Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΞΕΒΡΑΚΩΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ…

Αυτό που φταίει, είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε… Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η θεσμοθετημένη της δομή που είναι καταδικασμένη να τροφοδοτεί την αυτοκαταστροφή της… Είναι το «χάρτινο» όνειρο που έστησαν για να πλανέψουν τις κοινωνίες των υποτιθέμενων ίσων ευκαιριών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι η σαπίλα που με ότι και να την μπολιάσεις, έχει τη δύναμη να σαπίζει μαζί μ αυτήν και το μπόλι.

Είναι το σύστημα που δε θεραπεύεται. Ή θα ανατραπεί ή θα συμπαρασύρει στο διάβα του τα πάντα.

Υπάρχει κανείς που να μπορεί στ αλήθεια να ισχυριστεί, ότι και για την Ισπανία ευθύνεται η κακοδαιμονία που επιχειρούν να χρεώσουν στον τόπο μας και στο λαό μας???

Υπάρχει κανείς που να μπορεί να ισχυριστεί, ότι οι «προτασούλες» που διατυπώνει και τις εμφανίζει ως την πεμπτουσία της επαναδιαπραγματευτικής του επανάστασης, υπερβαίνουν το προ πολλού κεκτημένο της Ισπανικής οικονομίας και κοινωνίας???

Υπάρχει κανείς που να μπορεί να ισχυριστεί ότι στην Ισπανία εξέλειπε η παραγωγική βάση που δεκαετίες τώρα στη χώρα μας έχει αποδεκατιστεί???

Υπάρχει κανείς που να μπορεί να ισχυριστεί πως παρά τους μπαρμπέρηδες και τα κουρέματα των πάντων, το δημόσιο χρέος της Ισπανίας δεν είναι κατά πολύ χαμηλότερο από το Ελληνικό ακόμη και μετά από το απόλυτο κούρεμα???

Τι φταίει λοιπόν που η Ισπανία αναγορεύεται σε πυριτιδαποθήκη του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος???...

Σε πόσο καλύτερη «τεχνικά» θέση από τη σημερινή Ισπανία, θα φέρουν τη χώρα μας η ανελέητη λιτότητα και το ανεξέλεγκτο πλιάτσικο στη ζωή και στην κοινωνία ολόκληρη???

Ας μην κοροϊδευόμαστε… Απέναντί μας, δεν έχουμε μερικά «τεχνικά» προβλήματα οικονομίας και ανάπτυξης που αρκεί να διευθετηθούν για ν ανασάνει η χώρα και ο λαός της.

Απέναντί μας έχουμε τρία πράγματα που συνθέτουν μια εφιαλτική πραγματικότητα, την οποία με κάθε τρόπο οφείλουμε να μην προσπεράσουμε αβασάνιστα.

Το πρώτο, είναι ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα που όσο πνίγεται στα αδιέξοδά του, αυτό το καθιστά πολλαπλά επικίνδυνο και δολοφονικό. Η ίδια του η τερατογενής εξαλλαγή, διαλύει και το τελευταίο ίχνος αυταπάτης στους αφελείς θιασώτες του ( που δεν έχουν τίποτε κοινό με τις συμμορίες και τους πρωταγωνιστές του). Αυτός είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε…

Το δεύτερο, είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, που όσο και αν επιχειρείται από τα πολιτικά ανδρείκελα να εμφανιστεί ως ο επίγειος παράδεισος, στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια κόλαση επί της γης. Ένα πειραματικό κολαστήριο στην περιδίνηση των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών των ισχυρών γεωπολιτικών και οικονομικών συμμοριών, που δε διστάζουν να κανιβαλίσουν ακόμη και απέναντι στον ίδιο τον εαυτό τους. Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή ένωση ηλίθιε…

Το τρίτο, είναι το πολιτικό σύστημα της απάτης. ένα πολιτικό σύστημα που κάποιες από τις συνιστώσες του, προσκύνησαν και εγγράφως τα κελεύσματα του σουλτανάτου, και κάποιες άλλες έχουν προσκυνήσει διαχρονικά, τις χάρτινες αξίες, τα χάρτινα οράματα και τα χάρτινα ιδανικά, ενός οικοδομήματος υπό κατάρρευση, που μόνο πόνο και δυστυχία έχει πλέον να προσφέρει στους λαούς του. Τα ψίχουλα τελείωσαν. κι αυτοί που διεκδικούν την ψήφο σου ηλίθιε, απλά σου κρύβουν αυτή την αλήθεια.

Να τι σου λένε… Να πως σε εξαπατούν…

«Το δικό μας πρόγραμμα είναι πρόγραμμα εξόδου από την κρίση», λέει ο ΣΥΡΙΖΑ δια στόματος Τσίπρα.

Πως θα βγεις κι από πια κρίση θα δραπετεύσεις ρε Καραμήτρο, από τη στιγμή που αυτοεγκλωβίζεσαι και ερωτοτροπείς με τα περιβάλλοντα που τη γενούν και την αναπαράγουν???

Ποιος σου είπε βρε άθλιε Καραμήτρο, ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα κάποιων μέτρων που δεν πάρθηκαν, και κάποιων αλλαγών που απλά καθυστέρησαν να δρομολογηθούν, σε ένα περιβάλλον που καθημερινά πυροβολεί αδίστακτα τον εαυτό του και τις κοινωνίες του???

Ποιός σου είπε βρε Καραμήτρο, ότι θα βγεις από την κρίση χαϊδεύοντας τις συμμορίες και τους θεσμούς που καθορίζουν τους όρους της και τις ανεξέλεγκτες μορφές τις εκδήλωσής της???

Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να παίζεις με την ελπίδα αυτού του λαού βρε απατεώνα του κερατά???

Θα επαναδιαπραγματευτούν ισχυρίζονται οι γαλαζοπράσινοι πολιτικοί τενεκέδες, που έχουν εκχωρήσει και το τελευταίο ίχνος της πολιτικής τους αξιοπρέπειας. Αλλά δεν τολμούν να πουν σε κανέναν τι ακριβώς πρόκειται να επαναδιαπραγματευτούν, εκτός από την τύχη αυτού του λαού που δε δίστασαν να παίξουν στα ζάρια.

Διότι τίποτε άλλο δεν μπορούν να επαναδιαπραγματευτούν.

Τα κορυφαία παιχνίδια οι συμμορίες των ισχυρών τα παίζουν κάτω από το τραπέζι.

Τη λύση στα αδιέξοδα δε τη διαθέτουν ούτε οι ίδιοι.

Αυτοσχεδιάζουν δολοφονώντας και υποθηκεύοντας τους λαούς.

Η Ισπανία φωνάζει… Η Ισπανία τους ξεβράκωσε… Ακολουθεί η Ιταλία… η Γαλλία… και η Γερμανία ή ίδια σ αυτό το ανελέητο γαϊτανάκι.

Δες τη γύμνια τους και μην εξαπατηθείς. Με τις επιλογές τους δε σε οδηγούν στο ξέφωτο… Σε κατεβάζουν ακόμη βαθύτερα στο μπουντρούμι.

