Κίνηση "ματ" από Κύπρο: Το Ισραήλ απέκτησε μερίδιο στο κοίτασμα φυσικού αερίου!

Mια εξαιρετικής σημασίας εξέλιξη σημειώθηκε τις τελευταίες ώρες στην Α.Μεσόγειο, καθώς μετά από 1,5 χρόνοα διαπραγματεύσεων η ισραηλινή Delek και η αμερικανική Noble Energy συμφώνησαν για την συνεκμετάλλευση του κοιτάσματος φυσικού αερίου που έχει βρεθεί στο Οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ. Η ισραηλινή εταιρεία θα λάβει το 30% από το αμερικανικό μερίδιο και βέβαια αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αφού αποκτά συμφέροντα επί των κυπριακών κοιτασμάτων και δεν θα χρησιμοποιεί απλά την Κύπρο για μεταφορα αερίου στην Ευρώπη από το ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν.
 Κατ'συτό τον τρόπο διαψεύδονται και δημοσιεύματα όπως αυτό της Ιnternational Herald Tribune το οποίο ανέφερε ότι "Αν δεν κατανοήσει η Κύπρος και η Ελλάδα ότι το παιχνίδι της ενέργειας στην Α.Μεσόγειο τους υπερβαίνει κινδυνεύουν με πόλεμο αφού το Ισραήλ μπορεί σε δεύτερο χρόνοα να έρθει σε συμφωνία με την Τουρκία και να μείνει μόνη της η Κύπρος"
Σύμφωνα με τον υπουργό Εμπορίου, Βιομηχανίας και Ενέργειας της Κύπρου, Νεοκλή Συλικιώτη, η αρμόδια επιτροπή της κυπριακής Βουλής αναμένεται να κάνει δεκτό το αίτημα της Delek και να της επιτραπεί να συμμετάσχει στο επενδυτικό σχήμα στην εκμετάλλευση της «Αφροδίτης».
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό που κλείνει αυτή η συμφωνία (σκληρίι διαπραγματευτές οι Κύπριοι, ας το λάβει αυτό υπ'όψιν της η ελληνική κυβέρνηση) καθώς οι Κύπριοι είχαν διαπραγματευθεί με πείσμα η είσοδος της Delek να μην γίνει σε βάρος τους δικού τους μεριδίου. Και το κέρδισαν.
Το ότι το Ισραήλ αποκτά απτά συμφέροντα και μερίδιο στο κυπριακό κοίτασμα, πέρα από την οποιαδήποτε συμφωνία μεταφοράς του ισραηλινού φυσικού αερίου από το κοίτασμα Λεβιάθαν (είτε μέσω αγωγού, είτε με υγροποιησή τους στην Κύπρο και μετά μεταφορά του με πλοία LNG), χωρίς να μειωθεί το ποσοστό της Κύπρου, δίνει, εκτός των άλλων, δυνατότητα ενεργού προστασίας του συγκεκριμένου κοιτάσματος από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και περαιτέρω ασφάλεια στην κυπριακή προσπάθεια.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το κύκνειο άσμα της Κύπρου

