίας 1980, επιδοτούνταν οι αγρότες για να μην παράγουν, οπότε μη έχοντας τι άλλο να κάνουν πήγαιναν για δουλειά στις πόλεις ως φτηνά εργατικά χέρια ή μετατρέπονταν σε εκούσιους ανέργους αφήνοντας εκτάσεις ακαλλιέργητες, περίεργο!  Άραγε οι ποσοστώσεις (κανονισμοί κατά τους οποίους κάθε  κράτος έχει δικαίωμα να παράγει μόνο ορισμένο όγκο προϊόντων ενώ ο επιπλέον ενεργοποιεί πρόστιμα!)  που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα  π.χ  για το γάλα, δεν την ωφέλησαν;  Μα αφού το γάλα που εισάγουμε από Γαλλία και Γερμανία είναι πολύ πιο νόστιμο!  Μήπως φταίγανε οι ποσοστώσεις που επιβλήθηκαν σε όλο το φάσμα της αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής;  Μήπως αυτό οδήγησε να κλείσουν μεγάλες βιομηχανικές μονάδες της χώρας (πρόσφατα έκλεισε η βιομηχανία ζάχαρης σε εποχή που η τιμή της στη Διεθνή αγορά είναι ιδιαίτερα υψηλή) μη έχοντας ουσιαστικά αντικείμενο δραστηριότητας;  Ε, όχι δεν νομίζω.  Μήπως η χώρα για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού της άρχισε τις τεράστιες εισαγωγές δανειζόμενη φυσικά;  Μήπως η Ελλάδα  έγινε ο πελάτης καταναλωτής των προϊόντων των μεγάλων χωρών της Ευρώπης, όπως προειδοποιούσαν μεγάλοι οικονομολόγοι της χώρας κάποτε; Μήπως εφαρμόζεται για ακόμη μια φορά (αν ποτέ σταμάτησε) το δόγμα του Μερκαντιλισμού που κυριάρχησε τον 16 και 18 αιώνα, βάση του οποίου ένα κράτος πρέπει να έχει θετικό εμπορικό ισοζύγιο έναντι των άλλων ώστε να υπάρχει ευημερία, ένα δόγμα στο οποίο στηρίχθηκε η αποικιοκρατία των παλαιότερων χρόνων, αν όχι και των σημερινών;  Μήπως είναι κατά λάθος η δήλωση της τωρινής διευθύντριας του ΔΝΤ Κ.Λαγκάρντ κατά την οποία "τα πλεονάσματα των μεγάλων χωρών της Ευρώπης είναι τα ελλείμματα του Νότου"!

            Δεν πειράζει όμως έχουμε τον τουρισμό.  Μπορούμε κάλλιστα να γίνουμε η Ταϊλάνδη της Ευρώπης, η Αϊτή, ο Άγιος Δομίνικος που θα έρχονται οι έχοντες χρήμα να απολαμβάνουν τοπία και τις ντόπιες πλέον ωραίες ιερόδουλες.  Κατά μια περίεργη σύμπτωση οι χώρες που είναι μεγάλοι τουριστικοί προορισμοί βρίσκονται σε διαδικασία μόνιμης πτώχευσης εδώ και δεκαετίες, ο πολιτισμός τους αποτελεί φολκλορικό θέαμα, οι γυναίκες επιδίδονται σε ωραία "καλλιτεχνικά" επαγγέλματα και ανά πάσα στιγμή μια ταξιδιωτική οδηγία της Αμερικής ή οποιασδήποτε ανεπτυγμένης χώρας μπορεί να βυθίσει τα τουριστικά τους έσοδα στο μηδέν.  Επομένως θα μπορούσαμε να στηριχτούμε στην εκπληκτική τουριστική βιομηχανία!  

Συνοψίζοντας

            Με βάση την πολύ φτωχή ιστορική αναδρομή που έγινε, γεννιέται ένα ερώτημα.  Άραγε οι Διεθνείς Επίτροποι αυτή τη φορά θα λειτουργήσουν με βάση το συμφέρον των Ελλήνων εξορκίζοντας το κακό τους παρελθόν;  Θα μπορούσα να προσπαθήσω να μην τους δω με καχύποπτο μάτι.  Η Ιστορία όμως με αφήνει;  Θα μπορούσα να λάβω υπ' όψη μου τις δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών πως προκειμένου την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση η χώρες θα πρέπει να απεμπολήσουν ένα μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας, και να θεωρήσω πως γίνεται για το κοινό καλό.  Το καλό όμως ποιων;  Των πολιτών ή των Τραπεζών που θέλουν το ευρώ ισχυρό ώστε να ελκύει επενδυτικά κεφάλαια και να πωλούνται τα χρηματιστικά τους προϊόντα;  Των ανθρώπων της ηπείρου ή των τραπεζιτών που κρίνουν πως η ποιο προσοδοφόρα επένδυση είναι να δανείζουν κράτη ολόκληρα και μάλιστα με την εγγύηση ενός ευρωπαϊκού ταμείου του οποίου τα κεφάλαια θα παρέχουν τα ίδια  τα κράτη και πάλι δανειζόμενα;  Μήπως οι εκλεγμένες από τους πολίτες της Ευρώπης κυβερνήσεις έχουν μετατραπεί σε υπαλλήλους των Τραπεζιτών;