Εκεί τους κανόνες τους καθορίζουν τα μεγάλα αφεντικά, και το τίμημα της εξαπάτησής σου, θα είναι η νομή της εξουσίας για όσους σε εξαπάτησαν.

Η ώρα της μεγάλης μάχης θα έρθει σύντομα. Από αυτή τη μάχη ή εσύ θα βγεις νικητής ή το σύστημα που σε καταδυναστεύει. Σ αυτή τη μάχη, το φορτίο με τις αυταπάτες θα σε καθηλώσει αμήχανο. Αυτό που χρειάζεσαι είναι αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα μέχρι την τελική σου νίκη.

ΠΗΓΗ

Έλεος! Προσπαθούν να εξαλείψουν την άρνηση της πολυφυλετικότητας στα μωρά

 Οι Νεο Τξίτες έχουν ξεφύγει , βάζουν στο στόχαστρο και ακόμη και τα μωρά, γιατί ξέρουν έτσι ότι θα καταφέρουν με τη συγκατάθεσή μας να πετύχουν τον έλεγχο της προσωπικότητας από τότε που γεννιόμαστε.

Τα λευκά βρέφη ηλικίας μόλις εννέα μηνών δείχνουν σημάδια φυλετικής προκατάληψης, σύμφωνα με μια μελέτη στην αναγνώριση του προσώπου.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Amherst διαπίστωσαν ότι από τη νεαρή ηλικία τα μωρά έκαναν ήδη διακρίσεις σε βάρος αυτών που ήταν από διαφορετικές φυλές στην ικανότητά τους να αναγνωρίζουν πρόσωπα και συναισθηματικές εκφράσεις.

Ανέλυσαν 48 Καυκάσια μωρά με μικρή έως καθόλου εμπειρία Αφρο-Αμερικανών ή μαύρων ατόμων.

Τα διαχώρισαν σε μια ομάδα που ήταν μωρά ηλικίας πέντε μηνών και σε μια άλλη που ήταν μωρά ηλικίας εννέα μηνών, και παρακολουθούσαν τη διαφοροποίηση μεταξύ προσώπων ατόμων της ίδιας τους της φυλής και στη συνέχεια εκείνων που ανήκαν σε μια άλλη, άγνωστη, φυλή.

Τα μωρά από την ομάδα των πέντε μηνών ήταν πολύ πιο έμπειρα στη διάκριση προσώπων από διαφορετικές φυλές, ενώ εκείνα των εννέα μηνών ήταν σε θέση να ξεχωρίσουν δύο πρόσωπα της δικής τους φυλής με μεγαλύτερη ευκολία.

Σε ένα δεύτερο πείραμα ανιχνεύθηκε η δραστηριότητα του εγκεφάλου των μωρών με τη χρήση αισθητήρων.

Τους έδειξαν εικόνες προσώπων Καυκάσιας ή Αφρο-Αμερικανικής φυλής εκφράζοντας συναισθήματα που είτε ταιριάζαν είτε δεν ταίριαζαν με ήχους που άκουγαν, όπως το γέλιο και το κλάμα.

Οι μετρήσεις της δραστηριότητας του εγκεφάλου έδειξαν ότι τα εννέα μηνών  βρέφη αντιμετώπιζαν τις συναισθηματικές εκφράσεις των Καυκάσιων προσώπων διαφορετικά από εκείνες των Αφρο-Αμερικανικών προσώπων, ενώ τα 5 μηνών δεν το έκαναν.

Η αλλαγή στην ικανότητα αναγνώρισης δεν ήταν κάτι που είχε σχέση με την κουλτούρα,  αλλά μάλλον το αποτέλεσμα της σωματικής ανάπτυξης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επεξεργασία των συναισθημάτων του προσώπου μεταφέρεται από το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου σε περιοχές στο πίσω μέρος του εγκεφάλου στην ομάδα με την μεγαλύτερη ηλικία.

«Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι προκαταλήψεις όσον αφορά την αναγνώριση προσώπου και την αντίληψη ξεκινάνε από βρέφη, που δεν μπορούν αν μιλήσουν, πολύ πριν από το σχηματισμό εννοιών για τη φυλή», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Lisa Scott σε μια δήλωση.Δηλαδή τους ενόχλησε η έμφυτη ικανότητα που έχει κάποιος να αναγνωρίζει τους φυλετικά ομοίους του . Προσέξτε προσπαθούν να ταυτίσουν την αναγνώριση με το ρατσιστικό μίσος. Δηλ. ο αντικειμενικός τους στόχος είναι πως θα εξαλείψουν την ιδιότητά μας να θέλουμε να είμαστε "ξεχωριστοί" και όχι πολτός.

«Είναι σημαντικό για μας να καταλάβουμε τη φύση αυτών των τάσεων, προκειμένου να μειώσουμε ή να εξαλείψουμε [τις προκαταλήψεις]." Πως έχουν σκοπό να το επιτύχουν αυτό;Ποιά "παρωχημένη" αντίληψη θα χτυπηθεί γενετικά μετά; Η οικογένεια;Το έθνος; Η αγάπη; Η σκέψη;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Και το νερό... νεράκι...

Φαίνεται πως, παρά την καταδίκη των δωσίλογων κυβερνήσεων στις 6 Μαΐου από τον ελληνικό λαό, ο δωσιλογισμός και η παράδοση της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της στους ξένους επικυρίαρχους δίνει τη σκυτάλη σε «άξιους» συνεχιστές.                   

Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, πιστός στα κελεύσματα και τα δόγματα που επιβάλλουν η τρόικα, οι Γερμανοί και το Δ.Ν.Τ. προχώρησε στην υπογραφή σύμβασης παραχώρησης όλων των υδάτινων πόρων της Πελοποννήσου στην (προς το παρόν υπό δημόσιο έλεγχο και οσονούπω ιδιωτική Ανώνυμη Εταιρεία) Ε.Υ.Δ.Α.Π.  Α.Ε. την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν και προωθούν την πώλησή της σε γαλλικά ιδιωτικά συμφέροντα.

Η κίνηση αυτή είναι η απαρχή της παράδοσης των φυσικών πόρων της χώρας σε ξένους επικυρίαρχους και εντάσσεται στα πλαίσια της δημιουργίας των «περίφημων» Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ). Φαίνεται πως ο κ. Τατούλης θέλει να είναι αυτός που θα παραδώσει το πρώτο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας σε ξένα συμφέροντα. Παράδοση τμήματος της ελληνικής επικράτειας με το ψευδεπίγραφο …….«Ελεύθερη» Οικονομική Ζώνη όταν όλοι γνωρίζουν ότι στο τμήμα αυτό οι συνθήκες διαβίωσης, εργασίας, νομοθεσίας, φορολογικής πολιτικής, αναπτυξιακής πολιτικής κ.ά. θα υπόκεινται στην απόλυτη δικαιοδοσία της κάθε ξένης εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται την περιοχή. Το ελληνικό κράτος θα είναι ανύπαρκτο – βάσει υπογεγραμμένων συνθηκών – χωρίς κανένα δικαίωμα παρέμβασης και ελέγχου. Με άλλα λόγια ο διαμελισμός της χώρας σε…. κρατίδια εταιρειών, είναι το «αναπτυξιακό» όνειρο του κ. Τατούλη και όλων όσων εξακολουθούν να προσκυνούν το ΕΥΡΩ, τα μνημόνια και τους δανειστές.