Του Δ. Καζάκη

Τι συμβαίνει με την Κύπρο. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, αντιμέτωπη με την εκπνοή της προθεσμίας στο τέλος Ιουνίου για την ανακεφαλαιοποίηση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, η Λευκωσία δεν αποκλείει προσφυγή στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης εάν δεν εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια: «Υπάρχει ένα τελευταίο δίχτυ, το δίχτυ του EFSF, και εάν καταστεί αναγκαίο θα χρησιμοποιηθεί» ανέφερε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Πανίκος Δημητριάδης σε συνέντευξή του σήμερα στους Financial Times.
Σύμφωνα με τον ίδιο ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης να γίνει με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα ή με δάνειο από άλλη χώρα. Παράλληλα, ανέφερε, η Λευκωσία βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της προθεσμίας της 30ης Ιουνίου μέχρι τον Αύγουστο. Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Κύπρος ευελπιστεί πως δεν θα χρειαστεί να ενταχθεί σε «πλήρες» πρόγραμμα διάσωσης. Πάντως, οι Βρυξέλλες έχουν επανειλημμένα τονίσει πως οποιαδήποτε στήριξη, έστω και μόνο για την στήριξη τραπεζών, θα πρέπει να συνοδεύεται από όρους.
Οι αναφορές Δημητριάδη απηχούν πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προ ημερών ανέφερε πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε ευρωπαϊκή στήριξη. Τελικά ο Χριστόφιας το έκανε το θαύμα του. Αφού οριοθέτησε και εκχώρησε την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι έτοιμος να πουλήσει και την Κυπριακή δημοκρατία.
«Η Κύπρος φαίνεται όλο και περισσότερο ότι θα καταστεί η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει οικονομική ενίσχυση βάσει του προσωρινού ταμείου διάσωσης της Ευρώπης, καθώς νωρίτερα αυτό το μήνα παλεύει απεγνωσμένα να προστατεύσει το τραπεζικό της σύστημα από την διεύρυνση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία απειλεί να καταπιεί το μικρό γειτονικό νησί της,» γράφει η The Wall Street Journal (2/6). Και το σκηνικό έχει στηθεί.
Για την κατρακύλα της Κύπρου φταίει η Ελλάδα και επομένως ότι κι αν συμβεί από εδώ και μπρος στους «αδελφούς Κυπρίους» πρέπει απλά να ρίχνουν το φταίξιμο στους Ελλαδίτες. Ήρθε η ώρα για τους Κυπρίους να πληρώσουν σε σκληρό ευρώ, το αντίτιμο, το τίμημα της διατεταγμένης αμεριμνησίας που διαδίδει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του νησιού από την εποχή που έγινε φανερή η χρεοκοπία της Ελλάδας. Όποιος παρακολουθούσε την κυρίαρχη κυβερνητική και πολιτική προπαγάνδα στην Κύπρο, γνωρίζει ότι μπροστά της ακόμη και η Μέρκελ μοιάζει πρωταθλητής του φιλελληνισμού. Σε μια περίπτωση που έτυχε ο γράφων να συμμετάσχει από τηλεφώνου και για λίγο σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης του ΡΙΚ για το ελληνικό πρόβλημα, έμεινε κατάπληκτος με την ευκολία με την οποία είχαν υιοθετηθεί ακόμη και τα πιο αισχρά επιχειρήματα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι όλα αυτά γιατί δεν ήθελαν ούτε καν ν’ ακούσουν το αίτημα περί διαγραφής των χρεών.
Ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ο Αθανάσιος Ορφανίδης (Μάιος 2007 – Μάιος 2012), ήταν από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ΕΚΤ που πρωταγωνίστησε στην επιβολή του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους στην Ελλάδα και υπερθεμάτισε στην μετατροπή της χώρας σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο», προκειμένου οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους. Ήταν τόσο πορωμένος που όταν τέθηκε επίσημα το θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτός αρθρογραφούσε εναντίον του όχι για να πει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει την χώρα και τον λαό της, αλλά για να ισχυριστεί ότι αυτό θα πλήξει τους δανειστές της Ελλάδας και επομένως είναι απαράδεχτο.
Όλο αυτό το διάστημα της Ελληνικής τραγωδίας, από τις αρχές Μαΐου 2010 έως σήμερα, το επίσημο πολιτικό κατεστημένου της Κύπρου δεν στάθηκε ούτε μια φορά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Αντίθετα, ενίσχυε με κάθε τρόπο τις πολιτικές, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις εναντίον της Ελλάδας. Είναι τυχαίο λέτε που το κυβερνών «αριστερό» και «αδελφό κόμμα» του ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ, δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη εναντίον όσων συμβαίνανε εναντίον του ελληνικού λαού;
Όσο για τον Κυπριακό λαό, τον αποκοίμιζαν συστηματικά λέγοντας: «μην σε νοιάζει για τους Ελλαδίτες, αυτοί φταίνε και καλά να πάθουν». Κι αν καμιά φορά τολμούσε να ρωτήσει κανείς, «μα καλά με ποιο δικαίωμα οι δανειστές αφαιρούν την εθνική κυριαρχία από ένα κράτος κι έναν λαό επειδή χρωστά;», τότε απαντούσαν υιοθετώντας στη νιοστή δύναμη όλες τις χυδαιότητες που γράφονται και λέγονται εναντίον των Ελλήνων.
Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια γενικευμένη και σε βάθος αναίρεση των όρων κυριαρχίας όλων των κρατών μελών της ευρωζώνης. Κάτι που παλιά συνέβαινε κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα, ενώ σήμερα με όρους ελεγχόμενης χρεοκοπίας και μηχανισμών «στήριξης». Αυτό απαιτεί σήμερα η διάσωση των τραπεζών και των αγορών. Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου.
Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της Κύπρου; Το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την διάσωση των τραπεζών διαμέσου της γνωστής «ανακεφαλαιοποίησης». Ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου (Λαϊκή Τράπεζα της Κύπρου) επεδίωξε και πέτυχε με απόφαση της Κυπριακής Βουλής την χρηματοδοτική υποστήριξη της κυπριακής κυβέρνησης για μια προγραμματισμένη αύξηση κεφαλαίου πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, «κάτι που θα ωθήσει τα δημόσια οικονομικά του νησιού βαθιά στο κόκκινο και να το αναγκάσει να επιτύχει τους στόχους του φετινού προϋπολογισμού,» όπως επισημαίνει The Wall Street Journal. Ο Κύπριος εργαζόμενος και φορολογούμενος καλείται να επωμιστεί τις ζημιές της κερδοσκοπίας με ομόλογα και χρέη στα οποία είχε επιδοθεί η συγκεκριμένη τράπεζα και όχι μόνο. Κι επειδή δεν θα είναι η μόνη φορά που θα συμβεί αυτό, ούτε η μόνη τράπεζα που θα το απαιτήσει, τα δημοσιονομικά του νησιού προβλέπεται να βουλιάξουν, η προσφυγή τον οίκο χρεοκοπημένων χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή το ΕΤΧΣ θεωρείται μάλλον σίγουρο.
Η Κύπρος βρίσκεται ήδη υπό την άγρια πίεση των αγορών, όπως ακριβώς βρισκόταν η Ελλάδα το 2010. Το 10ετές κυπριακό ομόλογο έχει εκτιναχθεί γύρω στο 14%, πράγμα που κάνει απαγορευτική την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου για δανεισμό του Κυπριακού κράτους. Στα τέλη του περασμένου έτους, η χώρα διαπραγματεύθηκε ύψους € 2,5 δισ. διμερές δάνειο από τη Ρωσία, προκειμένου να αποφύγει την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης» της ευρωζώνης. Τώρα, η Κύπρος βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κίνα για άλλο διμερές δάνειο, από ένα αξιοσέβαστο ποσό, που μοιάζει απίθανο να υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα που έχει ανάγκη η Κύπρος.
Ακόμη όμως κι αν επιτευχθεί, το πρόβλημα παραμένει. Η διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας από τον κρατικό προϋπολογισμό εκτιμάται ότι θα εκτινάξει το πρωτογενές έλλειμμα πάνω από το 10% επί του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος καλπάζει ήδη. Το 2011 ξεπέρασε το 68% επί του ΑΕΠ που για την Κυπριακή δημοκρατία είναι πρωτοφανές. Με τις αγορές να την δανείζουν με εξωφρενικά επιτόκια – αν και με κριτήριο το % επί του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι ασήμαντο εν συγκρίσει με άλλες χώρες της ευρωζώνης – και με τις δανειακές ανάγκες του Κυπριακού κράτους να καλπάζουν λόγω χρηματοδοτικών ενισχύσεων των Κυπριακών τραπεζών, είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί η Κύπρος να καταφύγει στο ΕΤΧΣ.
Τις τελευταίες ημέρες, οι Κύπριοι αξιωματούχοι αρχίζουν και προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι η διάσωση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να είναι επικείμενη. Ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλής δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο την περασμένη εβδομάδα ότι η «αποφυγή της EFSF είναι Νο 1 προτεραιότητα μας.» Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Κύπρου ήδη προετοιμάζεται για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης. Και τότε οι Κύπριοι εργαζόμενοι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει πολιτική των μνημονίων και αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις.
Η κυβέρνηση της Κύπρου, επίσης, προσπαθεί να πείσει για ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας εντός των επόμενων 10 ημερών, προκειμένου δήθεν να αποφύγει το νησί το ΕΤΧΣ. Μέσα σ’ αυτόν τον κουρνιαχτό εκβιασμών και αποπροσανατολισμού το Κυπριακό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει σύντομα να υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης. Κι έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει για να μετατραπεί, τουλάχιστον δημοσιονομικά και οικονομικά, σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Οι Κύπριοι θα ζήσουν ένα δημοσιονομικό Σχέδιο Ανάν, που ούτε καν περίμεναν.
Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Χριστόφια, που σίγουρα θα επιβαρύνουν την ήδη εύθραυστη οικονομία του νησιού, η οποία αναμένεται να συρρικνωθεί το 2012 πάνω από 1,2% με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, εμφανίζονται απαραίτητα για να αποκατασταθεί υποτίθεται η εμπιστοσύνη των αγορών και για να αποτραπούν οι μεγαλύτερες περικοπές που οι εταίροι της Κύπρου θα ζητήσουν σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης από το ΕΤΧΣ. Με άλλα λόγια, τα ίδια και τα ίδια παραμύθια.
Τα παπαγαλάκια δίνουν και παίρνουν: «Η Κύπρος έχει αρχίσει να αισθάνονται τις επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης και δεν μπορούν να έχουν άλλη διέξοδο από το να ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια», λέει ο Άλεξ Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. «Υπήρξε μια μείωση όλων των άλλων επιλογών που ήταν διαθέσιμες, στο σημείο όπου η προσφυγή στο ΕΤΧΣ φαίνεται όλο και πιο πιθανή, σχεδόν αναπόφευκτη.»
Η αλήθεια βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Ο μηχανισμός χρεοκοπίας που βιώνει σήμερα η Κύπρος είναι το ίδιο το ευρώ και η ένταξή της στην ευρωζώνη. Με την υιοθέτηση του ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας της Κυπριακής οικονομίας μετατράπηκαν σε ανάγκες δανεισμού και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Έτσι, μια οικονομία που διακρινόταν πριν το ευρώ για τα χαμηλά επίπεδα δανεισμού – ιδιωτικού και δημόσιου – που εξυπηρετούσε μάλιστα με το δικό της εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό νόμισμα, την Κυπριακή λίρα, βρέθηκε μέσα σε λίγα από την ένταξη της στην ευρωζώνη να πνίγεται στα χρέη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το 2000 το ιδιωτικό χρέος στην Κύπρο δεν υπερέβαινε το 60% επί του ΑΕΠ, το 2007 είχε ήδη φτάσει στο 200% επί του ΑΕΠ, ενώ το 2011 εκτινάχθηκε στο 308,7% επί του ΑΕΠ της Κύπρου!
Το ιδιωτικό αυτό χρέος που βαραίνει κατά κύριο λόγο τις τράπεζες καλείται σήμερα ο Κυπριακός λαός να το φορτωθεί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γιατί; Διότι έτσι γίνεται μέσα στην ευρωζώνη. Πρώτα οι τράπεζες και μετά τα κράτη και οι λαοί.
Η είσοδος στην ευρωζώνη, η οποία από άποψη αρχιτεκτονικής είναι ο παράδεισος των τραπεζών, επέβαλε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και για τις Κυπριακές τράπεζες. Έτσι τους επέτρεψε να συσσωρεύουν και να κερδοσκοπούν με ιδιωτικό χρέος χωρίς κανένα όριο. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην γνωρίζει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση των τραπεζών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Δημητριάδη, νέου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που δόθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. «Έχετε αναλάβει διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην πιο δύσκολη περίοδο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σκέφτεστε να προχωρήσετε σε έρευνα για να δείτε τι έφταιξε από την πλευρά της εποπτικής Αρχής και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης των διοικητικών συμβουλίων;» ρωτά η δημοσιογράφος. «Πράγματι θα προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό σε έρευνες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πρώτον για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια, και δεύτερον για να ικανοποιηθεί το αίσθημα δικαίου μεταξύ των φορολογουμένων οι οποίοι καλούνται σήμερα να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα. Ασφαλώς, η έρευνα θα πρέπει να γίνει και για ένα επιπρόσθετο λόγο, να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν,» απάντησε ο νέος διοικητής.
Μιλάμε για τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Αν αυτός δεν γνωρίζει σε ποια κατάσταση επακριβώς βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας, τότε βράστα! Όσο για την έρευνα από «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες», αυτή δεν αφορά το ξεκαθάρισμα της κατάστασης, αλλά την προετοιμασία του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου για νέες «συνεργασίες» και συγχωνεύσεις με επενδυτές του εξωτερικού, ή και του εσωτερικού. Η συνταγή είναι τραγικά γνωστή. Ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή ο φορολογούμενος, φορτώνεται τις ζημιές και τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, μέχρις ότου βρεθεί ιδιώτης επενδυτής να τις αναλάβει εκ νέου. Κι έτσι ένας νέος φαύλος κύκλος χρέους και εξυγίανσης διαμέσου του προϋπολογισμού θα ανοίξει.
Το ερώτημα είναι γιατί την έρευνα στην κατάσταση των τραπεζών δεν την αναλαμβάνει η Κυπριακή Βουλή με εμπειρογνώμονες που θα προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και θα αποκαλύψουν την πορεία του χρήματος; Γιατί θα πρέπει να επαναληφθεί ότι έγινε στην Ελλάδα με την Blackrock; Γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δεν αναλαμβάνει μια δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών; Δημόσια, όχι ιδιωτική και μυστική όπως γίνεται με τους «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες». Μήπως δεν διαθέτει το κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων; Όχι βέβαια. Απλά οι «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» χρειάζονται όταν προετοιμάζεις αγοραπωλησίες στις ανοιχτές αγορές, ώστε ο υποψήφιος επενδυτής να έχει εμπιστοσύνη ότι η άλλη μεριά δεν πάει να τον κοροϊδέψουν. Βέβαια, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» στις σημερινές αγορές. Απλά είναι ένας εύσχημος τρόπος για να μην φανεί ότι πας να προστατεύσεις τα απόρρητα της τραπεζικής κερδοσκοπίας και ασυδοσίας.
Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μήπως το ευρώ και η ευρωζώνη με το καθεστώς ασυδοσίας τραπεζών και αγορών; Όχι προς θεού! Αυτός που φταίει είναι πάντα η Ελλάδα. «Οι τράπεζες της Κύπρου είναι σε σχετικά καλή θέση για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα,» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου, πρώην πρόεδρος της Κύπρου και μεγαλοεπιχειρηματίας. Όμως μια ελληνική έξοδος του ευρώ θα μπορούσε να το αλλάξει: «Η κύρια ανησυχία από την ελληνική έξοδο θα είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης των ξένων καταθετών και των επενδυτών, η οποία θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία», είπε.
Βέβαια, δεν μας ξενίζουν οι ευαισθησίες του κ. Βασιλείου. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και τις τράπεζες και παντελώς αδιάφορος όταν παίζεται η τύχη του λαού και του νησιού. Γι’ αυτό άλλωστε και υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες του σχεδίου Ανάν.
Ωστόσο, οι Κύπριοι, όπως και οι Έλληνες, έχουν ήδη κληθεί να αποφασίσουν για την δική τους επιβίωση. Κι αυτή συνδέεται άρρηκτα με την έξοδό τους από το ευρώ και την ευρωζώνη. Άλλη διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.

"Καθάρισε" η Κύπρος: 2,5 δισ. ευρώ δάνειο από την Ρωσία!

Η Κύπρος γλύτωσε οριστικά από τον Μηχανισμό Στήριξης που έχει "φυλακίσει" την Ελλάδα χάρη στη στήριξη της Ρωσίας, η οποία δανείζει στο κυπριακό κράτος 2,5 δισ. ευρώ. Σήμερα το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου, ενέκρινε την δανειακή συμφωνία με την Ρωσία ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

Όπως γνωστοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, το δάνειο της Μόσχας προς τη Λευκωσία θα έχει διάρκεια 4,5 ετών, επιτόκιο 4,5% και θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2012.

Πρόκειται ουσιαστικά.. για την πρόταση που θα έκανε στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν...
(για την Ελλάδα, όπως είχε επιβεβαιώσει βουλέυτής Ιβάν Σαββίδης θα έδινε 25 δισ. ευρώ) και με το επιτόκιο που παίρνει η Ρωσία κλείνει και το στόμα εκείνων που υποστήριζαν ότι "Θα είχε πολύ υψηλό επιτόκιο το ρωσικό δάνειο".


Σημειώνουμε ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς είχε πει ότι "Διεθνείς οίκοι μας δάνειζαν το χειμώνα του 2010 25 δισ. ευρώ με επιτόκιο 6,5% και η κυβέρνηση αρνήθηκε και πήγε κατ΄ευθείαν στο Μνημόνιο" . Αλλά το κυπριακό δάνειο έχει και παράπλευρα οφέλη: Η Ρωσία έχει έναν επιπλέον λόγο να υπερασπιστεί την Κύπρο...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Προβοκατόρικη εντολή αφαίρεσης οπλισμού της Εθνοφρουράς

Μια περίεργη διαταγή αφαίρεσης οπλισμού που έφτασε στις τεθωρακισμένες μονάδες της Εθνοφρουράς στην Κύπρο από το αρχηγείο, έχει δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωση στο προσωπικό των μονάδων.

Σύμφωνα με την διαταγή για πρώτη φορά στην ιστορία της Εθνοφρουράς, υποχρεούνται οι διοικητές της ΧΧ ΤΘΤ, να αφαιρέσουν το συζυγές πολυβόλο των 7,62 χλστ. από τα άρματα μάχης (ΑΜΧ-30, Τ-80)  κατά την διάρκεια της παρέλασης μπροστά από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Δ.Χριστόφια, τον Έλληνα υπουργό Άμυνας Π.Μπεγλίτη, τον πρόεδρο της Βουλής κλπ!