            Οι τακτικές αντιμετώπισης της κρίσεως που βιώνουμε επαναλαμβάνονται δεκαετίες τώρα με "αξιοθαύμαστη" εμμονή.  Η οικονομική ιστορία του πλανήτη θα μπορούσε να αντικαταστήσει την στρατιωτική και πολιτική ιστορία παρέχοντας υψηλή υπηρεσία στη διαλεύκανση των γεγονότων.  Ό,τι  γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια (αιώνες)  το ίδιο γίνεται και τώρα.  Σε όποιες χώρες του κόσμου εφαρμόστηκαν συνταγές τύπου Δ.Ν.Τ επήλθε οικονομική και κοινωνική καταστροφή.  Στην ουσία οι επεμβάσεις του ταμείου αφορούν στην εξασφάλιση της πληρωμής των χρεών από τους λαούς, στους πλούσιους δανειστές  τους.  Το καταπληκτικό είναι ότι ακόμη και το ίδιο το Δ.Ν.Τ (IMF) παραδέχεται την λάθος τακτική του, αποδεικνύοντας τον παραλογισμό του:

"Η αποκατάσταση της ισότητας με την ανακατανομή του εισοδήματος  από τους πλούσιους στους φτωχούς δεν θα ικανοποιούσε μόνο τους Ρομπέν των Δασών αυτού του κόσμου, αλλά θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη διάσωση της παγκόσμιας οικονομίας από μια άλλη μεγάλη κρίση"!!!

                                                            (IMF, Finance & Development, December 2010, Vol. 47, No. 4)

             Τα λόγια του Αϊνστάιν που είπε ότι "είναι τουλάχιστον ηλιθιότητα να προσπαθείς να αλλάξεις μια κατάσταση εφαρμόζοντας συνεχώς την ίδια μεθοδολογία", νομίζω πως απηχούν μια μεγάλη αλήθεια, ενώ  η ρήση που λέει ότι,  λαοί που λησμονούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν, αποκτά σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο.

            Εντυπωσιάζει ακόμη το γεγονός ότι άνθρωποι που εκπροσωπούν το σύγχρονο χρηματοοικονομικό και οικονομικό μοντέλο φτάνουν να  παραδέχονται την ήττα του:

"Οι επιχειρήσεις δεν κάνουν απολύτως τίποτε.  Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν...Αν δεν προσλαμβάνεις εργάτες,  δεν υπάρχει και αρκετό εργατικό  εισόδημα, καταναλωτική εμπιστοσύνη, κατανάλωση, ούτε αρκετή τελική ζήτηση...Έτσι η ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου κάνει το πρόβλημα της ανεπαρκούς ζήτησης ακόμη χειρότερο.  Ο Καρλ Μαρξ το είχε αντιληφθεί σωστά."

                        (Νουριέλ Ρουμπινί, συνέντευξη στην τηλεόραση της Wall Street Journal, 11/8/2011)

            Όταν ένας καθαρός καπιταλιστής παραδέχεται τέτοιο πράγμα, τότε το σύστημα είναι πτωχευμένο!  Βεβαίως ο Καρλ Μαρξ δεν είχε καμία σχέση με τον κομμουνισμό.  Ο άνθρωπος αυτός χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του και την λογική ανέλυσε ένα σύστημα (Καπιταλισμός) και παρέθεσε τα αίτια που θα το οδηγήσουν στην κατάρρευσή  του.   