Εν ολίγοις θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μερικά Μπαγκλαντές μέσα στη χώρα μας, με Έλληνες εργαζόμενους που θα ζουν σαν οικονομικοί μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο.

Την αρχή την κάνει ο κ. Τατούλης !

Θα πρέπει να γνωρίζει, όμως, ότι με αυτό τον τρόπο κάνει και την αρχή της διαδικασίας της απολογίας του απέναντι στον ελληνικό Λαό, όταν - σύντομα -  θα κλιθούν να λογοδοτήσουν πολλοί, για εθνική μειοδοσία.

Πολιτική Γραμματεία

ΕΠΑΜ

Το κύκνειο άσμα της Κύπρου

Του Δ. Καζάκη

Τι συμβαίνει με την Κύπρο. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, αντιμέτωπη με την εκπνοή της προθεσμίας στο τέλος Ιουνίου για την ανακεφαλαιοποίηση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, η Λευκωσία δεν αποκλείει προσφυγή στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης εάν δεν εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια: «Υπάρχει ένα τελευταίο δίχτυ, το δίχτυ του EFSF, και εάν καταστεί αναγκαίο θα χρησιμοποιηθεί» ανέφερε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Πανίκος Δημητριάδης σε συνέντευξή του σήμερα στους Financial Times.
Σύμφωνα με τον ίδιο ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης να γίνει με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα ή με δάνειο από άλλη χώρα. Παράλληλα, ανέφερε, η Λευκωσία βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της προθεσμίας της 30ης Ιουνίου μέχρι τον Αύγουστο. Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Κύπρος ευελπιστεί πως δεν θα χρειαστεί να ενταχθεί σε «πλήρες» πρόγραμμα διάσωσης. Πάντως, οι Βρυξέλλες έχουν επανειλημμένα τονίσει πως οποιαδήποτε στήριξη, έστω και μόνο για την στήριξη τραπεζών, θα πρέπει να συνοδεύεται από όρους.
Οι αναφορές Δημητριάδη απηχούν πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προ ημερών ανέφερε πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε ευρωπαϊκή στήριξη. Τελικά ο Χριστόφιας το έκανε το θαύμα του. Αφού οριοθέτησε και εκχώρησε την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι έτοιμος να πουλήσει και την Κυπριακή δημοκρατία.
«Η Κύπρος φαίνεται όλο και περισσότερο ότι θα καταστεί η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει οικονομική ενίσχυση βάσει του προσωρινού ταμείου διάσωσης της Ευρώπης, καθώς νωρίτερα αυτό το μήνα παλεύει απεγνωσμένα να προστατεύσει το τραπεζικό της σύστημα από την διεύρυνση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία απειλεί να καταπιεί το μικρό γειτονικό νησί της,» γράφει η The Wall Street Journal (2/6). Και το σκηνικό έχει στηθεί.
Για την κατρακύλα της Κύπρου φταίει η Ελλάδα και επομένως ότι κι αν συμβεί από εδώ και μπρος στους «αδελφούς Κυπρίους» πρέπει απλά να ρίχνουν το φταίξιμο στους Ελλαδίτες. Ήρθε η ώρα για τους Κυπρίους να πληρώσουν σε σκληρό ευρώ, το αντίτιμο, το τίμημα της διατεταγμένης αμεριμνησίας που διαδίδει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του νησιού από την εποχή που έγινε φανερή η χρεοκοπία της Ελλάδας. Όποιος παρακολουθούσε την κυρίαρχη κυβερνητική και πολιτική προπαγάνδα στην Κύπρο, γνωρίζει ότι μπροστά της ακόμη και η Μέρκελ μοιάζει πρωταθλητής του φιλελληνισμού. Σε μια περίπτωση που έτυχε ο γράφων να συμμετάσχει από τηλεφώνου και για λίγο σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης του ΡΙΚ για το ελληνικό πρόβλημα, έμεινε κατάπληκτος με την ευκολία με την οποία είχαν υιοθετηθεί ακόμη και τα πιο αισχρά επιχειρήματα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι όλα αυτά γιατί δεν ήθελαν ούτε καν ν’ ακούσουν το αίτημα περί διαγραφής των χρεών.
Ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ο Αθανάσιος Ορφανίδης (Μάιος 2007 – Μάιος 2012), ήταν από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ΕΚΤ που πρωταγωνίστησε στην επιβολή του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους στην Ελλάδα και υπερθεμάτισε στην μετατροπή της χώρας σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο», προκειμένου οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους. Ήταν τόσο πορωμένος που όταν τέθηκε επίσημα το θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτός αρθρογραφούσε εναντίον του όχι για να πει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει την χώρα και τον λαό της, αλλά για να ισχυριστεί ότι αυτό θα πλήξει τους δανειστές της Ελλάδας και επομένως είναι απαράδεχτο.
Όλο αυτό το διάστημα της Ελληνικής τραγωδίας, από τις αρχές Μαΐου 2010 έως σήμερα, το επίσημο πολιτικό κατεστημένου της Κύπρου δεν στάθηκε ούτε μια φορά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Αντίθετα, ενίσχυε με κάθε τρόπο τις πολιτικές, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις εναντίον της Ελλάδας. Είναι τυχαίο λέτε που το κυβερνών «αριστερό» και «αδελφό κόμμα» του ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ, δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη εναντίον όσων συμβαίνανε εναντίον του ελληνικού λαού;
Όσο για τον Κυπριακό λαό, τον αποκοίμιζαν συστηματικά λέγοντας: «μην σε νοιάζει για τους Ελλαδίτες, αυτοί φταίνε και καλά να πάθουν». Κι αν καμιά φορά τολμούσε να ρωτήσει κανείς, «μα καλά με ποιο δικαίωμα οι δανειστές αφαιρούν την εθνική κυριαρχία από ένα κράτος κι έναν λαό επειδή χρωστά;», τότε απαντούσαν υιοθετώντας στη νιοστή δύναμη όλες τις χυδαιότητες που γράφονται και λέγονται εναντίον των Ελλήνων.
Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια γενικευμένη και σε βάθος αναίρεση των όρων κυριαρχίας όλων των κρατών μελών της ευρωζώνης. Κάτι που παλιά συνέβαινε κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα, ενώ σήμερα με όρους ελεγχόμενης χρεοκοπίας και μηχανισμών «στήριξης». Αυτό απαιτεί σήμερα η διάσωση των τραπεζών και των αγορών. Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου.
Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της Κύπρου; Το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την διάσωση των τραπεζών διαμέσου της γνωστής «ανακεφαλαιοποίησης». Ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου (Λαϊκή Τράπεζα της Κύπρου) επεδίωξε και πέτυχε με απόφαση της Κυπριακής Βουλής την χρηματοδοτική υποστήριξη της κυπριακής κυβέρνησης για μια προγραμματισμένη αύξηση κεφαλαίου πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, «κάτι που θα ωθήσει τα δημόσια οικονομικά του νησιού βαθιά στο κόκκινο και να το αναγκάσει να επιτύχει τους στόχους του φετινού προϋπολογισμού,» όπως επισημαίνει The Wall Street Journal. Ο Κύπριος εργαζόμενος και φορολογούμενος καλείται να επωμιστεί τις ζημιές της κερδοσκοπίας με ομόλογα και χρέη στα οποία είχε επιδοθεί η συγκεκριμένη τράπεζα και όχι μόνο. Κι επειδή δεν θα είναι η μόνη φορά που θα συμβεί αυτό, ούτε η μόνη τράπεζα που θα το απαιτήσει, τα δημοσιονομικά του νησιού προβλέπεται να βουλιάξουν, η προσφυγή τον οίκο χρεοκοπημένων χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή το ΕΤΧΣ θεωρείται μάλλον σίγουρο.
Η Κύπρος βρίσκεται ήδη υπό την άγρια πίεση των αγορών, όπως ακριβώς βρισκόταν η Ελλάδα το 2010. Το 10ετές κυπριακό ομόλογο έχει εκτιναχθεί γύρω στο 14%, πράγμα που κάνει απαγορευτική την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου για δανεισμό του Κυπριακού κράτους. Στα τέλη του περασμένου έτους, η χώρα διαπραγματεύθηκε ύψους € 2,5 δισ. διμερές δάνειο από τη Ρωσία, προκειμένου να αποφύγει την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης» της ευρωζώνης. Τώρα, η Κύπρος βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κίνα για άλλο διμερές δάνειο, από ένα αξιοσέβαστο ποσό, που μοιάζει απίθανο να υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα που έχει ανάγκη η Κύπρος.
Ακόμη όμως κι αν επιτευχθεί, το πρόβλημα παραμένει. Η διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας από τον κρατικό προϋπολογισμό εκτιμάται ότι θα εκτινάξει το πρωτογενές έλλειμμα πάνω από το 10% επί του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος καλπάζει ήδη. Το 2011 ξεπέρασε το 68% επί του ΑΕΠ που για την Κυπριακή δημοκρατία είναι πρωτοφανές. Με τις αγορές να την δανείζουν με εξωφρενικά επιτόκια – αν και με κριτήριο το % επί του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι ασήμαντο εν συγκρίσει με άλλες χώρες της ευρωζώνης – και με τις δανειακές ανάγκες του Κυπριακού κράτους να καλπάζουν λόγω χρηματοδοτικών ενισχύσεων των Κυπριακών τραπεζών, είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί η Κύπρος να καταφύγει στο ΕΤΧΣ.