Για ποιο λόγο;

Δεν εξηγείται επισήμως, αλλά ανεπισήμως αφήνεται να εννοηθεί ότι «Υπάρχουν λόγοι ασφαλείας»! Δηλαδή με απλά λόγια κάποιος ή κάποιοι στο περιβάλλον θεωρούν (ή έχουν πληροφορίες;) ότι μπορεί να επιχειρηθεί … εκτέλεση του Δ.Χριστόφια κατά την διάρκεια της παρέλασης, όπως είχε συμβεί με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Ανουάρ Σαντάτ!

Είναι πέρα για πέρα εξωφρενικό, ύποπτο και προβοκατόρικο να εκφράζεται έστω και υπόνοια ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο ειδικά σήμερα.

Μπορεί η Κύπρος να «βράζει» κατά του Δ.Χριστόφια μετά την τραγωδία στο Μαρί στη ναυτική βάση της Εθνοφρουράς, μπορεί η ίδια η Εθνοφρουρά να έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της (η νέα ηγεσία, κυριολεκτικά «τραβάει τα μαλλιά της» από το χάλι που συνάντησε και προσπαθεί να συμμαζέψει), αλλά όλα έχουν και ένα όριο.

Ο ανόητος που έλαβε την απόφαση να σταλεί μια τέτοια διαταγή δεν σκέφθηκε τι κακό κάνει στο ηθικό του προσωπικού της Εθνοφρουράς; 

Δεν σκέφθηκε ότι «ρίχνει νερό στο μύλο» της Τουρκίας εμφανίζοντας εμμέσως πλην σαφώς κάποιον ή κάποια στελέχη της Εθνοφρουράς ύποπτα για … σχέδιο δολοφονίας του Χριστόφια; Τόση ανευθυνότητα.

Εκτός από την ύπαρξη της συγκεκριμένης διαταγής που είναι διασταυρωμένη η ύπαρξή της από απόλυτα έγκυρες πηγές,υπάρχει έντονη φημολογία ότι και σε άλλες μονάδες έχουν φτάσει διαταγές που ζητούν να μην έχουν πυρομαχικά οι μονάδες που θα παρελάσουν (λόγω της εγγύτητας με την «Πράσινη Γραμμή» και του μεγάλου αριθμού – αναλογικά – μονάδων που παρελαύνουν για λόγους ασφαλείας τα τμήματα παρελαύνουν πάντα με πυρομαχικά για να είναι ετοιμοπόλεμα).

Τι συμβαίνει τελικά;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γνώριζε και αποφάσιζε ο Χριστόφιας...οδήγησαν στην τραγωδία της 11ης Ιουλίου.

Νέο έγγραφο που αποκαλύπτει σήμερα η Σημερινή φανερώνει νέες ευθύνες του Προέδρου Χριστόφια για τον τρόπο χειρισμού του φονικού φορτίου στο Μαρί που οδήγησαν στην τραγωδία της 11ης Ιουλίου.

• Πρόκειτε για πρακτικό συνάντησης του Δημήτρη Χριστόφια με το Σύρο ομόλογο του Μπασάρ αλ Άσαντ, που πραγματοποιήθηκε στις 31 Αυγούστου 2009 στη Δαμασκό.
• Σύμφωνα με το πρακτικό ο Χριστόφιας απολογείτο στο Σύρο ομόλογο του για τη δέσμευση του φονικού φορτίου από μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον διαβεβαίωνε πως σε καμιά περίπτωση δεν θα το παρέδιδε σε οποιανδήποτε χώρα ή Οργανισμό, εκτός από τη Συρία ή το Ιράν.
• Την ίδια ώρα ο Χριστόφιας έλεγε στον Άσαντ πως η Κυπριακή Δημοκρατία ξόδεψε 200.000 ευρώ για την κατασκευή φύλαξης του φορτίου με στόχο την τελική επιστροφή του στη Συρία μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
• Το συγκεκριμένο έγγραφο βρίσκεται αυτή την στιγμή στα χέρια της Ερευνητικής Επιτροπής του Πόλυ Πολυβίου.
   

Το έγγραφο
Το έγγραφο είναι συνολικής έκτασης οκτώ σελίδων και πρόκειται για πρακτικό που ετοιμάστηκε από τον διπλωμάτη του Προεδρικού Γραφείου Ιάκωβο Γεωργίου. Περιλαμβάνει τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ Προέδρου Χριστόφια και Προέδρου της Συρίας στις 31 Αυγούστου το 2009 στη Δαμασκό. Ας σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πραγματοποίησε τότε διήμερη επίσημη επίσκεψη, μετά από πρόσκληση του Άσαντ, συνοδευόμενος και από τη σύζυγό του Έρση Χριστόφια. Είχε, μάλιστα, μαζί του τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού και τον τότε Υπουργό Συγκοινωνιών Νίκο Νικολαΐδη. Κατά τη συνάντηση των δύο ηγετών, όπως αυτά καταγράφονται στο οκτασέλιδο πρακτικό, συζητήθηκαν θέματα Κυπριακού, εμβάθυνσης διμερών σχέσεων, η ακτοπλοϊκή σύζευξη Λατάκειας-Αμμοχώστου, αλλά και το ψήφισμα για τα Υψώματα Γκολάν εντός του ΟΗΕ.

Το πρακτικό τη συνάντησης διαβαθμίστηκε ως «Άκρως Απόρρητο-Ειδικού Χειρισμού» και φέρει ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2009. Καλά ενημερωμένες πηγές, μάλιστα, αναφέρουν ότι έχει ήδη κατατεθεί στον Πόλυ Πολυβίου και θεωρείται ότι «ανήκει στον στενό πυρήνα των εγγράφων που καταλήγουν στο πρόσωπο του Δημήτρη Χριστόφια. Οι ίδιες έγκυρες πηγές, μάλιστα, αναφέρουν στη «Σ» ότι «αντίγραφο του πρακτικού έχει στο ντοσιέ του κι ο Μάρκος Κυπριανού…». Το όλο ζήτημα διανθίζει στο πολιτικό παρασκήνιο, ένα απίστευτο παιγνίδι αλληλοεπίρριψης ευθυνών, αλλά κι εκβιασμών μεταξύ των πρωταγωνιστών. Περισσότερα για το ποιοι έχουν το πρακτικό της συνάντησης και πώς προσπάθησαν να το αξιοποιήσουν στο αποψινό δελτίο ειδήσεων του Σίγμα «Τομές στο Γεγονότα».
 

«Θέλουμε, αλλά δεν μπορούμε…»
Το περιεχόμενο της συνομιλίας των Χριστόφια- Άσαντ, όπως αποκαλύπτεται σήμερα από τη «Σ», είναι άκρως διαφωτιστικό των ενεργειών, των αποφάσεων, αλλά και των προθέσεων της κυπριακής κυβέρνησης. Συγκεκριμένα ο Δημήτρης Χριστόφιας περιγράφει με γλαφυρό τρόπο στο Σύρο ομόλογό του τα όσα διαδραματίστηκαν μέχρι και τη δέσμευση του φονικού φορτίου. […] Σελίδα 6: «Ακολούθως, (ο Δημήτρης Χριστόφιας) αναφέρθηκε στο πρόσφατο περιστατικό με το πλοίο Monchegorsk. Σημείωσε κατ’ αρχήν ότι δεν υπήρχε καμία ενημέρωση από συριακής ή ιρανικής πλευράς για τη φόρτωση του εν λόγω πλοίου (υπό κυπριακή σημαία) και την κατεύθυνσή του από το Ιράν προς την Συρία. Παρά το γεγονός ότι το πλοίο ήταν πολύ κοντά στον προορισμό του, ο καπετάνιος αποφάσισε

Οι ρίζες της σημερινής μας οικονομικής χρεωκοπίας βρίσκονται στο μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούν την οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας.  Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά, η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά.  Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν  προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974. Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για  την Κυπριακή Τραγωδία. Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.

Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση. Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της. Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη. Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος. Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν. Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.

Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία! Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα»), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια. Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ. O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη. Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκαναν ή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.

Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση. Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία. Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι,  οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν. Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία; Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;

Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός. Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.  Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»; Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής; Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη; Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της; Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε  έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;

Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα. «Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»; “It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard. Ποιά Κύπρος; Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps,  τι είναι αυτά που μας λές;  Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους. Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της. Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες. Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης. Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει. Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση; Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....

Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε  καταστάσεις περίεργες. Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας. Η δεξίωση αυτή και ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων. Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως  την ώρα εκείνη, της 23^ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.

Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά. Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Η 33^η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας. Η 31^η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα. Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν. Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει. Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει. Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ. Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....

Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα, να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση. Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση. Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών.  O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους. Τα πάντα κατέρρεαν. Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων,  μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής. Πώς επετεύχθη αυτό; Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6; Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης; Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος; Αμφίβολο. Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση. Τιμωρία. Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα. Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε»  με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και  αγνόησε  την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος  για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας. Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς. Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης. Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού).

Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη, ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Αν μπορεί, φυσικά.  Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας  δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας.  Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν. Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε. Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει. Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.

http://www.istorikathemata.com/2011/07/1974.html 

Kίμωνος, του Αθηναίου (γραμμένο αποκλειστικά για το http://www.istorikathemata.com/)

Το συγκλονιστικο ηχητικο ντοκουμεντο κατα την ωρα της εισβολης των τουρκων στην Κυπρο.

ΠΗΓΗ

Φάκελος Κύπρου. Νέες αποκαλύψεις για την εθνοπροδοτική συναλλαγή Καραμανλή- Ντάβου με Κίσινγκερ και Τούρκους!Κ

Ο Φάκελος της Κύπρου παραμένει ερμητικά κλειστός!
Η συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων υπό την προεδρία ενός έντιμου πολιτικού του Μεσολογγίτη Χρήστου Μπασαγιάννη, ουσιαστικά (λόγο πιέσεων;) ασχολήθηκε με τα δευτερεύοντα. Αυτή τη στιγμή στην Κύπρο γίνεται μια έρευνα. Θα αποδώσει;
Ο Νέστωρ της δημοσιογραφίας Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο οποίος έχει αφιερώσει τη ζωή του στην ανεύρεση της αλήθειας έχει καταθέσει;

Ο Κισιγγερ θα καταθέσει; Οι τούρκοι είναι αντίπαλοί μας αλλά έχουν το θάρρος να λένε πολλές αλήθειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η έρευνα που έκαναν για τη βύθιση του Κοτσαντεπε όπου ομολογούν ότι για να προστατέψουν άλλα δύο τους πλοία που βάλλονται από την τούρκικη πολεμική αεροπορία κατέρριψαν 19 (ΔΕΚΑ ΕΝΝΕΑ) δικά τους πολεμικά αεροσκάφη… Έγραψε λοιπόν...