            Τέλος αναρωτιέμαι,  γιατί  οι δηλώσεις των ηγετών και επιτρόπων της Ε.Ε  ταιριάζουν τόσο πολύ με τα λεγόμενα του Γκέμπελς το 1940;

"Τα κράτη θα διατηρήσουν την εθνική  τους ταυτότητα, αλλά σε ορισμένους τομείς πρέπει να εκχωρήσουν τμήμα της εθνικής τους κυριαρχίας.  Γι' αυτό χρειαζόμαστε θεσμική ενίσχυση της Ευρώπης, ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ώστε η απώλεια δικαιώματος συνολικής απόφασης των εθνικών κοινοβουλίων να μην οδηγήσει σε απώλεια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας"

(Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Υπ. Οικονομικών της Γερμανίας, συνέντευξη στην Der Tagesspiegel am Sonntag, 28/8/2011)

"Δεν πρέπει να στρέφουμε τα μάτια μας πίσω για πάρα πολύ καιρό.  Θέλω το σύμφωνο σταθερότητας να δαγκώνει.  Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να επιβάλλονται κυρώσεις εάν μια χώρα παραβιάζει τη διαρκή σταθερότητα κατά τα συμφωνηθέντα κριτήρια.  Όσες χώρες θέλουν να πάρουν βοήθεια από την Ευρώπη θα πρέπει να είναι έτοιμες να χάσουν την εθνική κυριαρχία τους αν αυτό χρειάζεται."

(Γκούιντο Βεστερβέλε, υπ. Εξωτ. της Γερμανίας, συνέντευξη στην Hamburger Abendblatt, 8/11/2011)

"Μια Ευρώπη μπορεί να ενωθεί μόνο όταν μια κυρίαρχη δύναμη θα καθορίζει τη στρατιωτική, οικονομική, νομισματική και εξωτερική πολιτική.  Σ' αυτούς τους τέσσερις τομείς η κυρίαρχη δύναμη πρέπει να φέρει το βάρος της κύριας ευθύνης για ολόκληρη την Ευρώπη.  Τα μικρότερα κράτη πρέπει να τεθούν υπό την κηδεμονία των ηγετικών δυνάμεων, ειδικότερα σ' αυτές τις τέσσερις σφαίρες της πολιτικής ζωής, τόσο για το καλό το δικό τους όσο και για το καλό της Ευρώπης ως σύνολο.  Είμαι πεπεισμένος ότι σε πενήντα χρόνια δεν θα σκεφτόμαστε πλέον με όρους εθνών, αλλά ηπείρων, και ότι τελείως διαφορετικά, ίσως πολύ μεγαλύτερα, προβλήματα θα απασχολούν την Ευρώπη.  Μη νομίζετε ότι, καθώς φέρνουμε μια ορισμένη τάξη στην Ευρώπη, το κάνουμε για να βλάψουμε μεμονωμένα έθνη.  Η ελευθερία των επιμέρους χωρών πρέπει να εναρμονιστεί με τις συνθήκες του παρόντος και με απλά ζητήματα πρακτικότητας.  Ακριβώς όπως ένα μέλος μιας οικογένειας δεν έχει το δικαίωμα να διαταράξει την ειρήνη όλων των άλλων, έτσι κι ένα μεμονωμένο έθνος δεν έχει το δικαίωμα να αντισταθεί στην ευρύτερη τάξη πραγμάτων."

                        (Γκέμπελς, υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, ομιλία στην Τσεχοσλοβακία, 1941)

                                                                                                Χαιρετίσματα στην Ευρώπη των λαών!

                                                                                                                                          

Βιβλιογραφία

Δημήτρης Καζάκης, Η Ελληνική Πομπηία- Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας χρεοκοπίας, Το ποντίκι,  2011. (οικονομολόγος αναλυτής)

Σπύρος Λαβδιώτης, ΕΥΡΩ - Η θηλιά στο λαιμό της Ελληνικής οικονομίας, Έσοπτρον, 2012 (οικονομολόγος, καθ. πανεπιστημίου του Τορόντο)

Νίκος Μπογιόπουλος, Είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε, Λιβάνη, 2011 (οικονομολόγος - δημοσιογράφος)

Πηγές ενημέρωσης

- Ομιλίες και συνεντεύξεις που μπορούν να βρεθούν στο διαδίκτυο (YouTube)  των Δ.Καζάκη,  Σπ. Λαβδιώτη (καθ. οικονομικών στο Λονδίνο),  Γ.Βαρουφάκη (καθ. οικονομικών παντείου),  Κ. Κόλμερ (οικονομολόγου - δημοσιογράφου)

- Ενδιαφέρουσες ραδιοφωνικές εκπομπές.

Αρχείο εκπομπών ράδιο 9 (www.radio9.gr) .Εκπομπή Α.Ε, Ημ. 12/11/2011: "ιστορικά στοιχεία χρέους",  Ημ. 26/11/2011: "Ανάλυση προϋπολογισμού 2012"

- Ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ που βρίσκονται στο διαδίκτυο (YouTube):

"Το δόγμα του σοκ" Αργεντινή

"Το κουτί της Πανδώρας", οι Ελληνικές χρεοκοπίες