Τις τελευταίες ημέρες, οι Κύπριοι αξιωματούχοι αρχίζουν και προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι η διάσωση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να είναι επικείμενη. Ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλής δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο την περασμένη εβδομάδα ότι η «αποφυγή της EFSF είναι Νο 1 προτεραιότητα μας.» Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Κύπρου ήδη προετοιμάζεται για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης. Και τότε οι Κύπριοι εργαζόμενοι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει πολιτική των μνημονίων και αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις.
Η κυβέρνηση της Κύπρου, επίσης, προσπαθεί να πείσει για ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας εντός των επόμενων 10 ημερών, προκειμένου δήθεν να αποφύγει το νησί το ΕΤΧΣ. Μέσα σ’ αυτόν τον κουρνιαχτό εκβιασμών και αποπροσανατολισμού το Κυπριακό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει σύντομα να υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης. Κι έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει για να μετατραπεί, τουλάχιστον δημοσιονομικά και οικονομικά, σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Οι Κύπριοι θα ζήσουν ένα δημοσιονομικό Σχέδιο Ανάν, που ούτε καν περίμεναν.
Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Χριστόφια, που σίγουρα θα επιβαρύνουν την ήδη εύθραυστη οικονομία του νησιού, η οποία αναμένεται να συρρικνωθεί το 2012 πάνω από 1,2% με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, εμφανίζονται απαραίτητα για να αποκατασταθεί υποτίθεται η εμπιστοσύνη των αγορών και για να αποτραπούν οι μεγαλύτερες περικοπές που οι εταίροι της Κύπρου θα ζητήσουν σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης από το ΕΤΧΣ. Με άλλα λόγια, τα ίδια και τα ίδια παραμύθια.
Τα παπαγαλάκια δίνουν και παίρνουν: «Η Κύπρος έχει αρχίσει να αισθάνονται τις επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης και δεν μπορούν να έχουν άλλη διέξοδο από το να ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια», λέει ο Άλεξ Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. «Υπήρξε μια μείωση όλων των άλλων επιλογών που ήταν διαθέσιμες, στο σημείο όπου η προσφυγή στο ΕΤΧΣ φαίνεται όλο και πιο πιθανή, σχεδόν αναπόφευκτη.»
Η αλήθεια βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Ο μηχανισμός χρεοκοπίας που βιώνει σήμερα η Κύπρος είναι το ίδιο το ευρώ και η ένταξή της στην ευρωζώνη. Με την υιοθέτηση του ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας της Κυπριακής οικονομίας μετατράπηκαν σε ανάγκες δανεισμού και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Έτσι, μια οικονομία που διακρινόταν πριν το ευρώ για τα χαμηλά επίπεδα δανεισμού – ιδιωτικού και δημόσιου – που εξυπηρετούσε μάλιστα με το δικό της εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό νόμισμα, την Κυπριακή λίρα, βρέθηκε μέσα σε λίγα από την ένταξη της στην ευρωζώνη να πνίγεται στα χρέη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το 2000 το ιδιωτικό χρέος στην Κύπρο δεν υπερέβαινε το 60% επί του ΑΕΠ, το 2007 είχε ήδη φτάσει στο 200% επί του ΑΕΠ, ενώ το 2011 εκτινάχθηκε στο 308,7% επί του ΑΕΠ της Κύπρου!
Το ιδιωτικό αυτό χρέος που βαραίνει κατά κύριο λόγο τις τράπεζες καλείται σήμερα ο Κυπριακός λαός να το φορτωθεί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γιατί; Διότι έτσι γίνεται μέσα στην ευρωζώνη. Πρώτα οι τράπεζες και μετά τα κράτη και οι λαοί.
Η είσοδος στην ευρωζώνη, η οποία από άποψη αρχιτεκτονικής είναι ο παράδεισος των τραπεζών, επέβαλε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και για τις Κυπριακές τράπεζες. Έτσι τους επέτρεψε να συσσωρεύουν και να κερδοσκοπούν με ιδιωτικό χρέος χωρίς κανένα όριο. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην γνωρίζει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση των τραπεζών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Δημητριάδη, νέου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που δόθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. «Έχετε αναλάβει διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην πιο δύσκολη περίοδο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σκέφτεστε να προχωρήσετε σε έρευνα για να δείτε τι έφταιξε από την πλευρά της εποπτικής Αρχής και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης των διοικητικών συμβουλίων;» ρωτά η δημοσιογράφος. «Πράγματι θα προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό σε έρευνες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πρώτον για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια, και δεύτερον για να ικανοποιηθεί το αίσθημα δικαίου μεταξύ των φορολογουμένων οι οποίοι καλούνται σήμερα να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα. Ασφαλώς, η έρευνα θα πρέπει να γίνει και για ένα επιπρόσθετο λόγο, να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν,» απάντησε ο νέος διοικητής.
Μιλάμε για τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Αν αυτός δεν γνωρίζει σε ποια κατάσταση επακριβώς βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας, τότε βράστα! Όσο για την έρευνα από «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες», αυτή δεν αφορά το ξεκαθάρισμα της κατάστασης, αλλά την προετοιμασία του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου για νέες «συνεργασίες» και συγχωνεύσεις με επενδυτές του εξωτερικού, ή και του εσωτερικού. Η συνταγή είναι τραγικά γνωστή. Ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή ο φορολογούμενος, φορτώνεται τις ζημιές και τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, μέχρις ότου βρεθεί ιδιώτης επενδυτής να τις αναλάβει εκ νέου. Κι έτσι ένας νέος φαύλος κύκλος χρέους και εξυγίανσης διαμέσου του προϋπολογισμού θα ανοίξει.
Το ερώτημα είναι γιατί την έρευνα στην κατάσταση των τραπεζών δεν την αναλαμβάνει η Κυπριακή Βουλή με εμπειρογνώμονες που θα προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και θα αποκαλύψουν την πορεία του χρήματος; Γιατί θα πρέπει να επαναληφθεί ότι έγινε στην Ελλάδα με την Blackrock; Γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δεν αναλαμβάνει μια δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών; Δημόσια, όχι ιδιωτική και μυστική όπως γίνεται με τους «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες». Μήπως δεν διαθέτει το κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων; Όχι βέβαια. Απλά οι «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» χρειάζονται όταν προετοιμάζεις αγοραπωλησίες στις ανοιχτές αγορές, ώστε ο υποψήφιος επενδυτής να έχει εμπιστοσύνη ότι η άλλη μεριά δεν πάει να τον κοροϊδέψουν. Βέβαια, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» στις σημερινές αγορές. Απλά είναι ένας εύσχημος τρόπος για να μην φανεί ότι πας να προστατεύσεις τα απόρρητα της τραπεζικής κερδοσκοπίας και ασυδοσίας.
Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μήπως το ευρώ και η ευρωζώνη με το καθεστώς ασυδοσίας τραπεζών και αγορών; Όχι προς θεού! Αυτός που φταίει είναι πάντα η Ελλάδα. «Οι τράπεζες της Κύπρου είναι σε σχετικά καλή θέση για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα,» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου, πρώην πρόεδρος της Κύπρου και μεγαλοεπιχειρηματίας. Όμως μια ελληνική έξοδος του ευρώ θα μπορούσε να το αλλάξει: «Η κύρια ανησυχία από την ελληνική έξοδο θα είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης των ξένων καταθετών και των επενδυτών, η οποία θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία», είπε.
Βέβαια, δεν μας ξενίζουν οι ευαισθησίες του κ. Βασιλείου. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και τις τράπεζες και παντελώς αδιάφορος όταν παίζεται η τύχη του λαού και του νησιού. Γι’ αυτό άλλωστε και υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες του σχεδίου Ανάν.
Ωστόσο, οι Κύπριοι, όπως και οι Έλληνες, έχουν ήδη κληθεί να αποφασίσουν για την δική τους επιβίωση. Κι αυτή συνδέεται άρρηκτα με την έξοδό τους από το ευρώ και την ευρωζώνη. Άλλη διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.