προχθές η Μιλλιετ (εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ,22/8/2010,σελ.15) για τον θάνατο Ιωαννίδη.
"Πέθανε ο άνθρωπος που αποβίβασε την Τουρκία στην Κύπρο"…….
Με δυο λέξεις είπαν τα πάντα..
Όμως για να μην είμαστε επιεικείς (το έχουμε δει κατ επανάληψη και αυτό..) στην προ του Ιωαννίδη χούντα θα υπενθυμίσουμε ότι η κερκόπορτα άνοιξε όταν μετά την τούρκικη προβοκάτσια στην Κοφινου το 1967 απεσύρθη κατά επαίσχυντο τρόπο η Μεραρχία που με συμφωνία με τον Μακάριο είχε στείλει ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1964 και έτσι ουσιαστικά, η Κύπρος παρέμεινε απροστάτευτη και έρμαιο των ορέξεων της Τουρκίας (κάτι που επιδιώκουν σήμερα με το αίτημα τους για την αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου...).
Ο Καθηγητής Ευριπίδης Μπίλλης έχει αποδεδειχθεί χαλκέντερος στη συγκέντρωση στοιχείων για την Κυπριακή τραγωδία. Για να μην εξακολουθούμε να πιστεύουμε στα ψέματα διαβάστε τον με τα συνημμένα του Δημήτρη Αλευρομαγειρος.

Μετά τον Θάνατο του τέως δικτάτορα Ιωαννίδη αξίζει να συνοψίσουμε με βάση τα διατιθέμενα στοιχεία, πως διαμορφώθηκε η προδοσία της Κύπρου.
1. Το καλοκαίρι του 1973 συναντώνται στο Παρίσι ο εθνάρχης Καραμανλής με τον Κίσινγκερ (πρώτο συνημμένο) και συμφωνείται με διαμεσολαβητή τον Κίσινγκερ να επιτραπεί κάποια απόβαση των τούρκων στην Κύπρο για να καταλάβουν ένα μέρος της Κύπρου και να λυθεί το Κυπριακό.
Σας υπενθυμίζω ότι το 1957 ο Καραμανλής είχε στείλει στην Κύπρο πρόξενο τον διαβόητο Βλάχο, που με εντολές του έψαχνε να βρει ποια περιοχή να δοθεί στους τούρκους ως βάση (δεύτερο συνημμένο). Από τη στάση του εθνάρχη(πλήρης σιωπή) φαίνεται ότι ο εθνάρχης εκτέλεσε τις εντολές του Κίσινγκερ να μην υποβοηθηθεί και να σαμποταριστεί η προσπάθεια του Μαρκεζίνη να οδηγήσει τη χώρα ομαλά στη δημοκρατία (τρίτο συνημμένο παράγραφος 6 και 15 και παράγραφος 10 όπου ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος τοποτηρητής του εθνάρχη προέβη σε δηλώσεις…).
2. Άγνωστο πώς οι αμερικανοί πείθουν τον Ιωαννίδη να ανατρέψει τον Μαρκεζίνη (παράγραφος 13 τρίτου συνημμένου, επίσκεψη την 23/11/1973 στη Λάρισα του Αμερικανού πτέραρχου της Νοτιανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ με έδρα τη Νάπολη και επιστροφή του στην Αθήνα το Σάββατο 24/11/1973, και παράγραφος 16, επίσκεψη την 25/11/1973 Κυριακή τα ξημερώματα στο ξενοδοχείο Χίλτον της Αθήνας του Αμερικανού πτεράρχου της Νοτιανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, όπου έμενε κάποιος Έλληνας στρατηγός. Ο Αμερικανός ακούστηκε να ρωτά τον Έλληνα: και παράγραφος 20 ίδιου τρίτου συνημμένου.
3. Αντικίνημα Ιωαννίδη την 25/11/1973 (παράγραφος 17 τρίτου συνημμένου).
4. Την 27/4/1973 ο Μπονάνος συναντάται (μυστικά) με τον τούρκο πρέσβη(παράγραφος 27 τρίτου συνημμένου).
5. Ο Τούρκος πρέσβης Γκουρούν πληροφορεί το Μαρκεζίνη κατά τη διάρκεια του γεύματος ότι ο στρατηγός Ντάβος βρίσκεται στη Σμύρνη, όπου συνομιλεί με Αμερικανούς και Τούρκους αξιωματικούς. (παράγραφος 36 τρίτου συνημμένου). Ως γνωστόν ο στρατηγός Ντάβος ήταν εκ των έμπιστων του εθνάρχη. Απαιτείται να ευρεθεί, αν και είναι σχεδόν βέβαιο, ότι συζητούσε με τους τουρκοαμερικάνους τις λεπτομέρειες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
6. 15/7/1974. Πραξικόπημα χούντας εναντίον του Μακαρίου. Ο Μακάριος διαφεύγει τη δολοφονία. Η Τουρκία υποδέχεται τα γεγονότα με χλιαρές δηλώσεις Ετσεβίτ και του Ισίκ ότι το θέμα αποτελεί εσωτερικήν υπόθεση των Ελλήνων και ότι πάντως, θα μεριμνήσει για τη μη υπονόμευση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων και την αλλαγή του νομικού καθεστώτος της νήσου (παράγραφος 38 τρίτου συνημμένου).
Προφανώς η Τουρκία προσπαθούσε να παραπλανήσει. Με βάση τα ακλούθησαν τα γεγονότα όπου εξακριβώθηκε η προδοσία και η χωρίς αμφιβολία συμμετοχή σε συμφωνία με τους τούρκους των Μπονάνου και Αραπάκη, καθώς και από πολλά άλλα στοιχεία, κατά τη γνώμη μου η Τουρκία προσπαθούσε να παραπλανήσει τον Ιωαννίδη που φαίνεται δεν ήταν γνώστης της συμφωνημένης απόβασης των τούρκων στην Κύπρο. Αντίθετα πίστευε ότι θα πετύχει την Ένωση.
7. 20/7/1974. Η Κύπρος υφίσταται Τουρκική εισβολή και οι Τούρκοι με την ανοχή της χούντας, δημιουργούν προγεφύρωμα κοντά στην Κερύνεια (παράγραφος 41 τρίτου συνημμένου). Οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων, Μπονάνος, Αραπάκης και Παπανικολάου, δεν υπακούν στον Ιωαννίδη για απόκρουση των τούρκων(τέταρτο συνημμένο, πρόσφατη συνέντευξη Ιωαννίδη πριν πεθάνει).
Αποσύρουν τα ελληνικά υποβρύχια που βρισκόντουσαν σε θέση βολής από τα τουρκικά πλοία εισβολής, δεν στέλλουν αεροπλάνα (κατά τον Ιωαννίδη η Ελλάδα είχε υπεροπλία με μόλις παραληφθέντα αεροπλάνα), δίδουν εντολές να μην αποκρουστούν οι τούρκοι με διάλυση του μικρού προγεφυρώματος και με συνεννόηση με τους αμερικανούς καλούν τον εθνάρχη να ελευθερώσει την Ελλάδα.
8. Ο εθνάρχης Καραμανλής συνομιλεί με τον Κίσινγκερ (πρώτο συνημμένο)και του επισημαίνει ότι οι τούρκοι παραβαίνουν τα συμφωνηθέντα. Πλην όμως, ενώ όταν ανέλαβε μπορούσε με εντολές του να διαλυθεί το μικρό προγεφυρωμάτων τούρκων, τηρεί πιστά την εκεχειρία και τους αφήνει ελεύθερους να αποβιβάσουν 40.000 στρατό και εκατοντάδες άρματα μάχης Μ47 και Μ48.
Έτσι επέρχεται η καταστροφή με προδοσία της Κύπρου.
9. Ο εθνάρχης τιμά με ύψιστα αξιώματα τους, Βλάχο, Μπονάνο, Αραπάκη, Παπανικολάου και λοιπούς συνεργάτες τους. Δεν μπόρεσα να βρω πώς τίμησε το Συνταγματάρχη Ζαρκάδα που αναφέρει ο κ. Πάνος Ιωαννίδης ως τον υπαίτιο για την κατάληψη της Αμμοχώστου (προτελευταίο συνημμένο).
Λογικά από τα ανωτέρω συνάγεται ότι οι αμερικανοί χρησιμοποίησαν τον Ιωαννίδη για να ματαιώσουν την προσπάθεια του Μαρκεζίνη για ομαλή μετάβαση της χώρας στη δημοκρατία, με σκοπό πρώτα να αλωθεί η Κύπρος.
Σε τούτο είχαν συνεργούς τον εθνάρχη και την τότε στρατιωτική ηγεσία της χώρας που εκτέλεσε πιστά τις εντολές των αμερικανών να αφεθούν ελεύθεροι οι τούρκοι να καταλάβουν ότι είχε συμφωνηθεί σε άλλο επίπεδο(Καραμανλής – Κίσινγκερ, Ντάβος κτλ).
Όλα δείχνουν ότι ο τέως δικτάτορας Ιωαννίδης ναι μεν παραπλανήθηκε κα χρησιμοποιήθηκε από τους αμερικανούς, αλλά δεν είχε μετάσχει στην συνομωσία ελεύθερης απόβασης των τούρκων στην Κύπρο και κατάληψης μέρους της Κύπρου. Βέβαια οι τούρκοι δεν τήρησαν τη συμφωνία, που ούτως ή άλλως θα ήταν κάτι παρόμοιο και κατέλαβαν εθνάρχη συναινούντος, το 40% της Κύπρου. Και το συμφωνηθέν να είχαν καταλάβει η κατάσταση σήμερα θα ήταν η ίδια.
Στο τελευταίο συνημμένο μπορείτε δείτε και την προδοσία και τις πράξεις άφθαστου ηρωισμού που συντελέστηκαν κατά την εισβολή των τούρκων στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974.
Μετά τα ανωτέρω τίθεται το ερώτημα. Ποιοι ήταν οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τα δεινά του ελληνισμού της Κύπρου. Θα λογοδοτήσουν καμιά φορά έστω και μετά θάνατον;

Πηγή votegreece.
Από το Ελληνική Αντίσταση.

ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ!

Πρόσω ολοταχώς για τη διενέργεια δημοψηφίσματος και ακολούθως για τη διενέργεια εκλογών στο «νέο» κράτος πάνε τα Ηνωμένα Έθνη!

Χρονικά, σύμφωνα με πληροφορίες μας το δημοψήφισμα και οι εκλογές στη «νέα» κατάσταση πραγμάτων τοποθετούνται εντός του φθινοπώρου του 2010 και οπωσδήποτε πριν το πέρας του έτους.
Οι σχεδιασμοί του ξένου παράγοντα θα αναπροσαρμοστούν αναλόγως μια των αποτελεσμάτων των παράνομων «εκλογών» στα κατεχόμενα, χωρίς η «επανεκλογή» ή όχι του Ταλάτ να διαδραματίζει και ιδιαίτερη σημασία.