Αφήστε τον Τζήμερο να καεί στην κόλαση...

Η Bild αναδημοσιεύει επιστολή που είχε στείλει τον Οκτώβριο του 2011 ο αρχηγός του κόμματος «Δημιουργία Ξανά» Θ. Τζήμερος στην καγκελάριο Μέρκελ, με την οποία την καλεί να "αφήσει την Ελλάδα να καεί στη κόλαση" και "να μη στείλει ούτε ένα ευρώ γιατί θα της το κλέψουν, εάν πρώτα δεν υποχρεώσει τη χώρα να αλλάξει".

Το δημοσίευμα αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Κανένας μέχρι στιγμής δεν έκανε καλύτερο απολογισμό για τη χώρα του στην Ελλάδα!»

Ο αρχηγός του κόμματος «Δημιουργία Ξανά» (που στις δημοσκοπήσεις βρίσκεται στο 3-4%) σε επιστολή του προς την καγκελάριο Μέρκελ σημειώνει «Εάν ήμουν στη θέση σας, θα έλεγα: Αφήστε αυτή την χώρα να πάει στην κόλαση»

Στην επιστολή που απέστειλε ο Τζήμερος πριν από μερικούς μήνες αναφέρεται στη συνέχεια: «Σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειές σας να βοηθήσετε την Ελλάδα να βγει από την κρίση, αλλά όπως διαπιστώνει κανεις κάθε μέρα, οι προσπάθειές σας δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα εφόσον δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες: η διαφθορά, η κατασπατάληση και ένα κράτος εχθρικό προς την οικονομική δραστηριότητα. Στη σημερινή Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας τομέας που θα θυμίζει δυτικοευρωπαϊκή χώρα».

Για αυτό το λόγο ο Τζήμερος κάνει έκκληση στην καγκελάριο: «Αναγκάστε τους πολιτικούς να αλλάξουν επιτέλους κάτι. Ειδάλλως μην τους δίνετε ούτε ένα ευρώ πια – θα σας το κλέψουν».

Εμείς προτείνουμε κάτι άλλο: Να αφήσουμε τον Τζήμερο να κάει στην δική του κόλαση. Εκεί που καίγονται αιωνίως οι Εφιάλτες της πατρίδας...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Iδού η απάτη: Οι τόκοι βουλιάζουν τη χώρα

Mύθος "και με την βούλα" ότι αν δεν λάβουμε τις δόσεις του Μνημονίου θα σταματήσουν να πληρώνονται μισθοί και συντάξεις. Αισχρά ψεύδη Λ.Παπαδήμου, Ε.Βενιζέλου και όλων των άλλων που υπποστηρίζουν ότι αν βγούμε από το Μνημόνιο καισταματήσουν οι δόσεις η χώρα δεν θα μπορεί να επιβιώσει: Η αλήθεια είναι αυτη που έχει περιγράψει το defencenet.gr: Τα έσοδα αρκούν για το εσωτερικό της χώρας, αλλά δεν αρκούν για να πληρωθούν οι τόκοι των δανείων που τοκογλυφικά και άπληστα δάνεισαν στην Ελλάδα οι τραπεζίτες.

Τα στοιχεία της Γενικής Κυβέρνησης για το τετράμηνο Ιανουαρίου-Απριλίου 2012 δείχνουν πως μέχρι σήμερα το πρωτογενές δημόσιο έλλειμμα ήταν μόλις 18 εκατ. ευρώ, έναντι 1,48 δισ. ευρώ που ήταν το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι, κάτι που σημαίνει ότι μόνο οι πληρωμές των τόκων ύψους 7,6 δισ. ευρώ τίναξαν στο έλλειμμα στον ουρανό!

Το συνολικό έλλειμμα εκτινάχθηκε στα 7,6 δισ. ευρώ, έναντι 5,47 δισ. ευρώ στο α΄τετράμηνο του 2011 (+40% σε ένα χρόνο)! Συνολικά οι δαπάνες για τόκους μέχρι τον Απρίλιο έφτασαν στα 7,4 δισ. ευρώ, σχεδόν διπλάσιες από το α΄τετράμηνο πέρυσι που ήταν μόλις (;) 3,8 δισ. ευρώ.

Με τα δεδομένα αυτά το δημόσιο (μέχρι τις εκλογές τουλάχιστον) «κρατούσε την ανάσα του». Έτσι οι υπόλοιπες δαπάνες (λειτουργικές και μισθολογικές) περιορίστηκαν σημαντικά ενώ και τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν οριακά, στα 16,1 δισ. ευρώ από 15,1 δισ. ευρώ ένα χρόνο πριν.

Η βελτίωση αυτή εντοπίζεται κυρίως στον στενό δημόσιο τομέα και αποδίδεται εν πολλοίς στις μεγάλες περικοπές δαπανών και στην είσπραξη του τέλους ακινήτων μέσω της ΔΕΗ.

Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα η κατάσταση όμως είναι ακόμα δυσχερής. Το πλεόνασμα των ΟΤΑ περιορίστηκε περαιτέρω ενώ τα περισσότερα νομικά πρόσωπα κοντεύουν να «σκάσουν» από τα ελλείμματα -και χωρίς πλέον τις «πλάτες» της κεντρικής κυβέρνησης.

Το αξιοσημείωτο πάντως είναι πως παρά την ύφεση, τις μειώσεις μισθών και την ανεργία, τα Ασφαλιστικά Ταμεία εμφάνισαν πλεόνασμα 2,91 εκατ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 2,75 εκατ. ευρώ που εμφάνιζαν πέρυσι.

Η εύθραυστη αυτή ισορροπία επιτεύχθηκε όμως με μια γενικευμένη «στάση πληρωμών» από το δημόσιο. Στο τέλος Απριλίου, οι ανεξόφλητες υποχρεώσεις του κράτους προς ιδιώτες έφταναν στα 6,28 δισ. από 6,24 δισ. ευρώ το Μάρτιο του 2012. Μετά τις εκλογές όμως και την ακυβερνησία που προέκυψε, εκφράζονται φόβοι πως το ποσό πιθανότατα αυξήθηκε πολύ παραπάνω.

Κατά τα λοιπά η Ελλάδα θα βγει από το ευρω αν βγει από το Μνημόνιο...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Είναι αυτό το σχέδιο Μέρκελ-Σαμαρά για την Ελλάδα;

Σημείωση Διαχειριστή: Το παρακάτω άρθρο δείχνει, ότι όλο και περισσότεροι σοβαροί αναλυτές, που δεν ελέγχονται από τους μηχανισμούς της διαπλοκής, κατανοούν και συμφωνούν σε αυτό που ο Δημήτρης Καζάκης και το Ε.Πα.Μ. εδώ και πολύ καιρό διατυπώνουν. Δηλαδή, ότι το Ελληνικό δράμα οδηγείται στη κορύφωσή του, όχι με την έξοδο από το ευρώ, όπως χυδαία οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι εγχώριες ελίτ εκβιάζουν για να υφαρπάξουν τη ψήφο του ελληνικού λαού για μια ακόμα φορά, αλλά με τη εντός ευρωζώνης καθιέρωση ενός κατοχικού, δήθεν εθνικού, νομίσματος, αποκλειστικής, είτε διπλής νομισματικής κυκλοφορίας, όπου τα δάνεια και οι προς το εξωτερικό υποχρεώσεις θα αποτιμώνται στο σκληρό ευρώ, ενώ οι συναλλαγές θα γίνονται σε υποτιμήσιμο νόμισμα, με το οποίο θα αποτιμάται και κάθε είδους περιουσία. Επειδή τη βάρβαρη εσωτερική υποτίμηση πρέπει να συμπληρώσει η εξωτερική με την εξαέρωση κάθε αξίας. Και αυτό, για να υλοποιηθεί το συντομότερο δυνατό και με τον πλέον εύκολο και μη αναστρέψιμο τρόπο και ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, η μεγαλύτερη ληστεία στην Ιστορία της ανθρωπότητας και σε βάρος ενός ολόκληρου Έθνους, με την αρπαγή κάθε περιουσιακού στοιχείου δημόσιου και ιδιωτικού με τη μορφή νομότυπης μεταβίβασης σχεδόν δωρεάν, της κυριότητας, νομής και κατοχής του, σε μια χούφτα εγχώριων και ξένων συμμοριτών κερδοσκόπων.

Το δίλημμα δεν είναι Δραχμή, ή ευρώ, αλλά Δραχμή, ή κατοχικό νόμισμα, οποιαδήποτε μορφή κι αν επιλεχθεί γι' αυτό. 

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Με τις παρακάτω αράδες θα παρουσιάσω ένα υποθετικό σχέδιο (σενάριο) για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα, το οποίο ονομάζω «σχέδιο Μέρκελ – Σαμαρά». Το σχέδιο μπορεί να αποτελεί υπόθεση σαν μπόλικες άλλες που εμφανίζονται στα ΜΜΕ, υπογεγραμμένες από αναλυτές, ακαδημαϊκούς, έως και δήθεν μελετητές, υπαλλήλους τραπεζών, αλλά διαφέρει ως προς τα υπόλοιπα σενάρια σε κάτι κρίσιμο: δεν είναι προϊόν πολιτικής σκοπιμότητας, ούτε προπαγανδιστικό τεχνούργημα. Δεν στηρίζεται καν σε σύγχρονες (επικαιροποιημένες) πληροφορίες, μόνον σε αναλυτική προσέγγιση της στρατηγικής της γερμανικής κυβέρνησης, του χρηματοπιστωτικού λόμπυ και της ελληνικής διαπλοκής, που πολιτεύονται σύμφωνα με θεωρητικές καταβολές του «νεολειτουργισμού».

Φαίνεται να έχει σχέδιο, λοιπόν, ο κ. Σαμαράς – ως κύριος φορέας των δυνάμεων της διαπλοκής – για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την ανάπτυξη. Ένα σχέδιο ανομολόγητο, όπως και όλα τα προηγούμενα του δικομματισμού, που οδήγησαν στην προσφυγή στο ΔΝΤ, στο...