Προς ενίσχυση του αποκαλυπτικού δημοσιεύματος της εφημερίδας μας του περασμένου τεύχους, είναι η απροκάλυπτη αναφορά του Υφυπουργού Εξωτερικών της Βρετανίας, Κρις Μπράϊαντ στον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ, Γιαννάκη Ομήρου ότι οι συνομιλίες είναι σαν τα μανιτάρια, τα οποία πολλαπλασιάζονται ραγδαία όταν κλειστούν σε σκοτεινό θάλαμο.
Οι συνομιλίες είναι σε προχωρημένο στάδιο και σ’ αυτό συνέβαλαν οι μυστικές συνομιλίες που έχουν εκτυλιχθεί κατά διαστήματα στο Λονδίνο, υπό την εποπτεία νορβηγών και σουηδών, όπως Το Ποντίκι αποκάλυψε.

Ενδεικτικά γεγονότα της σοβαρότητας της κατάστασης, αλλά και του προχωρημένου της διαδικασίας είναι η απροκάλυπτη συμπεριφορά του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ σε ότι αφορά τις δηλώσεις του περί της αναγκαιότητας σύγκλησης πενταμερούς διάσκεψης για την ασφάλεια και όπως πληροφορούμαστε αυτά που διαμηνύει σε Ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους ο αυστραλός διπλωμάτης, ότι δηλαδή πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειες τους να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη για τη λύση.

Ο Ντάουνερ έχει πολλαπλασιάσει τις επαφές του με άτομα και από τις δύο κοινότητες, τα οποία ο ίδιος θεωρεί ως ανθρώπους – κλειδιά στην προσπάθεια για να προετοιμαστεί το έδαφος και το σχέδιο να κερδίσει έστω και με 50% + 1! Οι ξένοι έχουν ενθαρρυνθεί από την κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η επαφή του Ντάουνερ με τον Εκπρόσωπο Τύπου του ΔΗΣΥ, Χάρη Γεωργιάδη, τον οποίο βολιδοσκόπησε για να δει την θέση του ΔΗΣΥ στο ενδεχόμενο να εκδοθεί κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια – Ταλάτ με το πέρας της παρούσας φάσης των συνομιλιών στις 30 Μαρτίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες το θέμα αυτό συζητήθηκε στη συνάντηση Αναστασιάδη – Ταλάτ και μάλλον βαίνει καλώς για τους τούρκους και τους ξένους, οι οποίοι θέλουν να «κλειδώσουν» υποχωρήσεις του Χριστόφια υπό τη μορφή δήθεν συγκλίσεων και σε άλλες πτυχές, εκτός της πτυχής της Διακυβέρνησης.

Η τελευταία εξέλιξη, δηλαδή η άσκηση πίεσης (συμπεριλαμβανόμενης και της δήλωσης του ΓΓ του ΟΗΕ) για να εκδοθεί κοινό ανακοινωθέν με τους πιο πάνω στόχους, επιβεβαιώνει πλήρως δημοσίευμα της εφημερίδας μας, που αποκάλυπτε ότι θα επιδιωκόταν η έκδοση κοινού ανακοινωθέντος και το κλείδωμα δήθεν συγκλίσεων και σε άλλες πτυχές του κυπριακού. Αν τελικά αυτό υλοποιηθεί, θα αποτελεί την επίτευξη του στόχου του ΟΗΕ για μια μορφή ενδιάμεσης ή μερικής συμφωνίας. Αυτό που απομένει τώρα είναι η σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης και η μέτρηση αντιστάσεων και αντιδράσεων. Επί του παρόντος οι ξένοι βολεύονται όταν έχουν την εξής εικόνα ενώπιον τους:

ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ να συμπλέουν.

Το ΔΗΚΟ να είναι δεμένο στο άρμα του ΑΚΕΛ, άρα αναξιόπιστο και ανήμπορο να αντιδράσει.

Την ΕΔΕΚ, το Ευρωπαϊκό Κόμμα και τους Οικολόγους να είναι ασυντόνιστοι και σκόρπιοι, όπως και διάφορες άλλες ομάδες και οργανωμένα σύνολα του λαού, που αντιδρούν στις μεθοδεύσεις τους.

Φυσικά το πάθημα του 2004 τους έγινε μάθημα και τώρα είναι πολύ πιο προσεκτικοί και μεθοδικοί.



Πηγή

Mια ρεαλιστική προσέγγιση του Κυπριακού Προβλήματος (1)

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ήταν φυσικό και επόμενο να μη λάβουν εκτενή δημοσιότητα τα συγκλονιστικά στοιχεία που προέκυψαν από τον αποχαρακτηρισμό των απόρρητων εγγράφων του Foreign Office, το περασμένο Νοέμβριο. Μετά την πάροδο 50 ετών, αντί 30 όπως ισχύει με άλλα απόρρητα βρετανικά έγγραφα, αποκαλύπτεται ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ, το 1956, είχε πρoτείνει στον Αμερικανό ομόλογό του David Foy Kohler και στο Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα, τη διχοτόμηση ως την καλύτερη λύση του Κυπριακού, τη περίοδο δηλαδή που η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) έδινε αιματηρές μάχες για τη πολυπόθητη Ένωση με το εθνικό κέντρο.
Στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, στο χωριό Δίκωμο του Πενταδάχτυλου, Διμοιρίες του 361 Τάγματος Πεζικού αντιστάθηκαν επί δύο μέρες απέναντι σε ολόκληρο τουρκικό Σύνταγμα. Σήμερα στο τιμόνι της Κυπριακής Δημοκρατίας βρίσκεται ο ρίψασπης Δημήτρης Χριστόφιας από το Δίκωμο, που το καλοκαίρι του 1974 "έψαχνε να βρει την μονάδα του να καταταγεί αλλά δεν μπορούσε να εντοπίσει που ήταν" και φυσικά είχε ξεχάσει που βρίσκεται το χωριό του. Την ίδια στιγμή ο -αποκαλούμενος αδικαιολογήτως και Εθνάρχης- Κωνσταντίνος Καραμανλής, έχοντας στο πλευρό του τον Ευάγγελο Αβέρωφ, διαπίστωνε ότι "η Κύπρος κείται μακράν".


Πρόσφατη δημοσκόπηση της κυπριακής έκδοσης της εφημερίδας Καθημερινή (σ.σ. διεξήχθη πριν την απόφαση του ΕΔΑΔ που αναγνωρίζει την "επιτροπή αποζημίωσεων" των Κατεχομένων) δείχνει ότι ο βαθμός ικανοποίησης για τους χειρισμούς του προέδρου Χριστόφια στο Κυπριακό βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του. Οι Κύπριοι πολίτες τοποθετούνται με μεγάλη πλειοψηφία κατά της εκ περιτροπής προεδρίας και της παραμονής εποίκων, με το 37% να στηρίζει ως πρόταση επίλυσης τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, το 39% τη διχοτόμηση και το 16% τη μη-λύση της μακροχρόνιας διατήρησης του σημερινού καθεστώτος της de facto διχοτόμησης.


Καθώς το Κυπριακό εισέρχεται στη πλέον κρίσιμη φάση της πορείας του με τη διπλωματική στρατηγική των τελευταίων 35 ετών να έχει φθάσει στα όριά της, Ελλάδίτες και Κύπριοι θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε πως ό,τι χάθηκε με αίμα στα πεδία των μαχών δεν επανακτάται με διαπραγματεύσεις στις αίθουσες των διεθνών οργανισμών.

Ως πότε θα μένουν ατιμώρητα τα εγκλήματα του τουρκικού (παρα)κράτους;

Του Μιχάλη Ιγνατίου από την Ημερησία (09/03/2010)

Την ίδια στιγμή που ο «ευγενής» Ταγίπ Ερντογάν φωτογραφιζόταν με τους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους οι οποίοι τον παρουσίασαν ως ένα φιλειρηνικό και φιλήσυχο ηγέτη, η τουρκική αεροπορία παραβίαζε τον ελληνικό εναέριο χώρο... Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, που προς το παρόν ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς του με τους Τούρκους στρατηγούς χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει τον νικητή του λυσσαλέου αυτού πολέμου, πέτυχε τον σκοπό του, ο οποίος ήταν ένας και μοναδικός: Να παρουσιαστεί από τους εκστασιασμένους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους ως ο καλός ηγέτης, που επιθυμεί ειρήνη...



Βέβαια, η εικόνα που παρουσίασαν για την Τουρκία και τον πρωθυπουργό της είναι ψεύτικη και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει προσωπική ισλαμική ατζέντα, στην οποία η Κύπρος είναι κομμάτι του «Ισλαμικού Εθνους της Τουρκίας».
Ο σημερινός Τούρκος πρωθυπουργός είναι φανατικός -αν και δεν το δείχνει με την βοήθεια στρατευμένων δημοσιοσχεσιτών- και δεν πρόκειται ποτέ να συνθηκολογήσει ούτε με την Ελλάδα, πολύ περισσότερο δε με την Κύπρο. Δεν υπάρχει περίπτωση να υπογράψει καμία συμφωνία εάν δεν εξασφαλίζονται 100% τα κέρδη από την τουρκική εισβολή του 1974.
Δεν θα επιστρέψει ούτε ένα μέτρο εδάφους, εάν δεν ελέγχει το νησί.



Οσοι πιστεύουν πως η Αγκυρα θα αφήσει να βασιλεύσει η ειρήνη στην Κύπρο είναι επικίνδυνα αφελείς.
Ο Ταγίπ Ερντογάν πέρασε απόλυτα τις θέσεις του στους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους αφού όλες οι ερωτήσεις τους κρίνοντας από το αποτέλεσμα ήταν παιδικές. Η επιλογή των εφημερίδων και των δύο τουλάχιστον εκ των τριών δημοσιογράφων έγινε από την κολυμβήθρα του Σχεδίου Ανάν. Ηταν τότε φανατικοί υποστηρικτές του αντιδημοκρατικού Σχεδίου Ανάν και σήμερα φιλαράκια του Αλεξάντερ Ντάουνερ ο οποίος τους «έδωσε» με τη διαρροή των εγγράφων του.


Εάν το σκηνικό της «συνέντευξης» του κ. Ερντογάν στήθηκε από τους συνεργάτες του για να επηρεαστεί η κοινή γνώμη στην Κύπρο και την Ελλάδα, ο στόχος δεν επιτεύχθηκε. Αντίθετα έγινε δεκτή η «συνέντευξη» με οργή και βοήθησε τον λαό να αντιληφθεί ότι οι υποσχέσεις του Τούρκου πρωθυπουργού είναι κάλπικες. Δεν μπορεί να πιστέψει κανείς τα «όμορφα λόγια» του κ. Ερντογάν, ο οποίος στο κάτω κάτω της γραφής θα μπορούσε να επιτύχει την υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν και από τους Ελληνοκύπριους με μία απλή κίνηση: με την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από το νησί και την ταυτόχρονη κατάργηση των εγγυήσεων. Δεν το έπραξε διότι η πολιτική της Τουρκίας, ακόμα και αυτή την στιγμή, προβλέπει παραμονή του κατοχικού στρατού και τουρκικές εγγυήσεις επί όλου του νησιού. Και όμως... Οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι μας βεβαίωσαν πως ο Ερντογάν αποδέχεται την αποχώρηση του κατοχικού στρατού.