«μνημόνιο διάσωσης», στην έξοδο από την χρηματαγορά, στις απολύτως αντιφατικές αναθεωρήσεις με αντιλαϊκά κριτήρια του μνημονίου και του «μηχανισμού διάσωσης» και αργότερα σε μακροχρόνιο καθεστώς χρεοστασίου με άκρως αμφιλεγόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους – για να διασωθεί ο τραπεζικός τομέας διεθνώς – και μια δανειακή σύμβαση συνοδευμένη από δυσβάστακτους για την κοινωνία και την αγορά όρους, τους οποίους υπόσχονται να τροποποιήσουν αύριο, αυτοί που τους συνομολόγησαν θριαμβολογώντας μόλις χθες.

Το (νέο) σχέδιο λοιπόν είναι απλό και φαντάζει ως νέος μονόδρομος, αν εξετάσει κανείς τα πραγματικά χαρακτηριστικά της κρίσης, της σχέσης εξουσίας ανάμεσα στους βασικούς παράγοντές της και την βούληση (πολιτική στρατηγική) της γερμανικής κυβέρνησης. Αν απορρίψεις την στρατηγική έκδοσης κοινών ομολόγων, την στρατηγική δανειοδότησης των κρατών απευθείας από την ΕΚΤ, έστω την αύξηση των πόρων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, επιμένοντας μάλιστα στην σφιχτή νομισματική πολιτική, δίχως επιπλέον μεγάλη πιστωτική έκθεση της ίδιας της Γερμανίας, τότε καταλήγεις για την χρεοκοπημένη Ελλάδα στο «μοιραίο»: ενίσχυση της στρατηγικής «εσωτερικής υποτίμησης», με την στρατηγική εφαρμογή ενός (προσωρινού) ειδικού συστήματος εσωτερικών συναλλαγών, εν είδει «διπλού νομισματικού συστήματος», ως εργαλείο πληρωμών που θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά μέσα στην χώρα και υποχρεωτικά από τον (και στον) δημόσιο τομέα.

Αυτό μεσοπρόθεσμα θα περιόριζε την ύφεση, προκαλώντας συνθήκες ανάπτυξης, αν ασφαλώς συνδυαζόταν με δραστικές νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και με παράλληλη άμεση εκποίηση ενεργητικών, όπως και με ενεργοποίηση του τραπεζικού τομέα, που πλέον θα είχε κίνητρο χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.

Αυτή η στρατηγική, πάντα σε συνδυασμό με την λειτουργία του «διπλού νομισματικού», που θα έριχνε δίχως δραματικές οικονομικές (χρηματοπιστωτικές) παρενέργειες κι άλλο το βοιωτικό επίπεδο των Ελλήνων – σε πολύ χαμηλό επίπεδο – θα προσέλκυε σημαντικές άμεσες επενδύσεις, όχι μόνον από την ΕΕ, αλλά κυρίως από αυτήν, ενώ θα διαμόρφωνε προϋποθέσεις σε πρώτο στάδιο αυτοχρηματοδότησης του ελλείμματος και σε δεύτερο, προϋποθέσεις για την παραγωγή αναπτυξιακής οικονομικής δραστηριότητας σημαντικής κλίμακος.

Σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα παρέμενε τυπικώς στην ευρωζώνη, με μικρές τροποποιήσεις του μνημονίου, ενώ παράλληλα θα υπήρχε η νομιμοποίηση για την γερμανική κυρίως κυβέρνηση, να ενισχύσει το επενδυτικό κλίμα στην χώρα με ένα μικρό και σταδιακό «σχέδιο Μάρσαλ». Έτσι κτίζεται η ανάπτυξη σύμφωνα με το «σχέδιο Μέρκελ- Σαμαρά», το οποίο δεν είναι δύσκολο να «ανακαλύψει» κανείς αν σκεφτεί επαγωγικά στην κρίση και γνωρίζει τον τρόπο προσέγγισης του νεολειτουργισμού και την θεωρία της Ηγεμονικής Σταθερότητας που αναπτύχθηκε από τους νεορεαλιστές θεωρητικούς, τους οποίους ακολουθεί τόσο η κ. Μέρκελ, όσο και ο κ. Σαμαράς μαζί με τους συντηρητικούς και νεοφιλελεύθερους κεντροδεξιούς και κεντροαριστερούς ( με τους τελευταίους να διαφοροποιούνται κάπως και σιγά-σιγά πλέον).

Το σχέδιο αυτό θα βοηθούσε στον εναρμονισμό του παρόντος διακυβερνητικού μοντέλου της ΕΕ με την οικονομική σταθερότητα όπως την έννουν οι κεντροδεξιοί, πράγμα που θα επιτρέψει στον γερμανικό νεοφιλελευθερισμό να παραμείνει εξόχως ανταγωνιστικός σε διεθνές επίπεδο και στην Γερμανία να μην αναγκαστεί να περάσει σε πληθωριστικές πολιτικές, που δεν θα ικανοποιούν τον στόχο για δημοσιονομική συρρίκνωση, ή, με άλλα λόγια, η γερμανική κυβέρνηση να μην αναγκαστεί να υιοθετήσει περισσότερο επεκτατική νομισματική πολιτική και πολιτικές ισχυρότερης ζήτησης στο εσωτερικό της.

Τα τελευταία πολύ θα βόλευαν τους αντιπάλους της από την άλλη άκρη του Καναλιού ή του Ατλαντικού, αλλά όχι την ιδέα της ΕΕ, όπως την αντιλαμβάνονται οι Γερμανοί. Καλά, και ο κ. Σαμαράς με ποιους είναι, με τους Γερμανούς ή με τους «άλλους»; Το ερώτημα είναι αφελές. Ο κ. Σαμαράς είναι με όλους εκείνους που θα του επέτρεπαν να γίνει πρωθυπουργός. Και σήμερα το μόνο σχέδιο που θα του διασφάλιζε την πρωθυπουργία μοιάζει να είναι το «σχέδιο Μέρκελ- Σαμαρά», δίχως αυτό να προκαλεί προς το παρόν κλίμα ρήξης μεταξύ ΗΠΑ-Γερμανίας. Θα μπορούσαν να ξεκινήσουν έτσι μέχρι να πιεστεί και άλλο η Γερμανία μέσω της έντονης αποσταθεροποίησης και άλλων χωρών της ευρωζώνης, ώστε να «συμμορφωθεί» και να χαλαρώσει την πολιτική παραγωγής πλεονάσματος που την ισχυροποιεί υπερβολικά στο πλαίσιο του σημερινού διεθνούς ανταγωνισμού.

Άλλωστε με το «σχέδιο Μέρκελ- Σαμαρά», ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ και το καθεστώς της διαπλοκής που τον υποστηρίζει, θα εμφανιστούν «έντιμοι» προς το εκλογικό σώμα, την ψήφο του οποίου ζητούν για παραμονή στο Ευρώ. Στην ευρωζώνη, έτσι, θα παραμείνουμε έστω και ως εξαίρεση και ειδική περίπτωση, ενώ οι καταθέσεις στις τράπεζες θα παραμείνουν σε ευρώ – στο πλαίσιο του διπλού νομισματικού – και δεν θα χάσουν την αξία τους αυτόματα τα λεφτά των αποταμιευτών, αν και θα μειωθεί σταδιακά και σημαντικά η αξία των περιουσιακών τους στοιχείων, παράλληλα με τους μισθούς στην πατρίδα μας, που θα πληρώνονται με ένα νέο αδιαπραγμάτευτο στην διεθνή αγορά «νόμισμα», το οποίο θα είναι υποτιμημένο σε σχέση με το ευρώ.