Η Τουρκία δεν φημίζεται για την «μπέσα» της ως χώρα. Δεν μας έχει συνηθίσει να υιοθετεί τις συμφωνίες που οι ηγέτες της έχουν υπογράψει. Ενώπιον της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης εκκρεμούν πολλές συμφωνίες τις οποίες δεν επέτρεψαν να υλοποιηθούν οι βουλευτές σε συνεννόηση με τον εκάστοτε πρωθυπουργό και με την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τα ψέματα έχουν τελειώσει για την Κύπρο.


Δυστυχώς, η Τουρκία δεν επιθυμεί και δεν θα επιτρέψει ποτέ την επανένωση του νησιού. Οι σχεδιασμοί της ήταν πάντα εναντίον της συνύπαρξης. Οπότε, ας προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, μου είπε ένας διπλωμάτης, ίσως να μην είναι καθόλου κακή ιδέα η διχοτόμηση... Ενα τρομακτικό σενάριο που δεν αποκλείεται να αποδειχθεί πραγματικότητα...


Πηγή

H Τουρκία καλείται να επιστρέψει την Αμμόχωστο.

Σημαντική έκθεση Ολλανδής εισηγήτριας στο Ευρωκοινοβούλιο.
Να φύγει ο κατοχικός στρατός!

Η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινoβουλίου, αναμένεται να συζητήσει και να εγκρίνει σήμερα, έκθεση της Ολλανδής εισηγήτριας, Ρία Ομεν Ρουίτεν, με την οποία καλείται η Τουρκία να αποσύρει αμέσως τις δυνάμεις της από την Κύπρο και να...συμβάλει με συγκεκριμένο τρόπο στη συνολική διευθέτηση του κυπριακού, με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Στην έκθεση, η οποία υιοθετήθηκε από την επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της ευρωβουλής στις 27 Ιανουαρίου, καλείται επίσης η Τουρκία να υποστηρίξει ενεργά της συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και να κάνει δυνατή την επιστροφή του περιφραγμένου τμήματος της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.

Καλείται ακόμη να εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Τελωνειακής Ενωσης και να μην παρεμποδίζει τις έρευνες για πετρέλαιο για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Διαβάστε περισσότερα: http://greece-salonika.blogspot.com/2010/02/h_10.html#ixzz0fAMNK4fZ

Nα φύγει η Τουρκοκυπριακή σημαία απ΄τον Πενταδάχτυλο

ζήτησε Ελληνοκύπρια Ευρωβουλευτής.

• Προκλητικός για ακόμη μια φορά ο...συνήθης ύποπτος,υπ.Εξωτερικών της Σουηδίας Κ.Μπίλντ στην απάντησή του.

Έντονη απογοήτευση εκφράζει η Ελληνοκύπρια Ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ Αντιγόνη Παπαδοπούλου για την απάντηση που της έστειλε ο Υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ, σε γραπτή της ερώτηση αναφορικά με την απομάκρυνση της τουρκικής σημαίας από τον Πενταδάκτυλο.

Η κ. Παπαδοπούλου έστειλε σήμερα νέα επιστολή προς τον κ. Μπιλντ, εκφράζοντας ''έντονη απογοήτευσή για το..γενικόλογο ύφος της απάντησης'', και σημειώνει ότι ο κ. Μπιλντ δεν απαντά σε συγκεκριμένα ερωτήματα που είχε θέσει.

''Χρησιμοποιείτε ως άλλοθι τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και του ηγέτη της τ/κ κοινότητας Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και, με πρόσχημα τη δήθεν συνεχιζόμενη υποστήριξη της Τουρκίας προς τις προσπάθειες εξεύρεσης μιας συνολικής λύσης, αποφεύγετε να τοποθετηθείτε σε καίρια ερωτήματα.

Ουσιαστικά, αφήνετε για μια ακόμη φορά στο απυρόβλητο την κατοχική Τουρκία και την απενοχοποιείτε πλήρως στο συγκεκριμένο θέμα, όπου και εξακολουθεί να καταστρέφει το τοπίο στον Πενταδάκτυλο με χημικά και κατασπατάληση ενέργειας για τη φωταγώγηση μιας τεραστίων διαστάσεων σημαίας, προκαλώντας συνεχώς τους Ελληνοκύπριους'', αναφέρει η κ. Παπαδοπούλου.
Επισημαίνει ότι η ερώτησή της αφορούσε τα μέτρα που προτίθεται να λάβει για αντιμετώπιση του συγκεκριμένου θέματος.
''Παρακαλώ, αποφύγετε γενικόλογες απαντήσεις, άσχετες με το περιεχόμενο της ερώτησης. Μην ξεχνάτε ότι οι κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου αποτελούν ευρωπαϊκό έδαφος'', καταλήγει η επιστολή της.

Επίσης, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου της, η κ. Παπαδοπούλου ευελπιστεί ότι η Ισπανία, που θα διαδεχθεί τη Σουηδία στην προεδρία της ΕΕ, θα λάβει δραστικά μέτρα για άμεση αντιμετώπιση των θεμάτων ζωτικής σημασίας που απασχολούν κράτη μέλη της ΕΕ

Πηγή

Yπόνοιες για ξένο δάκτυλο. Στο σκοτάδι οι έρευνες της πρωτοφανούς βεβήλωσης του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου

Λευκωσία: Δύο είναι τα σενάρια που αυτή τη στιγμή διερευνά με πάσα σοβαρότητα η Αστυνομία σε σχέση με την πρωτοφανή ιεροσυλία στον τάφο του τέως Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου. Οι έρευνες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και σε συνεχεία συσκέψεις έγινε εξέταση όλων των στοιχείων και ενδείξεων που υπήρχαν.

Το πρώτο σενάριο που εξετάζουν οι Αρχές αφορά τη διασύνδεση ορισμένων στοιχείων αλλά και προσώπων με εθνικιστική οργάνωση. Διερευνήθηκε η πιθανότητα να ήρθαν κάποιοι πυρήνες της εν λόγω οργάνωσης από το εξωτερικό και να υποκίνησαν την κλοπή της σορού, με απώτερο στόχο τη δημιουργία αναταραχής. Το σενάριο αυτό ενδυνάμωσε πληροφορία ότι θεάθηκε να διέρχεται έξω από το κοιμητήριο από το οποίο έγινε η κλοπή, ένα στρατιωτικό όχημα (πιθανόν ασθενοφόρο).

Από τις έρευνες προέκυψαν αναφορές για έναν Ελλαδίτη χαμηλόβαθμο στρατιωτικό, ο οποίος κλήθηκε για κατάθεση, όπως και άλλοι δυο στρατιωτικοί που συνδέονται μαζί του. Ωστόσο, από τις ερωτήσεις των αστυνομικών, οι τρεις προέβαλαν ατράνταχτο άλλοθι και φαίνεται να μην έχουν σχέση με την κλοπή των λειψάνων του τέως Προέδρου.

Το δεύτερο σενάριο που τέθηκε στο τραπέζι απογευματινής σύσκεψης στο Αρχηγείο Αστυνομίας, υπό την παρουσία του υπουργού Δικαιοσύνης, σχετίζεται με τη δράση κυκλώματος που δραστηριοποιείται στην Ευρώπη και αποτελείται από Ρουμάνους. Πρόσφατα είχαν προβεί σε εκταφή Αυστριακού και ζήτησαν λύτρα από τη σύζυγό του. Οι Αρχές αποτάθηκαν στην πρέσβειρα της Ρουμανίας για παροχή στοιχείων σε σχέση με την υπόθεση αυτή.

Τελέσθηκε το μνημόσυνο

Τελέσθηκε εξάλλου σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην Κάτω Δευτερά, το πρώτο ετήσιο μνημόσυνο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου.

Σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου, αλλά και πλήθος κόσμου, τίμησε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ύστερα από τον παγκόσμιο αποτροπιασμό που προκάλεσε το άκουσμα της είδησης της ιεροσυλίας στον τάφο του.

Του μνημόσυνου προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, ενώ επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο δρ. Κύπρος Νικολαΐδης.

Το τρισάγιο στο Κοιμητήριο της Κάτω Δευτεράς πραγματοποιήθηκε κανονικά, στην απουσία της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/12/y.html#ixzz0ZVRlREi0

Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού.

Η ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΜΟΝΟ
ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Η Δ Ι Α Λ Ε Ξ Η του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία ΦΟΙΒΟΥ ΚΛΟΚΚΑΡΗ, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».

Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.

Μετά από αίτημα πολλών ακροατών του Ράδιο Πρώτο, το κείμενο της διάλεξης Κλόκκαρη αναρτάται και στην Ιστοσελίδα της «Σημερινής» :

------------------------------------------------

«Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»

Φοίβου Κλόκκαρη
Αντιστρατήγου ε.α.

Πηγή

Στην Τουρκία όλη η ευθύνη των εκτελέσεων

Τα διάτρητα κρανία καταμαρτυρούν τις εκτελέσεις

Συγκλονίζει η θέα των λειψάνων στο ανθρωπολογικό εργαστήριο. Σήμα κατατεθέν των Τούρκων οι εκτελέσεις με χαριστική βολή στο κρανίο.

ΑΤΤΙΛΑΣ
Εφάρμοζε εθνικό ξεκαθάρισμα

Συγκλονίζει την ψυχή κάθε Ελληνοκύπριου πατριώτη η φοβερή αποκάλυψη τής εν ψυχρώ δολοφονίας των πέντε αιχμαλώτων στα υψώματα του Τζιάους. Οι Αντωνάκης Κορέλλης, Πανίκος Νικολάου, Χριστόφορος Σκορδής, Ιωάννης Παπαγιάννης και Φίλιππος Χατζηκυριάκου εκτελέστηκαν με χαριστική βολή στο κρανίο από τους εισβολείς και τους Τουρκοκυπρίους μουτζαχίτ.
Τα παιδιά της Κύπρου έπεσαν στις ερπύστριες των τανκς του Αττίλα και στους φανατικούς Τουρκοκυπρίους μουτζαχίτ που ήθελαν να ξηλώσουν καθετί ελληνικό από την κατεχόμενη γη μας. Τα παιδιά της Κύπρου έδωσαν και την τελευταία σφαίρα πριν πέσουν αιχμάλωτοι στις σιδερόφρακτες ορδές του Αττίλα, που προέλαυναν προς την Αμμόχωστο, μετά που η γραμμή της Μιας Μηλιάς έσπασε.
Είναι γνωστό ότι τα τάγματα της Εθνοφρουράς διατάχθηκαν να καταλάβουν τους θύλακους για να μπορεί να οργανωθεί παλλαϊκή άμυνα εναντίον των εισβολέων χωρίς φόβο από τα μετόπισθεν. Στις μάχες που ακολούθησαν δύο περιοχές αντιστάθηκαν λυσσαλέα. Η περιοχή Τζιάους και η περιοχή Κοκκίνων. Ήταν οι δύο κύριες σφηκοφωλιές της ΤΜΤ που γνώριζε και υπηρετούσε τα διχοτομικά σχέδια της Τουρκίας σε βάρος της πατρίδας μας. Η μάχη του Τζιάους υπήρξε σκληρή και ανελέητη. Υπήρχαν απώλειες και από τις δύο πλευρές και οι Τουρκοκύπριοι κατάφεραν να κρατήσουν μέρος του θυλάκου.

Σε αυτό το κλίμα, με το ολοκαύτωμα να είχε προηγηθεί στη Λάπηθο - Καραβά, στην ίδια την Κερύνεια με τις ομαδικές εκτελέσεις στρατιωτών και αμάχων, στο πέρασμα του Μπέλαπαϊς και αλλού ήταν φυσικό να αναμένεται λυσσαλέα τουρκική αντίδραση και βαρβαρότητες κατά την προέλαση.

Η αλήθεια του Κονούκσεβερ

Ο Τούρκος ανταποκριτής Ερκίν Κονούκσεβερ λέγει εν πολλοίς την αλήθεια. Ο τουρκικός στρατός συνέλαβε τους αιχμαλώτους και τους παρέδωσε σε Τουρκοκυπρίους της ΤΜΤ για εκτέλεση.
Η επιμονή του πολεμικού ανταποκριτή τις τελευταίες μέρες ότι φωτογράφισε και την ταφή μπορεί να έχει στοιχεία αλήθειας. Το πρόχειρο θάψιμο στην περιοχή έγινε επιτόπου για να ακολουθήσει σε κατοπινό στάδιο η απόρριψη στο πηγάδι που ήταν βαθύτερο και πιο ασφαλές για απόκρυψη στοιχείων. Ποιος έδειξε το πηγάδι στις Αρχές διερεύνησης; Η έρευνα έγινε βάσει της μαρτυρίας του Κονούκσεβερ και βάσει άλλων μαρτυριών από το Τζιάος και την Επηχώ. Η γυναίκα του Κορέλλη αναγνώρισε σε μία από τις δώδεκα φωτογραφίες να συνοδεύει όρθιος τον άντρα της ένας συντοπίτης τους Τουρκοκύπριος. Ήταν δηλαδή σίγουρα εκεί Τουρκοκύπριοι συνοδοί του τουρκικού στρατού όταν προέλαυνε και ξεκαθάριζε τις περιοχές από τους Ελληνοκύπριους πατριώτες.

Η αποκάλυψη των Τ/κ της Βασίλειας

Τουρκοκύπριοι της Βασίλειας, από τις λίγες οικογένειες του χωριού, μας αποκάλυψαν τη μακάβρια και χυδαία μέθοδο που χρησιμοποίησαν οι Αττίλες για εκτελέσεις άμαχων αντρών. Όποιον συναντούσαν στην περιοχή της Κερύνειας τον καλούσαν να κατεβάσει το παντελόνι και αν είχε περιτομή του χαρίζονταν αν όχι εκτελείτο επιτόπου.

Τέλειο εθνικό ξεκαθάρισμα του ελληνικού χριστιανικού πληθυσμού και προσπάθεια από τότε για τη δημιουργία τουρκικού κράτους στα σπλάχνα της Κύπρου. Οι άντρες του 256 τ.π που έπεσαν προδομένοι στα χέρια του Αττίλα εκτελέστηκαν, μας αποκαλύπτουν οι ίδιες πηγές Τουρκοκυπρίων. Όσους επιβίωσαν της αιματηρής μάχης τους κράτησαν όλη νύκτα δεμένους στα δέντρα και το πρωί τους εκτέλεσαν με χαριστική βολή. Ήταν, λένε οι πηγές, οι εκτελεσμένοι γύρω στα 20 άτομα. Κακοποιημένοι, φοβισμένοι και φρικτά μόνοι στα χέρια βαρβάρων. Ακόμη και Τουρκοκύπριοι τους λυπήθηκαν και απόλειψαν το «μυστικό». Ο στρατός μας κρατούσε με δυσκολία την κορυφή Κόρνος του Πενταδακτύλου και διευκόλυνε τα τμήματα να απεγκλωβιστούν. Εκεί το πυροβολικό μας έδωσε την απέλπιδα μάχη, με τα παλικάρια του να πέφτουν το ένα μετά το άλλο επί των πυροβόλων τους. Εκεί η ηρωική 181 ΜΠΠ έγραψε κυπριακή ιστορία.

Προκλήθηκαν οι εκτελέσεις;

Το βασανιστικό ερώτημα είναι κατά πόσο οι εκτελέσεις προκλήθηκαν από ελληνικά λάθη. Στους νεότερους κάποιοι επιλέγουν να στέλνουν συγκεχυμένα μηνύματα για να παρουσιαστεί η δική μας προσέγγιση στο θέμα ως εθνικιστική και μονόπλευρη.
Στις μάχες της Λεύκας, Καζιβερών, Ελιάς η Εθνοφρουρά είχε απώλειες. Οι Τουρκοκύπριοι και οι Γιουρούκηδες των περιοχών αυτών αντέταξαν σημαντική αντίσταση γιατί άκουγαν και έβλεπαν τον τουρκικό στρατό εισβολής να διευρύνει το προγεφύρωμά του και να αγγίζει τις περιοχές τους. Μετά από μάχη εκ του συστάδην, ο ηρωικός 3ος λόχος του 256 τ.π. ανέβηκε εφαρμόζοντας πυρ και κίνηση στον Αθίσαλλο και πλεύρισε τα 30 τουρκικά πυροβόλα. Εκεί οι απώλειες ήταν φοβερές.

Με τη βοήθεια πυροβολικού ο θύλακος έπεσε παρά την κάλυψε που έτυχε από την τουρκική αεροπορία. Η συμπεριφορά των Ελληνοκυπρίων στρατιωτών έναντι όλων των αιχμαλώτων ήταν άψογη. Ουδείς εκτελέστηκε και καμία Τουρκοκύπρια δεν εξευτελίστηκε και μειώθηκε όπως έκανε ο τουρκικός στρατός και οι Τουρκοκύπριοι μουτζαχίτ αλλού. Το ίδιο και στο Περιστερωνάρι, στα Καζιβερά και την Ελιά.

Στην Ελιά, μάλιστα, όπου το τάγμα έχασε πέντε από τους καλύτερους στρατιώτες του που πυροβολήθηκαν πισώπλαστα, δόλια από Τούρκους μαχητές που εκδήλωσαν πρόθεση να παραδοθούν δεν υπήρξε αντεκδίκηση. Οι Τουρκοκύπριοι μαχητές παραδόθηκαν μεσούσης της μάχης σε ειρηνευτές που τους μετέφεραν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λεμεσό.

Έτσι οι εκτελέσεις των Τούρκων δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ως προκληθήσες. Η Τουρκία εκτελούσε την Κύπρο στο κάθε της βήμα προελαύνοντας στη γη μας. Οι εκτελέσεις που έγιναν από την ελληνική πλευρά ήταν πράξεις ατάκτων και μη ενταγμένων στα επίσημα σώματα,ενώ οι εκτελέσεις του τυρκικού στρατού ενέπιπταν στο σχέδιο εθνικού ξεκαθαρίσματος.

Τι δείχνει το ανθρωπολογικό εργαστήρι

Το 80% των ταυτοποιημένων λειψάνων φέρει σημάδια εκτέλεσης,αποκαλύπτουν οι άνθρωποι που είναι σε θέση να γνωρίζουν καλά τη δουλειά που γίνεται. Το πιο χαρακτηριστικό είναι ο πυροβολισμός στο κρανίο που φαίνεται διάτρητο από τη χαριστική βολή.

Στο μεταξύ,αυξάνονται καθημερινά οι ταυτοποιήσεις λειψάνων από το ανθρωπολογικό εργαστήριο. Με μεγάλη επιμέλεια με διπλούς και τριπλούς ελέγχους στήνεται κομμάτι - κομμάτι η αλήθεια της κυπριακής τραγωδίας.

Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 107 λείψανα αγνοουμένων.

Η δουλειά που απομένει είναι τεράστια. Στα κατεχόμενα αυτή τη στιγμή γίνονται εκταφές σε τέσσερις περιοχές και σημαντικά ευρήματα έρχονται στο φως. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οι προσπάθειες δεν στέφονται με επιτυχία, αλλά υπάρχει διάθεση να ριχτεί φως και να βγει στην επιφάνεια η αλήθεια.

Οι όροι εντολής της ΔΕΑ είναι περιοριστικοί. Αναζητούνται τα λείψανα των χαμένων και όχι ο τρόπος και οι συνθήκες θανάτου. Η βαρβαρότητα του εισβολέα συγκαλύπτεται κάτω από την επιστημονικότητα της έρευνας, όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ακόμη και οι ερευνητές δάκρυσαν στο θέαμα. Τα παιδιά της Κύπρου εκτελεσμένα από τον εισβολέα, πεταγμένα σαν σακιά από αλεύρι σε πηγάδια και ομαδικούς τάφους.

Αυτό που ζητούν πρώτιστα οι συγγενείς, δηλώνει στη «Σ» ο πρόεδρος της Επιτροπής Νίκος Θεοδοσίου, είναι η πλήρης διερεύνηση της τύχης των αγαπημένων τους προσώπων. Να ριχθεί φως στις συνθήκες θανάτου των αγνοουμένων που οι σοροί τους ταυτοποιούνται και παραδίνονται προς ταφή στους οικείους τους. Όσο μακάβρια κι αν είναι η σκηνή αυτό που ζητούν οι συγγενείς είναι να μάθουν την πλήρη αλήθεια για το πώς θυσιάστηκε το παιδί τους και ο δικός τους άνθρωπος στα χέρια των Τούρκων ή στο πεδίο της μάχης.

Μόνο στην κοιλάδα του θανάτου κοντά στο Μπέλαπαϊς 131 σοροί στρατιωτών μας αναμένουν ταυτοποίηση. Γιατί αργούν κάποιοι, γιατί καθυστερεί η διερεύνηση; Για να δώσουμε μήπως κι εμείς εκτελεσθέντες στους Τούρκους και να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις; Τα παιδιά της Κύπρου έγιναν βορά των ορνέων στις παρυφές του Πενταδάκτυλου και κάποιοι έλεγαν ψέματα στους συγγενείς ότι θα γυρίσουν. Κάτι γνώριζαν μερικοί που τους έκαναν κρυφά μνημόσυνο για να αναπαυθεί η ψυχή τους.

Καλόγρια σε γυναικείο μοναστήρι είπε στη Χρυστάλλα Κορέλλη πριν από 8 χρόνια: «Καλό του κάνεις, κακό δεν του κάνεις αν του κάνεις μνημόσυνο και βρίσκεται στη ζωή και κακό δεν του κάνεις». Ήθελε έτσι με σοφό τρόπο να τη βοηθήσει να υπερβεί τους ενδοιασμούς της και να κάνει το σωστό.

Τάσος Ισαάκ - Σολωμός Σολωμού...Απλά δυο ήρωες

Τάσος Ισαάκ - Σολωμός Σολωμού

Στις αρχές του 1996 η Κ.Ο.Μ (Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών) ανακοίνωσε την απόφασή της να οργανώσει τον Αύγουστο του 1996 μία μεγαλειώδη αντικατοχική πορεία από το Βερολίνο στην, κατεχόμενη, Κερύνεια με σύνθημα "Απελευθέρωση η μόνη λύση".