Κάπως έτσι, εκτός από τον κ. Καρατζαφέρη που πρώτος αυτός από τους Έλληνες πολιτικούς ευαγγελίστηκε δημοσίως το «διπλό νομισματικό» για την Ελλάδα, θα δικαιωθεί και ο πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Πολωνίας Μάρεκ Μπέλκα, ο οποίος μιλώντας στη γερμανική εφημέριδα Financial Times Deutschland επεσήμανε ότι «αυτή η κρυφή υποτίμηση θα κάνει τις ελληνικές υπηρεσίες και τα προϊόντα πιο φτηνά και πιο ανταγωνιστικά [...] Οι Έλληνες θα πρέπει να κάνουν και άλλες θυσίες, αλλά τουλάχιστον έτσι θα γίνει με πολιτισμένο τρόπο [...] Πρέπει να κάνουν τον τουρισμό και άλλες υπηρεσίες πιο ελκυστικές. Η Ελλάδα πρέπει να επανεφεύρει τον εαυτό της», είπε ο άνδρας. Και η «επανεφεύρεση» ξεκινά από την μεγαλύτερη αθλιότητα εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας, που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς: το διπλό νομισματικό.

Είναι, λοιπόν, αυτό το πραγματικό σχέδιο ανάπτυξης της ΝΔ και του καθεστώτος στην Ελλάδα, ναι ή όχι; Ποιος θα μπορούσε να μας διαβεβαιώσει για αυτό; Ποιος θα μπορούσε να πει κατηγορηματικά όχι; Είναι καταστροφή για τα δύο-τρίτα της κοινωνίας! Είναι ύπουλη επιλογή! Ακόμη πιο ύπουλη από την προσφυγή στο ΔΝΤ, την ελεεινή, αντεθνική μεθόδευση της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους και την φαρσοκωμωδία που επισφράγισε την δανειακή σύμβαση και τους εκτελεστικούς νόμους της!

Γιατί δεν μιλάμε γι’ αυτό το σχέδιο, αλλά για απίθανες διασκεδαστικές σαχλαμάρες του τύπου: θα μας βγάλει από την ΕΕ και θα μας πάρει το ευρώ μας, αυτό το παλιόπαιδο ο Τσίπρας; Μήπως αυτή η άθλια μεθόδευση συνδυάζεται θαυμάσια με τις προηγούμενες; Αυτό μπορώ να το απαντήσω εγώ, πάλι κάνοντας χρήση της θεωρητικής-πολιτικής υποδομής Μέρκελ- Σαμαρά. Ναι, είναι η απάντηση, καθώς έτσι το καθεστώς στην Ελλάδα με το αδύναμο αξιόχρεο μπορεί να σώσει τους διαπλεκόμενους τραπεζίτες και τους άπληστους καλούς πελάτες του, δίχως να επιβαρύνει σημαντικά τους φορολογούμενους στις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Έτσι οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών θα συνεχίσουν να παίζουν τον ρόλο τους, κερδοσκοπώντας μέσω της χρηματοδότησης του κράτους και της αγοράς με τα λεφτά κυρίως των ίδιων των φορολογουμένων Ελλήνων, από εδώ και εμπρός, ενώ όσοι έχουν «αποθησαυρίσει» σε ευρώ, σπανίως τίμια και σχεδόν ποτέ δίχως χρήση παραοικονομικών μηχανισμών, θα δοξάζουν την πολιτική δολιότητα των διαπλεκομένων. Να γιατί τόσο μένος εναντίον του ενδεχομένου να σχηματιστεί αριστερή κυβέρνηση! Αυτό είναι το ένα, το άλλο έχει να κάνει με «ατασθαλίες» στη σχέση κυβέρνηση- τράπεζες- αγορά- κόμματα.

Όπως ξέρετε, ο τραπεζικός τομές στην Ελλάδα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα της κρίσης. Θα γνωρίζετε επίσης ότι αποτέλεσε το μακρύ χέρι της διαπλοκής, το οποίο μπλέχτηκε σε όλα τα μείζονα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, στο βαθμό που δεν τα προκάλεσε. Ήταν πάντοτε το χέρι που τα έπαιρνε από τους μικρούς και τα έδινε στους μεγάλους, ένας βασικός πυλώνας αναδιανομής από κάτω προς τα επάνω, είτε δια του χρηματιστηρίου, είτε δια των ιδιαίτερων τραπεζικών πολιτικών ή μεθοδεύσεων.

Οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών μάλιστα μετά την ένταξή μας στο ευρώ, όχι μόνον πέτυχαν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας με ανεπανάληπτο τρόπο, αλλά επιπλέον από κράτος εν κράτει μεταβλήθηκαν στη κύρια διακυβερνητική δομή της πολιτείας, σε κράτος δηλαδή σκέτα – νέτα. Όλες οι οικονομικές λειτουργίες του κράτους πραγματοποιούνται και θεμελιώνονται θεσμικά από αυτούς του ιδιώτες εργολάβους των ροών του χρήματος, πού σήμερα είναι εξίσου πτωχευμένοι με το ελληνικό κράτος. Και μια και όλα πλέον στην ΕΕ βασίζονται στο «τραπεζικό μάνατζμεντ και μάρκετινγκ», όλες οι πολιτικές αναπτύσσονται στο πλαίσιο της πολιτικοοικονομικής αφήγησης του τραπεζίτη και ασφαλώς κατατείνουν στην παραθεσμική πολιτική εξουσία του, η οποία με τη σειρά της έρχεται να διασφαλίσει το ρόλο του ως ρυθμιστικού για την κοινωνία και την αγορά, παράγοντα.

Το «σχέδιο Μέρκελ – Σαμαρά» θα μπορούσε όχι απλώς να τους σταθεροποιήσει ως πολιτικούς παράγοντες, παρά τα οικονομικά τους χάλια και την προβληματική ηθική που συνοδεύει την φήμη τους, αλλά επιπλέον να τους καταστήσει κύριους φορείς της αναπαραγωγής του καθεστώτος διαπλοκής στη χώρα μας. Το «διπλό νομισματικό» είναι το σύστημα της διπλής πολιτικής ηθικής, το οποίο θα καταστρέψει «με το γάντι», αντί με τον κασμά, την ελληνική κοινωνία εν ονόματι της ανάπτυξης-Σαμαρά, στο πλαίσιο του γερμανικού νεοφιλελεύθερου ιδεολογήματος. Οδηγήστε τον κ. Σαμαρά και όλους τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς να πάρουν θέση πάνω σε αυτή την υπόθεση. Είναι επιτακτική ανάγκη να ξεκαθαρίσει αυτή η κρίσιμη παράμετρος αντιμετώπισης της ύφεσης και γενικότερα της κρίσης στην Ελλάδα.
ΠΗΓΗ