Η πορεία ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου από την Πύλη του Βραδεμβούργου στο Βερολίνο, ακολουθώντας μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Ευρώπης. Στην πορεία πήραν μέρος και ξένοι μοτοσυκλετιστές.

Στην Κύπρο οι μοτοσυκλετιστές έφτασαν στις 10 Αυγούστου στη Λεμεσό από την Ελλάδα με πλοίο. Στις 11 Αυγούστου 7.000 μοτοσυκλετιστές θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Κερύνεια. Οι Τούρκοι απειλούσαν ότι θα άνοιγαν πυρ και αυτό ανησυχούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας..Οι μοτοσυκλετιστές ήταν αποφασισμένοι και δήλωναν ότι δεν είχαν πρόθεση να συγκρουστούν ούτε με την αστυνομία, αλλά ούτε και με τα Ηνωμένα Έθνη και ότι η πορεία τους θα ήταν ειρηνική.

H μέρα έφτασε και εκατοντάδες μοτοσυκλετιστές άρχισαν από το πρωί να συρρέουν στο Λευκόθεο Αθλητικό Κέντρο. Παρόντες ήταν και 200 Ευρωπαίοι μοτοσυκλετιστές.

Ωστόσο μετά από συνάντηση του προέδρου και του συμβουλίου της Κ.Ο.Μ με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.Γλαύκο Κληρίδη αποφασίστηκε κάτω από έντονο παρασκήνιο να ματαιωθεί η αντικατοχική πορεία! Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Κ.Ο.Π, Γιώργος Χατζηκώστας, σύμφωνα με ότι του είχε αναφέρει ο Γλ.Κληρίδης, η Κύπρος ετίθετο σε κίνδυνο με προέλαση των Τούρκων.

Η κατάσταση είχε ξεφύγει από τα οργανωμένα πλαίσια..Οι μοτοσυκλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Στη Δερύνεια άρχισαν οι συγκρούσεις. Μοτοσυκλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους πάνοπλους Τούρκους και τους Γκρίζους Λύκους. Ο πετροπόλεμος δεν άργησε να αρχίσει..

Τάσος Ισαάκ

Ο Τάσος Ισαάκ στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο Ελληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Τούρκοι, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι λυσσασμένοι Τούρκοι και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες και ρόπαλα, ενώ μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι.

Μετά από λίγο ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφηνε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα μακριά από την αγαπημένη του Αμμόχωστο..

Καθοδηγητής της άνανδρης δολοφονίας του ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Μεχμέτ Αρσλάν.

Το άψυχο κορμί του Ισαάκ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παραλιμνίου. Η κηδεία του ορίστηκε να γίνει μετά από τρεις μέρες..

Ο Τάσος Ισαάκ άφησε πίσω του σύζυγο, γονείς και αδελφές. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και στις 17 Σεπτεμβρίου 1996 έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι που πήρε το όνομα του, Αναστασία.

Σολωμός Σολωμού

Τη μέρα της κηδείας του Τ.Ισαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, μέρα κατάληψης της Αμμοχώστου, ξεκινούσε για την αθανασία ένας άλλος ήρωας. Είχε ορκιστεί για εκδίκηση και τίποτα δεν τον σταματούσε.

Ομάδες από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της θυσίας του Τ.Ισαάκ.

Ξαφνικά ξεπετάχθηκε από μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολομού και ξεφεύγοντας από τους Κυανόκρανους πέρασε στη νεκρή ζώνη και προπάθησε ν΄ ανέβει σε έναν ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν.

Με περίσσια παληκαριά και ενώ οι φίλοι του φώναζαν με απελπισία ";που πας ρε μαλάκα θα σε σκοτώσουν";, αυτός με το τσιγάρο να κρέμεται στο στόμα του έτρεξε λίγα μέτρα, και ξεκίνησε να ανεβαίνει τον ιστό όπου βρισκόταν η τούρκικη σημαία. Δύο μέτρα από το κυπριακό χώμα, ενώ ο Σολωμός ήταν στο κοντάρι του ιστού, ακούστηκε ο πρώτος πυροβολισμός, τον πέτυχε στον λαιμό, πριν προλάβει και πέσει στο χώμα τον πετυχαίνει ακόμα μία σφαίρα στο πρόσωπο και ενώ ήταν στο χώμα ακόμα μία στο στομάχι. Έτσι απλά δίχως κάποιος να προσπαθήσει να τον σταματήσει, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Ο ίδιος είναι σίγουρο ότι ήξερε το τι θα γίνει. Δεν φάνηκε να τον ενδιαφέρει. Ήθελε να υποσταλλεί η σημαία. Χρόνια περίμενε τις διπλωματικές οδούς και συζητήσεις, κουράστηκε. Δεν ήθελε να τον κοροϊδεύουν όπως κάνανε τόσα χρόνια από το 74 και μετά. Η δολοφονία του έγινε θέμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Άλλωστε μεταδιδόταν το γεγονός σε ζωντανή μετάδοση την ώρα που ο Σολωμός το έσκασε από την προσοχή των κυανόκρανων.

Μόλις έπεσε νεκρός ο Σολωμού οι Τούρκοι άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Oι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. H σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή μετά από αρκετή ώρα λόγω των πυροβολισμών. Επίσης αρκετά ακόμα άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Tούρκων στο χώρο του επεισοδίου.

Ο ήρωας Σολωμός Σολωμού ήταν 26 χρονών από το Παραλίμνι.

Ένας από τους δολοφόνου του Σ.Σολωμού είναι ο Κενάν Ακίν, έποικος, πρώην αξιωματικός του τούρκικου στρατού και πράκτορας της ΜΙΤ ( τουρκική μυστική υπηρεσία).

Το κοριτσάκι του Τ.Ισαάκ βάπτισε η Ελληνική Κυβέρνηση ως ένδειξη αναγνώρισης της θυσίας του μεγάλου αυτού ήρωα. Δύο μήνες μετά η αστυνομία εξέδωσε εντάλματα σύληψης των δολοφώνων του Σ.Σολωμού και Τ.Ισαάκ. Επίσης ζητήθηκε βοήθεια από την Interpol.

Στις 24 Ιουνίου 2008 το ευρωπαϊκό δικαστήριο βρήκε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του άρθρου 2 της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί δεν έγινε καμία έρευνα για να βρεθούν οι υπαίτιοι για τον θάνατο του. Επίσης εκδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Σολωμού.

13 χρόνια πέρασαν από εκείνη τη μαύρη μέρα του Αυγούστου του '96. 13 ολόκληρα χρόνια από τότε που η παγκόσμια κοινή γνώμη έμενε εμβρόντητη από το μέγεθος της τουρκικής κτηνωδίας. Κανείς μας δεν ξέχασε το σύγχρονο ήρωα Σολωμό Σολωμού, αυτό το παλικάρι, τον αδελφό μας απ' την Κύπρο που μαυροντυμένος λίγο μετά την κηδεία του ξαδέλφου του Τάσου Ισαάκ, περνούσε το οδόφραγμα της Δερύνειας.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ξέφυγε από τους δικούς του που προσπαθούσαν μάταια να τον συγκρατήσουν. Ούτε οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ στάθηκαν ικανοί να συγκρατήσουν έναν Έλληνα οργισμένο και αποφασισμένο για εκδίκηση. Έναν άνθρωπο που το βλέμμα του είχε γίνει θολό από το μίσος και το τσιγάρο που έκαιγε στο στόμα του ήταν ικανό να κάψει όλη τη γη. Ο άτιμος ιστός με τη σημαία των μογγόλων έστεκε εμπρός του. Ήταν τόσο κοντά. Πιο κοντά από ποτέ. Πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλο από τα εκατομμύρια των Ελλήνων που χρόνια ονειρεύονταν το γκρέμισμά του. Εκείνος τον αγκάλιασε κι άρχισε να σκαρφαλώνει πάνω του. Πάντα με το τσιγάρο να σιγοκαίει.

Το γελοίο κόκκινο πανί τους περίμενε το κατέβασμά του. Και ξαφνικά ήρθε το τέλος. Ένα τέλος ένδοξο. Μια αυλαία ηρωική σε ένα θέατρο παραλόγου. Αυλαία κατεβασμένη από σφαίρα. Λυτρωτική. Από αυτές που γράφουν ιστορία και μετατρέπουν τους απλούς ανθρώπους από κοινούς θνητούς σε αθάνατους ήρωες της φυλής μας. Καλύτερα να φύγεις από σφαίρα παρά από καρκίνο.

13 χρόνια πέρασαν και κανείς μας δεν ξέχασε εκείνες τις εικόνες που χαράχτηκαν στη μνήμη μας για πάντα. Ήμασταν νέοι και θυμόμαστε σα χτες μικρά παιδάκια να συζητάνε μεταξύ τους και να λένε "Μακάρι να ήμουνα εκεί και να κρατούσα ένα πολυβόλο..". Θυμόμαστε τους τοίχους των σχολείων και τους δρόμους της Λάρισας γεμάτους από συνθήματα κατά του Ντεκτάζ. Όχι κανείς μας δε σε ξέχασε Σταυραετέ της Δερύνειας. Κανείς. Αυτό που ξεθώριασε στο πέρασμα του χρόνου είναι η οργή του κόσμου που έβραζε, τόσο για το δικό σου το χαμό, όσο και για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ.

Εκείνο όμως που ξεχάστηκε εντελώς ήταν η υπόσχεση της τότε ελληνικής κυβερνήσεως. Μια υπόσχεση περί καταδίκης στα ευρωπαϊκά δικαστήρια του δολοφόνου σου. Εκείνου του δίποδου κτήνους που όπως αργότερα μάθαμε τύχαινε να είναι ψευδουπουργός του μορφώματος του Ντεκτάζ.

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος δεν ξεχνά ποτέ. Δίνουμε την υπόσχεση πως την ώρα του Μεγάλου Ξεσηκωμού, οι λαϊκές εθνικιστικές δυνάμεις, θα φροντίσουν να τον φέρουν στην Ελλάδα δεμένο πισθάγκωνα. Εκεί μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου και παρουσία χιλιάδων Ελλήνων θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Η Νέμεσις θα επέλθει. Το τσιγάρο σου που ακόμη σιγοκαίει θα σβήσει στην κόγχη του ματιού του. Έτσι όπως θα είναι φοβισμένος και με το ένα του μάτι να μας κοιτά, θα αποκεφαλιστεί με σπαθί από το πολεμικό μουσείο. Όποιος φεύγει φοβισμένος χίλιες φορές πεθαίνει. Κι εσύ Σολωμέ σίγουρα φοβισμένος δεν έφυγες ποτέ.

ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ

Μετά τιμής για το Δ.Σ
Ο Πρόεδρος Χάμος Αστέριος
Ο Γραμματέας Τσιλοπάνος Πάρις

Πηγές

Κόκκινος ουρανός

Ελέυθερη ώρα